"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Ζωή και πάλι ζωή…

 

 

 

Η ΖΩΗ, εν ολίγοις…

Άκουγα ένα τραγούδι για τη “μισή ζωή…”, όταν λείπει το αγαπημένο μας πρόσωπο.

Όμως, η γενική κατάσταση που επικρατεί γύρω μας κατέστησε τις ζωές όλων… μισές.

Στις παρακάτω μικρές σκέψεις μας δεν σταματούμε στα αίτια και τη διαχείριση των νέων δεδομένων, από μια άτυχη ή ανίκανη κυβέρνηση.

Εμείς σαν άτομα τί κάνουμε;

Μερικές σκόρπιες σκέψεις μόνον, οι παρακάτω, που τις κατέγραψα σε κάποια μικρή μαγευτική αμμουδιά, στον Τερσανά των Χανίων. Ίσως κοινότυπες, γι αυτό και θέλουν φυσικά συμπλήρωμα (και από σας):

“Η  ΖΩΗ είναι απλή,  αρκεί να είσαι ο εαυτός σου

…είναι “πλούσια”, ενόσω είσαι ολιγαρκής

…είναι δύναμη, σαν ξεπερνάς μια επώδυνη κατάσταση ή μια αρρώστια

…είναι χάρμα, όταν τη ζεις μέσα στη φύση

…είναι δράμα, όταν την ψάχνεις μες στο χρήμα

…είναι ικανοποίηση, όταν αυτό που επαγγέλλεσαι το κάνεις από ευχαρίστηση

 

“Η ΖΩΗ είναι παζλ που συμπληρνεται από μικρές στιγμές εμπειρίας

…είναι ένα θαύμα που σ΄αφήνει εκστατικό,

…είναι κόλαση, όταν φοράς τα γυαλιά της μιζέριας

 

“Η ΖΩΗ αξίζει να τη ζεις κι όταν ακόμη έχεις τα σοβαρότερα  προβλήματα

…είναι ωραία με την παρέα


“Η ΖΩΗ είναι φτιαγμένη για να μοιράζεται στα δυο

…λιγοστεύει όταν αρχίζει η αφαίρεση προσώπων

…είναι ΜΙΣΗ, όταν μεγεθύνονται οι δυσκολίες και ελαχιστοποιούνται οι χαρές της…”

(Στ.Γ.Κ., 19 Αυγούστου 2011)

Υ.Γ. Επιτρέπεται η αντιγραφή των παραπάνω σκέψεων, αρκεί να αναφέρετε την πηγή της.

Ευχαριστώ.  (Στ.Γ.Κ.)

 


Σχολιάστε