"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Φίλοι που φεύγουν

 

 

 

 

ΦΙΛΟΙ ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ…

ΣΕ ΟΛΟΥΣ αυτούς, αυτά τα « πάντα παιδιά που φεύγουν» δίχως πια γυρισμό, δίχως να μπορέσουμε να τους πούμε ένα στερνό ζωντανό αντίο…, σε αυτούς που μας αφήνουν πίσω σε μια πολύ δύσκολη συγκυρία και την ώρα ακριβώς που έχουμε ανάγκη από την παρουσία τους, σε όλους αυτούς που πρόλαβαν τουλάχιστον να γευτούν τις έστω λίγες ομορφιές της ζωής και την πληρότητά της…, ας είναι οι παρακάτω στίχοι του Μ. Αναγνωστάκη  και του Ν. Καρούζου «καλό κατευώδιο» … [Στ.Γ.Κ.)

 

1.-«Φίλοι που φεύγουν

Που χάνονται μια μέρα

Φωνές τη νύχτα

Μακρινές φωνές

Μάνας τρελής στους έρημους δρόμους

Κλάμα παιδιού χωρίς απάντηση

Ερείπια σαν τρυπημένες σάπιες σημαίες.

Εφιάλτες όταν το φως λιγοστεύει τα ξημερώματα.

( μα ποιος με πόνο θα μιλήσει για όλα αυτά; )»

[ Μανώλης Αναγνωστάκης, Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος

Πρώτη εκτέλεση: Κωνσταντίνος Παλιατσάρας]

 

2.-«Όσο κρατήσει η ζωή κρατεί κι ο θάνατος.

Ώρα να σκεφτώ τα μελλούμενα

σωριασμένα αιφνίδια στο χθες.

Φοβερή ασυνέχεια: ο πλούτος μου είναι το στήθος μου.

Γι αυτό ποτέ δεν παζάρεψα το ηλιοβασίλεμα

και ταξιδεύω σίγουρος,

όσο η μίνθη ταξιδεύει και το ασπροθύμαρο.

[Νίκος Καρούζος, Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος, Πρώτη εκτέλεση: Μανώλης Μητσιάς, Άλλες ερμηνείες: Χαρούλα Αλεξίου]

 


Σχολιάστε