"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Αποτυχίας «επιτυχίες»!

 

 

 

 

ΑΠΟΤΥΧΙΑΣ «ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ»… (“X.N.”, 1-9-11)

  • «Όλοι μιλάνε για τους επιτυχόντες, λες και δεν υπάρχουν και οι αποτυχόντες…!» (Ένας γονιός, 31/8)

ΟΙ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ, τα περιοδικά, οι τηλεοράσεις προβάλλουν αυτές τις μέρες τους «αρίστους των αρίστων» των Πανελλαδικών εξετάσεων. Και δίκαια. Είναι αυτονόητο πως όλοι ενδιαφέρονται για τα παιδιά που πρώτευσαν, για τις «συμβουλές» που αυτά θα μπορούσαν να δώσουν στις επόμενες… γενιές, σχετικά με τη μέθοδο και τον τρόπο επιτυχίας τους.

ΕΜΕΙΣ δεν θα σταθούμε σ΄ αυτούς. Ο έπαινος τους δίνεται  καθημερινά και με το παραπάνω: από συγγενείς, φίλους, ΜΜΕ, Τύπο… Αυτές τις μέρες σκεφτόμαστε πιο πολύ εκείνους που, παρότι προσπάθησαν σκληρά, δεν τα κατάφεραν όπως οι άλλοι. Είτε γιατί τους «λείφτηκαν» λίγα μόρια από τις σχολές προτίμησής τους, είτε επειδή δεν είχαν τα ανάλογα «φόντα» με τους άλλους.

ΟΙ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ εισαγωγής στα Ανώτατα Εκπ/κά Ιδρύματα είναι μια πρώτη επαφή των νέων με τον κόσμο των μεγάλων. Αυτές μας δίνουν τη γνώση ότι εφεξής η ζωή  επιφυλάσσει και πολλές δοκιμασίες. Το ότι σκοντάψαμε στο δρόμο ξαφνικά, δεν είναι λόγος να σταματήσουμε το περπάτημα…  Αλίμονο όμως, αν με την πρώτη αποτυχία, λιποτακτήσουμε. Η ζωή έχει αξία, ακριβώς επειδή δεν είναι ένας «ρουτινιάρικος» δρόμος. Δεν είναι επίπεδη: έχει ανηφόρες και κατηφόρες, χαρές και λύπες, «αλάτι και πιπέρι». Κανείς δεν μπορεί να αποφύγει τις «κακοτοπιές» της,  τις απαιτήσεις της… Εξάλλου, κανείς δεν πλάστηκε (μόνο) επιτυχημένος ή (μόνο) αποτυχημένος. Από το στάδιο των δοκιμασιών όλοι περνούμε.

ΤΟ ΚΑΛΟ με τις… αποτυχίες είναι ότι αυτές -όπως στο στάδιο με τα αθλήματα- μας δείχνουν τα όρια της αντοχής μας. Μας λένε μέχρι πού φτάνουν οι δυνατότητες που διαθέτουμε, αλλά και ποιες επιπλέον δεξιότητες χρειαζόμαστε ως εφόδια για να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε…  Ανακαλύπτουμε μέσα μας -με την αυτογνωσία– πράγματα που δεν γνωρίζαμε μέχρι χθες κι ούτε τα υποπτευόμασταν!

ΜΙΑ ΑΠΟΤΥΧΙΑ δεν πρέπει να μας αποπροσανατολίζει από τους σταθερούς στόχους μας. Είναι αφορμή επαναπροσδιορισμού τους και αναπροσανατολισμού μας, ώστε να φτάσουμε εκεί που θέλουμε, έστω και «δι΄ άλλης οδού»: πιο ανανεωμένοι, εμπλουτισμένοι με νέες εμπειρίες, ενισχυμένοι με ισχυρότερα όπλα. Μια αποτυχία είναι… επιτυχημένη, όταν μας δείχνει και τον τρόπο – το δρόμο- να γίνουμε κάτι άλλο, έξω από αυτό που πιστεύαμε, ή μας έκαναν να πιστέψουμε ότι είμαστε φτιαγμένοι… Αρκεί βέβαια να μη «μιζεριάσουμε»  προσκολλημένοι στο συναίσθημα και την… κακώς εννοούμενη ντροπή από μια παροδική αποτυχία! (Στ.Γ.Κ., stcloris@yahoo.gr, ww.stcloris.gr)


Σχολιάστε