"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Στη χώρα των απαράδεκτων

 

 

 

 

ΑΠΟ ΤΑ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΑ … (“Χ.Ν.”, 13-9-11)

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ που εφαρμόζεται εδώ  και δυο χρόνια διατηρεί δυστυχώς τον συνήθη ρητορικό χαρακτήρα. Άλλα περιμέναμε κι άλλα μας προκύπτουν συνεχώς: τους τελευταίους μήνες όλοι οι οικονομικοί δείκτες (πλην τουρισμού και εξαγωγών) παρουσιάζουν, αντί για θετικό, αρνητικό πρόσημα. Μια… τρύπα στο νερό δηλαδή, οι τόσες θυσίες μας!

ΚΙ Ο ΠΙΟ αδαής πολίτης έχει αντιληφθεί ορισμένα «ακτύπητα», όπως,

-Δανείζεσαι από την τρόικα για να επιβιώσεις ως κράτος, αλλά εσύ, ως πολιτεία, δεν εφαρμόζεις αυτά που έχεις αναλάβει να φέρεις εις πέρας κοροϊδεύοντας τρόικα και πολίτες!

-Δανείζεσαι χρήματα για την παιδεία, αλλά δεν… δανείζεις τα σχολικά βιβλία στους μαθητές σπαταλώντας άσκοπα χρήματα. Τα «δωρεάν» σχολικά βιβλία, δυστυχώς, ή καταστρέφονται (πολτοποίηση), ή πετιούνται στο δρόμο. Ή, όπως πιο παλιά, σχίζονταν και καίγονταν στις αυλές των σχολείων! Πουθενά στον κόσμο δεν υπάρχει αυτή η ιδιότυπη… πρωτοτυπία «χρήσης» και κατάχρησης του σχολικού βιβλίου. Ακόμη και σε πλουσιότερες χώρες (Γαλλία κ.α.) τα βιβλία παρέχονται έναντι συμβολικού τιμήματος. Μερικά δε από αυτά επιστρέφονται για επανάχρηση από τους επόμενους μαθητές.

-Προβαίνεις, ούσα κυβέρνηση υπό επιτήρηση, σε «μεταρρυθμίσεις» και «διαρθρωτικές αλλαγές»! Αλλά στην ουσία «φύλλο δεν κουνιέται» από τη θέση του στο δημόσιο, καμιά κρατικοποίηση, κανένα άνοιγμα επαγγέλματος… Οι δανειστές σου όμως δεν τρώνε πια κουτόχορτο. Ούτε είναι οι παλιοί… Κουτόφραγκοι που γνωρίζαμε!

-Φορολογείς αγρίως τους ίδιους και τους ίδιους «μεσαίους» πολίτες (πρόσθετος φόρος στα ακίνητα), χωρίς «να βάζεις  χέρι» στο μεγάλο κεφάλαιο, ούτε και συλλαμβάνεις τους εκ συστήματος φοροδιαφεύγοντες. Ένα κράτος δεν… ικετεύει!

-Κάνεις ατέλειωτες περικοπές σε μισθωτούς και συνταξιούχους (μα ζούνε αυτοί …ακόμη;), χωρίς τελικά να έχεις σοβαρή στρατηγική εξόδου από την κρίση! Όλα αποδεικνύονται ένας μάταιος «σισύφειος αγώνας»: Ξεκινάς από το μηδέν και φτάνεις στο τίποτε.

-Διατυμπανίζεις πως δεν σ΄ ενδιαφέρει το πολιτικό κόστος,  αλλά δεν συγκρούεσαι με τις συντεχνίες που ταλαιπωρούν όλη την κοινωνία και τις οποίες εσύ εξέθρεψες και γιγάντωσες!

-Πολιτικοποίησες, δεκαετίες τώρα, τη ΔΕΘ, αλλά δεν τολμάς να παρουσιαστείς στον κόσμο να του πεις την αλήθεια. Αναρωτιόμαστε τι πια εξυπηρετεί σε καιρό οξύτατης οικονομικής κρίσης ένας τέτοιος θεσμός; Ποιος θα μας πείσει ότι υπάρχει ανάπτυξη με λουκέτο στα μαγαζιά και με την ανεργία στο 16%;

ΥΠΑΡΧΕΙ σχέδιο για «επανεκκίνηση» της οικονομίας και δεν το βλέπουμε;

(Στ.Γ.Κ., stcloris@yahoo.gr, www.stcloris.gr)


Σχολιάστε