Τα παιδοπολίτικα-”Ο Γολγοθάς των παιδιών”: μια πολύ ενδιαφέρουσα ματιά της Αθηνάς ΚΑΚΟΥΡΗ (Πελοπόνησος, 6-4-26)
Posted on 17 Απρ, 2026 in Τα Παιδοπολίτικα | 2 comments
[Η κα Αθηνά ΚΑΚΟΥΡΗ, μια από τις μεγαλυτερες σύγχρονες Κυρίες των
Ελληνικών Γραμμάτων, πολυγραφότατη συγγραφέας
αστυνομικών ιστοριών, ιστορικών βιβλίων και μυθιστορημάτων, γοητευτική,
ορθολογική και αμείλικτη χρονογράφος σε εφημερίδες, είχε την καλοσύνη
να ασχοληθεί με το βιβλίο μας "ΤΑ ΠΑΙΔΟΠΟΛΙΤΙΚΑ-Από την απώλεια στην
καταλλαγή" (Χανιά, 2023) Και γενικότερα να μιλήσει για το παιδομάζωμα-και
το παιδοφύλαγμα- στον λεγόμενο εμφύλιο, με τις συνέπειές του στον
ψυχισμό δεκάδων χιλιάδων μικρών παιδιών...
Την ευχαριστούμε και την ευγνωμονούμε ιδιαίτερα. Στ.Γ.Κ.]
============================================
“Δημοσιογράφος στον θρυλικό «Ταχυδρόμο», συγγραφέας αστυνομικών βιβλίων αλλά και απολαυστικών ιστορικών μυθιστορημάτων, η θρυλική Αθηνά Κακούρη είναι ακόμα και σήμερα, παρά το γεγονός ότι φέτος συμπληρώνει 70 χρόνια στα ελληνικά γράμματα, μια άοκνη χρονικογράφος της Ελληνικής Ιστορίας. Τα βιβλία της έχουν μια πατίνα που σε ταξιδεύει στο παρελθόν, αλλά η γραφή της παραμένει απολαυστικά σύγχρονη, αφού η ίδια αρνείται να υποταχθεί στον χρόνο. Eνενήντα τεσσάρων ετών (2022) έχει το ίδιο πάθος για επικοινωνία, χρησιμοποιεί κινητό, υπολογιστή, email με ευχέρεια, παρακολουθεί τις εξελίξεις σε κάθε επίπεδο και γράφει βιβλία Ιστορίας για την Ελληνική Επανάσταση, όπως το απολαυστικό και πολύ χρήσιμο «Αλφαβητάρι Νεοελληνικής Ιστορίας: Επανάσταση, Καποδίστριας, Όθων, 1821-1862» που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Καπόν”.
Πηγή: “https://www.iefimerida.gr”>iefimerida.gr</a> -<a target=”_blank” href=”https://www.iefimerida.gr/politismos/athina-kakoyri-exigei-
giati-kalytero-ayrio-ehei-idi-erthei”>Η συγγραφέας Αθηνά Κακούρη στο iefimerida -
Εξηγεί γιατί το «καλύτερο αύριο» έχει ήδη έρθει – iefimerida.gr</a></p>
=======================
Αθηνά Κακούρη-Ο Γολγοθάς των παιδιών-V_260415_112918
Ὁ Γολγοθάς τῶν παιδιῶν
Πρίν ἀπό λίγες μέρες, καθώς πλησίαζε η Μεγάλη Εβδομάδα
καί ἀναπόφευκτα, ὁ νοῦς μας στρέφεται στα Πάθη τοῦ
Ἰησου και στις ἐντολές του, μοῦ χάρισαν ένα πρόσφατο
βιβλίο με τον τίτλο « Τά Παιδοπολίτικα- Ἀπό την ἀπώλεια
στην καταλαγή». Ὁ συγραφέας χρησιμοποιεῖ το ψευδώνυμο,
Στ.Γ.Κλώρης, γράφει ὅμως για ὅσα ἔζησε. Γεννημένος σέ
ἕνα προσφυγικό καπνοτόπι τῆς Κεντρικῆς Μακεδονίας, εἶδε
το χωριό του να καίγεται μια φορά ἀπό τους Γερμανούς (1944)
και μια δεύτερη -το 1946- ἀπό τούς κομμουνιστές ἀντάρτες
πού ἐξοντωσαν αγριότατα δυο μέλη σε μάχες και άλλα τρία μέλη της
στενῆς του οἰκογειας, ἀφήνοντας την μητέρα του ὀλομόναχη, με το
σπίτι της και ὅλα τά ὑπάρχοντα τους στάχτη, να φροντίσει τούς ἐπιζώντες,
δηλαδή τά τρια μικρά της παιδια και ἕναν ἀνήλικο ὀρφανεμένον ἀδελφό της.
Ὁ Στ.Γ.Κλώρης ἔζησε περίπου 14 χρόνια στις παιδοπόλεις, πού ὀργάνωσε
ἡ βασίλισσα Φρειδερίκη το 1947. Χάρη στήν ἑκπαίδευση πού ἔλαβε ἐκεῖ
και τἰς εὐκαιρίες ποῦ τοῦ δόθηκαν, σπούδασε γαλλική φιλολογία, ἔγινε
καθηγητής των γαλλικῶν, ἔγραψε καλά βιβλία πού ἐκδοθηκαν και στις
δυό γλῶσσες και διατηρει μια ενδιαφέρουσα ἰστοσελίδα, με λογῆς λογῆς
θέματα. Κατά τον Κλώρη, σε καμία ἀπό τίς παιδοπόλεις ὅπου ἔζησε και
σέ καμιά φάση των, δεν ἔγινε ποτέ συζήτηση για πολιτικά – καμία προπαγάνδα
ἐναντίον τοῦ ΚΚΕ, οὔτε κἄν συζητήσεις, ἐνῶ συνειδητά καλλιεργήθηκε
ἠ αγαπη μεταξύ αὐτῶν τῶν ταλαιπωρημένων παιδιῶν. Τά παιδιά ἔμπαιναν
στις παιδουπόλεις μόνον ἄν το ζητοῦσαν ἐγγράφως οἱ γονεῖς τους,
και τά φρονηματα τους δεν ἐξεταζονταν ποτέ.
Αὐτά καταθέτει στο βιβλίο του ὁ Κλώρης, τα ἴδια βρίσκουμε και σέ
ἕνα ἄλλο, παλαιότερο, το «Διπλωμένα Φτερά» τοῦ Γιάννη Ἀτζακά,
πού ἦταν γυιός κομμουνιστοῦ και βγαίνοντας ἀπό τις Παιδουπόλεις
πάλι προς τά αριστερά στράφηκε. Ἀνάλογα βρισκουμε στις πολλές
ἐπιστολές προς διάφορες ἐφημερίδες τοῦ Αντώνη Βενέτη, πού μαζί
με ὅλο του το χωριό ἀπήχθη προς το παραπέτασμα το 1949, ἐπέστρεψε
μέσω Οὐγγαρίας το 1956 και κατέληξε σέ παιδόπολη.
Γιατί τά θυμήθηκα αὒτα -ἂλλά και ἄλλα πολύ, μά πολύ χειρότερα,
– τωρα, ἀρχή τῆς Μεγαλοβδόμαδας; Τά θυμήθηκα γιάτί ἔχω ἕνα
πρόβλημα με την ἐντολήν καινήν, πού μᾶς ἔδωσε ὀ Ἱησοῦς. «Ἀγαπᾶτε
τούς ἐχθρούς ὑμῶν, καλῶς ποιοεῖτε τοίς μισοῦσιν ὑμᾶς» αὐτά μᾶς
μεταδἰδει ὀ Εὐαγγελιστής Λουκᾶς. Δύσκολη ἐντολή – πάρα πολύ
δύσκολη, ἀλλά και λυτρωτική. Γιατί το μίσος φθείρει αὐτόν πού το
αἰσθανεται. Τον καθηλώνει, ἀφήνοντας του μόνη διέξοδο την
ἀνταπόδοση τοῦ κακοῦ. Και ἔτσι αὐτό διαιωνίζεται.
Στο βιβλίο του Στ.Γ. Κλώρη θα δεῖτε πόσο λυτρωτικά λειτούργησαν τά
πράγματα μεταξυ τῶν παιδοπολιτῶν. Κάπου τριάντα χιλιάδες παιδιά
μεγάλωσαν μέσα σέ ἕνα περιβάλλον πού τά προέτρεπε στην καταλαγή,
την συμφιλίωση, την ἔγνοια για το μέλλον τους και μακρυα ἀπό το
τραυματικό παρελθόν.
Εκεῖνα λοιπόν καλῶς συγχώρεσαν και προχώρησαν και προχωρουν. Ἐγώ ὄμως,
πού δεν με ἄρπαξαν ἀπό την ἀγκαλιά τῶν γονιῶν μου, πού δεν βρέθηκα
ὐποσιτισμένο, να τρέμω ἀπό το κρύο και τον φόβο, πού δεν εἶδα να σκοτώνουν
τήν μάνα μου, δεν μου ἔδωσαν τουφέκι στα δέκα μου χρόνια για να σκοτώσω τον
ἀδελφό μου, ἔχω ἐγώ καθῆκον να ἀγαπησω αὐτούς πού ὑπέβαλαν τα παιδιά
αὐτά σέ τέτοια φοβερή δοκιμασία; Εἶναι δυνατόν να μοῡ ζητᾶ ὁ πράος Ἰησοῦς
να συγχωρήσω το ΚΚΕ για πράξεις για τίς ὁποῖες δεν ζήτησε ποτέ ἐκείνο
συγχώρηση;
Για πραξεις τῶν ὁποίων ἀντιθετως, προσπαθεῖ συστηματικα να θολώσει
την ἀλήθεια; Ἑβδομάδα των Παθῶν. Σε λίγες μέρες θα ἀκούσουμε και
τον Πιλάτο να ἀναρωτιέται «Και τί ἐστίν ἀλήθεια;» Το ερώτημα μένει
ξεκρέμαστο, σάν μια πλάγια ἐντολή προς τον κάθε ἀκροατή του Εὐαγγελίου
να ἀναζητᾶ την ἀλήθεια. Ἐμεῖς δεν χρωστᾶμε ἄραγε τίποτα σ’ἐκεῖνες
τίς πενηντα περίπου χιλιάδες τά παιδιά τῆς κομμουνιστικῆς ἀνταρσίας,
οὔτε κἄν την αναζήτηση τῆς ἀλήθειας για τά πάθη τους;
Ἀθηνᾶ Κακούρη
https://pelop.gr/ta-tsibologimata-tis-athinas-kakouri-o-golgothas-ton-paidion/
[Οι ελάχιστες παρεμβάσεις του Στ.Γ.Κ. , αφορούν αβλεψίες...]
============================================================
.
ΚΑΚΟΥΡΗ ΑΘΗΝΑ
(βιογραφικά) πηγή: https://www.politeianet.gr/el/contributor/kakourh-athhna-2018284270
Η Αθηνά Κακούρη γεννήθηκε το 1928 στην Πάτρα και δημοσίευσε τα πρώτα της χρονογραφήματα και ταξιδιωτικές εντυπώσεις στην τότε μεγαλύτερη εφημερίδα, τον Νεολόγο των Πατρών. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1960 ο Γιώργος και η Λένα Σαββίδη, που διηύθυναν το περιοδικό Ταχυδρόμος, άρχισαν να δημοσιεύουν ταχτικά αστυνομικά της διηγήματα, με εικονογράφηση του Μποστ, τα οποία τελικά εξέδωσαν και σε βιβλίο (Αλάτι στα φυστίκια). Της ανέθεταν επίσης και μεγάλα ρεπορτάζ, τέλος δε έγινε συντάκτρια του περιοδικού. Την ίδια εποχή έγραψε μια ραδιοφωνική σειρά, μετέφρασε για μεγάλους εκδοτικούς οίκους λογοτεχνία και Ιστορία, και συνεργάστηκε με διάφορα άλλα έντυπα.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1970, ο Άλκης Αγγέλου την προέτρεψε να γράψει ένα ιστορικό μυθιστόρημα τοποθετημένο στην εποχή του Διαφωτισμού. Η προπαρασκευαστική μελέτη για τα έργα Της τύχης το μαχαίρι και Η σπορά του ανέμου απαίτησε περίπου μια δεκαετία. Ακολούθησαν όμως με ταχύτερο ρυθμό τα μυθιστορήματα Με τα φτερά του Μαρίκα (ένας αεροπορικός άθλος στην εποχή του Διχασμού), Πριμαρόλια (η Πάτρα της σταφίδας· ακμή και κρίση), Ο χαρταετός (το Λαύριον και ο δήθεν μυθικός του πλούτος, μια χρηματιστηριακή τρέλα), Θέκλη (κοινωνικές και πολιτικές επιπτώσεις των πολέμων 1912 και 1913).
Η Αθηνά Κακούρη λέει ότι η μεγάλη της ηλικία την βοηθά για να μας ξεναγεί στο παρελθόν του τόπου μας. Έργα: (αστυνομικά) Αλάτι στα φυστίκια, Έγκλημα της μόδας, Η κομμένη κεφαλή, Ο βλογιοκομμένος λαθρέμπορος, Κυνηγός φαντασμάτων· συμμετοχή σε συλλογικούς τόμους αστυνομικών διηγημάτων· (ιστορικά) Ο δραπέτης της Αυλώνας, Της τύχης το μαχαίρι, Με τα φτερά του Μαρίκα, Η σπορά του ανέμου, Αύριο, Πριμαρόλια, Ο χαρταετός, Θέκλη, Ξιφίρ Φαλέρ, Με τα χέρια σταυρωμένα…, 1821. Η αρχή που δεν ολοκληρώθηκε, Μυκήνες 1954. Το καταμεσήμερο, Τα δύο Βήτα.
=============================================================================
ΜΙα συναρπαστική συνέντευξή της στο BOOK’S JOURNAL του Ηλία Κανέλλη
https://booksjournal.gr/synenteykseis/2822-athina-kakouri-airetikh





Απλως γραφει την αληθεια
Πράγματι, αν διαβάσει κανείς τα βιβλία της κας Αθ. Κακούρη, η γραφή της εκτός από τη γλαφυότητα, δικρίνεται κυρίως από την προσπάθεια εύρεσης της αλήθειας-φυσικά μέσα από ισχυρά ντοκουμέντα…