"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Τι χώρα είμαστε;

 

 

 

ΤΙ ΧΩΡΑ ΕΙΜΑΣΤΕ; *”Χ.Ν.”, 11-8-11)

ΟΥΤΕ οι ΗΠΑ, ούτε η Ιταλία κι η Ισπανία- το διατυμπανίζουν αυτό- είναι… Ελλάδα! Και δεν είναι…, διότι εκεί υπάρχει στοιχειώδης ευνομία και συναίνεση, όταν κινδυνεύει η χώρα τους.

ΚΑΜΙΑ χώρα δεν θέλει να συγκρίνεται με εμάς. Και ξέρετε γιατί; Γιατί

- έχουμε τη… μοναδικότητα να ψηφίζουμε νόμους και να μην τους εφαρμόζουμε (με πρώτους τους πολιτικούς μας),

γιατί

-ο Έλληνας συνήθισε να έχει τους δικούς του νόμους μη σεβόμενος αυτούς του κράτους.

-Έχουμε δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση, αλλά όχι ισονομία και ισοπολιτεία σε θέματα απονομής δικαιοσύνης, αξιοκρατίας και φορολόγησης.

ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ δε είναι ότι έχουμε μεν κυβέρνηση, όμως κάθε συντεχνιακή ομάδα κάνει το παν για να τη… ρίξει, με τις απεργίες της. Κι έτσι να παραλύσει το κράτος!

Οι υπάρχοντες νόμοι για ανάλογες καταστάσεις δεν επιβάλλονται, δεν εφαρμόζονται. Κάθε διαμαρτυρόμενη ομάδα φέρνει, με τις παράλογες ενέργειές της, σε απόγνωση τους υπόλοιπους Έλληνες, όπως είναι οι επεμβάσεις των εκάστοτε απεργούντων σε κομβικά για τη ζωή μας σημεία. Μάλιστα, απειλούν θεούς και δαίμονες για να διατηρήσουν τα «δικά τους» συμφέροντα σε βάρος όλων των άλλων.

Και το κράτος να αδρανεί…

Η ΠΑΡΑΚΑΤΩ είδηση έτσι, είναι εντυπωσιακή: με την πρώτη αμφισβήτηση της πιστοληπτικής ικανότητας της Ιταλίας από τους «οίκους αξιολόγησης», πρώτος ο επιχειρηματικός κόσμος της χώρας μπήκε μπροστά δηλώνοντας ξεκάθαρα: «Αν η Ιταλία χρειάζεται τη βοήθειά μας, είμαστε εδώ». Και εννοούν την αγορά ιταλικών ομολόγων. Οι δε Ιταλοί επιχειρηματίες υπέγραψαν και συμφωνητικό, για να βοηθήσουν τη χώρα, σε περίπτωση κινδύνου κατάρρευσης της οικονομίας τους.

ΑΝΤΙΘΕΤΑ οι δικοί μας επιχειρηματίες είναι γνωστό το πώς είδαν την κρίση στην οποία βυθιζόμαστε όλο και πιο βαθιά: «την κοπάνησαν», κατά το κοινώς λεγόμενο! Πώς;

-Άλλοι κήρυξαν πτώχευση και… τοποθέτησαν τα κέρδη τους αλλού.

-Αρκετοί μετέφεραν την… έδρα τους σε διπλανές χώρες, κηρύσσοντας στάση πληρωμών εδώ.

-Πολλοί, μα πάρα πολλοί, θεώρησαν ως … ύψιστο και σωτήριο (για την τσέπη τους) έργο να μεταφέρουν και τις καταθέσεις τους σε τράπεζες του εξωτερικού (Ελβετία κυρίως), για να σώσουν τον εαυτό τους. Αν βέβαια σώζεται κανείς σήμερα, με τη γενικευμένη διεθνή κρίση…

Και όχι μόνον τα παραπάνω. Πολλοί είναι που ζητούν, όντας εδώ αχρήματοι, να…επαναχρηματοδοθούν για νέες επιχειρήσεις, για να σώσουν αυτή τη φορά την… πατρίδα!

… ΚΡΙΜΑ και πάλι κρίμα! Σε άλλες εποχές ο επιχειρηματικός Ελληνικός κόσμος έδειχνε άλλη συμπεριφορά. «Ευεργετική» για τον τόπο. Ήταν πιο αλληλέγγυος με τους άλλους, αλλά και με την πατρίδα… Αλλά, άλλοι καιροί, άλλα ήθη. (Στ.Γ.Κ., stcloris@yahoo.gr, www.stcloris.gr)


Σχολιάστε