Κομματική πανσπερμία (Χ.ν., 28-5-26)
Posted on 30 Μάι, 2026 in Κείμενα | 0 comments
ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΠΑΝΣΠΕΡΜΙΑ
Ο ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ και ιστορικός μελετητής της εμφυλιακής Ελλάδας, Γάλλος Dominique Eudes (“Οι Καπεταναίοι”), στις σελίδες 138-139 του βιβλίου του αναφέρει μια συγκριτική “προσωπογραφία” δύο περιούσιων λαών, που κάνει ο Τσώρτσιλ στα Απομνημονεύματά του (“Ιστορία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου”, τ. 6, σ. 105-106, “Κ”) . Δυστυχώς, επαληθεύεται με τα καμώματά μας. Η προσωπογραφία αφορά τους Έλληνες και τους Εβραίους. Γράφει:
“ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ είναι, μαζί με τους Εβραίους, η φυλή με τη μεγαλύτερη κλίση προς την πολιτική. Όσο απελπιστική και αν είναι η κατάστασή τους, όσο σοβαρό κίνδυνο κι αν διατρέχει η χώρα τους, μένουν πάντα διαιρεμένοι σε πολυάριθμα κόμματα, με πολυάριθμους αρχηγούς που αντιμάχονται μεταξύ τους με πείσμα. Λέγεται -και πολύ σωστά- πως όπου υπάρχουν τρεις Εβραίοι, μπορεί κανείς να βρει δύο πρωθυπουργούς και έναν αρχηγό της αντιπολιτεύσεως· το ίδιο ισχύει και γι’ αυτή την αρχαία και φημισμένη φυλή, της οποίας ο αγώνας για την ύπαρξη, γεμάτος θύελλες και χωρίς τέλος, φτάνει ως τις πρώτες καταβολές της ανθρώπινης σκέψης.
ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ (λαοί), περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον, έβαλαν στον κόσμο την έντονη σφραγίδα τους. Και οι δύο έδειξαν μιαν ικανότητα επιβίωσης παρά τους διαρκείς κινδύνους και τους κατατρεγμούς από ξένους κατακτητές, μια ικανότητα που δεν αντισταθμίζεται παρά με τη δυνατότητά τους να συντηρούν αιώνια διαφωνίες, μνησικακίες και εμφύλιες έριδες. Οι χιλιετηρίδες δεν άλλαξαν τίποτα από τον χαρακτήρα τους και δεν λιγόστεψαν ούτε τις συμφορές τους ούτε τη ζωτικότητά τους. Οι δύο φυλές επέζησαν παρά την εχθρότητα του κόσμου απέναντί τους και παρά το κακό που κατόρθωσαν να κάνουν στους εαυτούς τους· και καθεμιά τους μας μεταβίβασε, με τον τρόπο της, την κληρονομιά της ιδιοφυίας και της σοφίας τους.
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ άλλες δύο πόλεις που να βάρυναν τόσο στην Ιστορία της ανθρωπότητας όσο η Αθήνα και η Ιερουσαλήμ. Το μήνυμα που μας μετέδωσαν στη θρησκεία, στη φιλοσοφία και στην τέχνη, χρησίμεψε σαν φάρος για τη σύγχρονη πίστη και κουλτούρα. Παρά την ξένη κυριαρχία αιώνων, που συνοδεύτηκε από αφάνταστη καταπίεση, αποτελούν ακόμα στον σημερινό κόσμο κοινότητες και δυνάμεις γεμάτες ζωή και δράση, που καβγαδίζουν στο εσωτερικό τους με ακόρεστη διάθεση. Σε ό,τι με αφορά, πάντα πήρα το μέρος τους· και πιστεύω στην ακατάβλητη δύναμή τους να επιβιώσουν, παρόλες τις εμφύλιες έριδές τους, μέσα στην παγκόσμια δίνη που απειλεί να τις καταπιεί».
ΔΕΝ ΜΑΣ ΞΕΝΙΖΕΙ συνεπώς σήμερα, ότι το “νέο” κόμμα του κ. Τσίπρα ήρθε να κουμπώσει με την πλειάδα των άλλων μικρών κομμάτων της αντιπολίτευσης. Εκπληρώνοντας έτσι τα όσα παραπάνω υποστήριζε ο Ουίνστον Τσώρτσιλ (1957). Ουδέποτε θυμάμαι στα χρονικά της πολιτικής ζωής του τόπου, τέτοιο “συνωστισμό” κομμάτων στην αντιπολίτευση (Κασελάκης, Βαρουφάκης, Λατινοπούλου, Νατσιός, Κωνσταντοπούλου, Κουτσούμπας, Φάμελλος, Ανδρουλάκης, Καρυστιανού και τώρα ο πολύσημος ΕΛ.Α.Σ του Τσίπρα και πιθανόν αργότερα κι ο Σαμαράς..!) Να μας χαιρόμαστε, λοιπόν! (Στ.Γ.Κ.)
