"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Φεγγάρια μου παλιά…, και νέα!

 

 

 

ΑΥΓΟΥΣΤΙΑΤΙΚΗ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ 2011

Ο,ΤΙ και να γίνεται στον κόσμο η Σελήνη θα παρέχει  δυο φορές το χρόνο-το Γενάρη και τον Αύγουστο- το χρυσαφί χρώμα της που κάνει τις νύχτες  μέρες. Αλλά και τους έρωτες πιο…θαρραλέους.

Είτε Σελήνη είναι, είτε Luna ή   Moon, είτε Εκάτη, το Φεγγάρι θα είναι πάντα η σύνοψη της μαγεάς των Αυγουστιάτικων βραδινών σε μια παραλία απέραντη ή σ΄ένα πυκνόφυτο δάσος όπου οι σκιές μεγαλώνουν κι οι φόβοι πολλαπλασιάζονται. Όμως η μαγεία παραμένει…

ΓΙ ΑΥΤΟ και η ποίηση είναι πιο αυθόρμητη.

Σκάρωσα δυο μαντινάδες  που αφιερώνονται σε όλους που έχουν ανοιχτές καρδιές , αγαπούν φεγγάρι και το γιασεμί, αλλά είναι και αισιόδοξοι στη ζωή τους:

1.-«Ίντα να πω του φεγγαριού

Που κουζουλό με κάνει

Και πα΄σε άνθη γιασεμιού

τον έρωτά μου βάνει»

και

2.-”Φεγγάρι του Μνημόνιου

Φώτισε μπλιο τη χώρα

Να΄ρθει το φως τσ΄ Ανατολής

Και τσ΄ αλλαγής η ώρα» (12-8-11)

(Στ.Γ.Κ.)

 

Και μια πιο ερωτική Πανσέληνος:

«Πανσέληνος το βλέμμα σου,
Λιμάνι η καρδιά σου,
Ακρογιαλιά που έψαχνα,
Να δέσω τη καρδιά μου.» (κρητική μαντινάδα)

 

ΚΑΙ ΝΑ ένα από τα τραγούδια της Χαρούλας που αγαπώ να ακούω, όχι μόνο με Πανσέληνο, αλλά πάντοτε. Έχει συναίσθημα, απέραντη νοσταλγία,  συγκίνηση και δυνατό στίχο:

“…Έχει πανσέληνο απόψε κι είναι ωραία
είναι αλλιώτικη η σιώπη χωρίς παρέα.
Δεν νοιώθω θλίψη, μα μου΄χει λείψει
το κοριτσάκι αυτό που αγάπησες τυχαία.
Δεν νιώθω θλίψη, μα μου ‘χει λείψει
το λάγνο ψέμα σου, που τα ‘κανε ολα ωραία.

Είναι σκλήρο για μια γυναίκα να ‘ναι μόνη
στο λέω τώρα που η αλήθεια δεν θυμώνει.
Όση και να ‘ναι η δύναμή μου, θέλω έναν άνθρωπο μαζί μου
Η μοναξιά στήνει παγίδες και πληγώνει…

Μα έχει πανσέληνο απόψε κι είναι ωραία
το σπίτι μου έρημο μα κάνουμε παρέα.
Δεν νοιώθω θλίψη, μα μου ‘χει λείψει
το κοριτσάκι αυτό που αγάπησες τοιχαία.
Δεν νοιώθω θλίψη, μα μου ‘χει λείψει
το λάγνο ψέμα σου, που τα ‘κανε ολα ωραία.”

(Χάρις Αλεξίου)

Στ.Γ.Κ.

 


Σχολιάστε