"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Jacqueline de Romilly

ΤΗ ΓΝΩΡΙΣΑΜΕ στα μέσα της δεκαετίας του ΄90, στο Ρέθυμνο,  καλεσμένη του Πανεπιστημίου Κρήτης. Μικρόσωμη, λεπτεπίλεπτη, με ωραία ζωηρά μάτια, και μια γλώσσα που μας έλεγε αλήθειες πάνω στα κείμενα των Αρχαίων. Που δεν θα μπορούσαμε από μόνοι μας να ανακαλύψουμε. Μιλούσε για την «αγαπημένη της Ελλάδα», σαν να μιλούσε για το μεγαλύτερο έρωτα της ζωής της! Την καλέσαμε, ως «Ελληνογαλλικός Σύνδεσμος», να έλθει στα Χανιά, να μας μιλήσει. Δεν το μπόρεσε ποτέ… Η μεγάλη αυτή φίλη της Ελλάδας και της Κρήτης, που αφιέρωσε με πάθος όλη τη ζωή της στη διάσωση και προώθηση της ελληνικής γλώσσας/πολιτισμού στα σχολεία της Μ.Ε. στη Γαλλία και όχι μόνο, η Ζακλίν ντε Ρομιγί, «έφυγε» το Σάββατο (18/12) σε ηλικία 97 ετών…

ΥΠΗΡΞΕ Ακαδημαϊκός και «πρέσβειρα της Αρχαίας Αθήνας στο σύγχρονο κόσμο». «Είμαι φανατικά Αθηναία…», έλεγε. Άφησε πίσω της πληθώρα έργων, ειδικότερα αναφερομένων στην Αθήνα του 5ου αι. π.Χ. απ΄ όπου, όπως έλεγε, «ξεκίνησαν όλα: η δημοκρατία, η φιλοσοφία, η ιστορία, η τραγωδία, η κωμωδία, οι σοφιστές… Από μικρή μελέτησε πολύ τον Θουκυδίδη. Μπήκε στο πνεύμα του όσο ελάχιστοι Φιλόλογοι σε όλο τον κόσμο. Γοητεύτηκε από την ωραιότητα, την ευαισθησία και τη σαφήνεια του λόγου του, αλλά και τη βαρύτητα της πολιτικής του σκέψης. Προσκολλημένη στο έργο του Αθηναίου Ιστορικού, τον αποκαλούσε «έναν από τους άνδρες της ζωής της»!

ΣΕ ηλικία 17 ετών (1933), γίνεται η πρώτη γυναίκα υποψήφια στο Concours General της Γαλλίας (γενικές εξετάσεις για αριστούχους), έπειτα η πρώτη γυναίκα καθηγητής στο College de France και η δεύτερη γυναίκα ακαδημαϊκός στη Γαλλική Ακαδημία, μετά την Μαργκερίτ Γιουρσενάρ.

Δημοσίευσε πλήθος μελετών για την αρχαία ελληνική γραμματεία και ιστορία, ενώ δίδαξε ως καθηγήτρια στα πανεπιστήμια της Λιλ, της Σορβόνης και στο College de France.

Διατέλεσε διδάκτωρ σε μερικά από τα μεγαλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου (Οξφόρδης, Αθηνών,  Δουβλίνου, Μόντρεαλ, Γέιλ). Το 1995 της δόθηκε η ελληνική υπηκοότητα, το 2001 ανακηρύχθηκε πρέσβειρα του Ελληνισμού, ενώ τιμήθηκε και στην Πνύκα με το βραβείο Ωνάση.

ΟΣΟΙ συναντήσαμε, έστω για λίγο, την Ζακλιν ντε Ρομιγί- αυτή τη μικροκαμωμένη γυναίκα με το γλυκύτατο πρόσωπο, τα λευκά μαλλιά και το εύθραυστο κορμί-, διαπιστώσαμε ότι τα ελληνικά (γλώσσα και πολιτισμός, όπως και τον Ζακ Λακαριέρ) την έκαναν ευτυχισμένη! Η βαθειά εσωτερική γαλήνη και το κοφτό της σκέψης της απέπνεαν θαυμασμό. Αν και σχεδόν τυφλή στα τελευταία χρόνια της ζωής της, δεν έπαψε να εργάζεται σκληρά χαρίζοντάς μας αποστάγματα από την απέραντη «ελληνική» σοφία της. Χαρακτηριστική η απάντησή της στο ερώτημα «Γιατί η Ελλάδα;» (Pourquoi la Grece?) ήταν η επιλογή της; «Για να σας το εξηγήσω-είπε- πρέπει να σας εξηγήσω όλη μου τη ζωή»!

(Στ.Γ.Κ., 21-12-10)


Σχολιάστε