"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Manifesto (21-6-11)

ΣΗΜΕΡΑ,

Αισθάνομαι λίγο σαν εκείνο το διάσημο Γάλλο  διπλωμάτη-λογοτέχνη που ακούγοντας-σαν άλλος Σολωμός- τον αχό της πολύνεκρης μάχης του Βατερλό, αντιλαμβανόταν πως ένας παλιός κόσμος τελείωνε κι ένας άλλος καινούργιος γεννιόταν!

Οι “αγανακτισμένοι” οδηγούμενοι και μόνο από το ένστικτό τους, αγωνίζονται-έστω και μόνοι, έστω και χωρίς το “ξύπνημα” όλων των λαών της Ευρώπης-,  για την αξιοπρέπειά τους, για την αξιοπρέπεια όλων μας.

Το δηλώνουν ξεκάθαρα:

“Τελικός μας στόχος δεν είναι μόνο η πτώση της σημερινής κυβέρνησης, ούτε καν η κατάργηση του μνημονίου. Δηλώνουμε αποφασισμένοι και αποφασισμένες να παραμείνουμε εδώ, να συνεχίσουμε να συζητάμε και  να οραματιζόμαστε μέχρι να φτιάξουμε μια κοινωνία δίκαιη, χωρίς εκμετάλλευση, μέχρι να κατακτήσουμε μια ζωή ελεύθερη και με αξιοπρέπεια”.

Αγνοούμε αν, η πολιτική που εφαρμόζεται τόσο πιεστικά στη χώρα μας, αλλά και σε συγχορδία τελευταία όλων των οργάνων της Ε.Ε., με τη σπουδή να υπογραφεί το μεσοπρόθεσμο σχέδιο… σωτηρίας μας, δεν εξυπηρετεί  άλλους σκοπούς και όχι τους λαούς.

Είναι μεγάλπ δυστύχημα που οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις επέτρεψαν στην οικονομία  (δηλαδή τους κερδοσκόπους) να αλωνίζουν και να ταρακουνούν δήθεν ισχυρά νομίσματα, όπως το ευρώ!

… Όμως, είμαι αισιόδοξος, διότι, αφού οι κυβερνήσεις δεν έχουν οράματα, τουλάχιστον έχουν οι λαοί τους που  τις υποσκελίζουν, τις υπερβαίνουν και ονειρεύονται “μια κοινωνία πιο δίκαιη”

Κι όταν το όραμα βρει το χώρο του, τότε η πραγματοποίησή του είναι θέμα βούλησης, συλλογικής αντίδρασης και επιβολής.

 

Στ.Γ.Κ. (φωτογραφία, “Το αόρατο χέρι”, Χανιά, 2010, Στ.Γ.Κ.)

(21, Ιουνίου, η μεγαλύτερη μέρα του χρόνου και του μνημονίου)



Σχολιάστε