"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Ανέκδοτα

Πολιτικοί μιας χαρισάμενης εποχής

[Μου το είπαν, σας το μεταφέρω, ως ανέκδοτο μιας εποχής...]

“Ήταν αρχές Φεβρουαρίου του 1985, όταν ο τότε Πρόεδρος Κωνσταντίνος Καραμανλής βρέθηκε με τον τότε πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου στο ίδιο δείπνο, μαζί με άλλες προσωπικότητες του δημοσίου βίου, στην οικία πανίσχυρου παράγοντα της οικονομικής ζωής, στα βόρεια προάστια.

Φθάνοντας στον καφέ, ο Καραμανλής θαύμασε την εξαιρετική δουλειά στα σπάνια ασημένια κουταλάκια, που ήσαν γνήσια της Βικτωριανής περιόδου και σχεδιασμένα από τον περίφημο Γουίλιαμ Μόρις.

Πρόσεξε επίσης την ταχυδακτυλουργική ταχύτητα με την οποία ο Ανδρέας, δίπλα του, σούφρωσε ένα από τα κουταλάκια και το έχωσε στο σακάκι του, στην τσέπη για το μαντιλάκι. Είπε τότε να κάνει και αυτός το ίδιο.

Επιασε το κουταλάκι, πήγε να το σηκώσει, αλλά η υπερένταση, η κούραση, το γήρας έκαναν το χέρι του να τρέμει, με αποτέλεσμα το κουταλάκι να χτυπήσει στη φίνα πορσελάνη Γουέτζγουντ του φλιτζανιού σαν καμπανάκι. Κάθε συζήτηση μεταξύ των συνδαιτυμόνων έπαψε και όλοι γύρισαν με σεβασμό και αδημονία προς το μέρος του: «Ο Πρόεδρος θα μιλήσει!». Τι να κάνει ο Καραμανλής με το ασημένιο κουταλάκι στο χέρι και όλους τριγύρω να τον κοιτάζουν με λατρεία; Αμόλησε έναν χρησμό, με το κατάλληλο ύφος.

Για να μη μακρηγορώ, το επεχείρησε πάλι για δεύτερη και τρίτη φορά, με τα ίδια αποτελέσματα όπως και την πρώτη: «Σςςς! Ο Πρόεδρος θα μιλήσει!», ο Πρόεδρος να αυτοσχεδιάζει μια σοφία κ.ο.κ. Ωσπου του ήρθε η μεγάλη ιδέα. Χτυπάει ξανά το φλιτζάνι με το κουταλάκι του, τούτη τη φορά όμως σκοπίμως. «Δεν έχω κάτι να σας πω» τους λέει «αλλά να σας δείξω». Πιάνει το κουταλάκι του. «Το βλέπετε;» ρωτάει. «Το βάζω στην τσέπη μου και», απλώνοντας αργά το τρεμάμενο χέρι στην τσέπη τού Ανδρέα δίπλα του, «το βγάζω από την τσέπη του Ανδρέα!».

Εκείνη τη νύχτα, επιστρέφοντας στο Καστρί, ο Ανδρέας πήρε τη μεγάλη απόφαση να μην προτείνει την επανεκλογή Καραμανλή στο ύπατο πολιτειακό αξίωμα…!”

Στ.Γ.Κ.

Ανέκδοτα με ξανθιές:

1.-Λεει η πρώτη ξανθιά στην δεύτερη:

“Εγώ θα πάω στο φεγγάρι….”

Λέει η δεύτερη:

“Και εγώ θα πάω στον ήλιο….”

Λέει η πρώτη :

“Helloo, ο ήλιος καίει…”

Και απαντάει η δεύτερη: ….

“Helloo, ΘΑ ΠΑΩ ΒΡΑΔΥ!”

2.-Γιατί οι ξανθιές κρατούν το κινητό ανάποδα;

-Για να μην πέφτουν οι μονάδες!

3.-Ήταν μια ξανθιά μέσα σε ένα λεωφορείο και ήρθε η ώρα να κατέβει στη στάση της.

Οπότε φωνάζει στον οδηγό:

- Στάση, καλέ στάση, στάση

Φώναζε όλο και πιο δυνατά.

Και ο οδηγός της λέει:

- Πατήστε το κουμπί.

Πατάει η ξανθιά το κουμπί και λέει: – Τώρα ακούγομαι;

4.-Διάλογος δύο ξανθιών :

- Άσε χρυσή μου, σήμερα πήγα και έκανα τεστ εγκυμοσύνης…

- Και τι σε ρώτησαν καλή μου, εύκολα ή δύσκολα ;

5.-Μια ξανθιά πάει στον πάγκο δανεισμού της Βιβλιοθήκης και λέει :

- Δανείστηκα ένα βιβλίο την προηγουμένη βδομάδα, αλλά ήταν το πιο βαρετό βιβλίο που έχω διαβάσει ποτέ.

Δεν είχε καθόλου υπόθεση, αλλά είχε υπερβολικά πολλούς χαρακτήρες.

- Ώστε εσείς λοιπόν μας πήρατε τον τηλεφωνικό κατάλογο!

6.-Η μάνα μιας ξανθιάς:

- Έλα μέσα χιονίζει

- Σιγά και έξω χιονίζει!

10/1/11

7- Μια ξανθιά πάει σε ένα μαγαζί με ηλεκτρικά είδη και ρωτάει:
- Πόσο κάνει αυτός ο φούρνος;
- Συγνώμη, αλλά δεν πουλάμε πράγματα σε ξανθιές!
Την επόμενη μέρα η ξανθιά βάφει τα μαλλιά της μαύρα και ξαναπάει:
- Πόσο κάνει αυτός ο φούρνος; ρωτάει τον υπάλληλο.
- Δυστυχώς, δεν πουλάμε σε ξανθιές! της λέει αυτός.
Η ξανθιά δεν το βάζει κάτω. Την επόμενη μέρα βάφει τα μαλλιά της κόκκινα και πάλι στο ίδιο κατάστημα:
- Πόσο κάνει αυτός ο φούρνος; ρωτάει.
- Λυπάμαι, αποκρίνεται ο υπάλληλος, αλλά δεν πουλάμε σε ξανθιές.
- Μα πως το κατάλαβες; ξεσπάει η ξανθιά. Αφού έχω βάψει τα μαλλιά μου!
- Γιατί αυτός δεν είναι φούρνος, είναι τηλεόραση! αποκρίνεται ο υπάλληλος.

Στ.Γ.Κ.


Σχολιάστε