“Τα Νοσταλγικά” (Αθηνάς Κανιτσάκη, Χανιώτισσας συγγραφέως)
Posted on 14 Απρ, 2026 in Κείμενα | 0 comments
(Η κα ΑΘΗΝΑ ΚΑΝΙΤΣΑΚΗ – ΚΑΤΣΑΡΟΥ, είναι γνωστή συγγραφέας στα Χανιά-και όχι μόνο. Συνεργάζεται επί χρόνια με την εφημερίδα “Χανιώτικα νέα” και προσπαθεί με τα βιβλία της να ευαισθητοποιήσει τους αναγνώστες γύρω από πλήθος επίκαιρων ή ανεπίκαιρων θεμάτων. Το τελευταίο της βιβλίο -”Τα Νοσταλγικά” (Χανιά, 2026) – έχει ξεχωριστό ενδιαφέρον, με δεδομένο ότι αφορά γλυκόπικρες μ ν ή μ ε ς από όλη τη ζωή της…)
“ΤΑ ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΑ” (Αθηνά Κανιτσάκη, Χανιά 2026, 120 σελ.)
ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ σπουδή Μνήμης από μια αξιαγάπητη συγγραφέα που, σε ώριμη πια ηλικία, μας προσφέρει ένα έργο με ευχάριστες και δυσάρεστες αναμνήσεις της ζωής της.
Η ΖΩΗ του καθενός μας είναι ένας χάρτης: σε άλλους προσφέρονται κοιλάδες τρυφερότητας, ξενοιασιάς και αγάπης, σε πολλούς δυσπρόσιτες κορυφογραμμές δυσκολιών και οδυνηρών απωλειών. Φυσικά δεν αποκλείεται η σύνθεση των δυο καταστάσεων. Πάντως, σίγουρα κανενός η ζωή δεν είναι επίπεδη: ο καθένας έχει να αντιμετωπίσει ό,τι του γράφει η ειμαρμένη.
ΕΙΔΙΚΑ η παιδική ηλικία, όπως τόσο όμορφα την περιγράφει η κα Αθηνά Κανιτσάκη στο βιβλίο “Τα Νοσταλγικά” (Χανιά, 2026) έχει πλήθος μικρών, ασήμαντων κατά μια έννοια ή σπουδαίων πραγμάτων, τα οποία όμως άφησαν ανεξίτηλο το αποτύπωμά τους στην ψυχή της. Όπως και καταστάσεις ή πρόσωπα με τα οποία συνδέθηκε στην πορεία του βίου της.
ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ της κας Αθηνάς αποτελεί, κατά την άποψή μας, μια μικρή όαση γαλήνης μέσα σ’ έναν κόσμο συγκεχυμένο, θορυβώδη, αιμάτινο, έμφορτο ακατάπαυστων προβλημάτων που καθιστούν την ανθρώπινη ύπαρξη περισσότερο από ποτέ εύθραυστη. Διαβάζεται αβίαστα, μια και είναι δοσμένο σε απλό λόγο διανθισμένο με ωραίες εικόνες και λέξεις.
ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ πως η κα Κανιτσάκη διαθέτει γερή μνήμη, με πολλές εποχικές λεπτομέρειες που μας κάνουν κι εμάς να αναπολήσουμε τα δικά μας “όμορφα χρόνια”. Δεν λείπει κι ένα υποβόσκον λεπτό χιούμορ που καθιστά την ανάγνωση πιο ευχάριστη.
ΣΤΕΚΟΜΕΝΗ μπροστά σε ασπρόμαυρες ή άλλες φωτογραφίες, ξαναφέρνει στο νου της περασμένες στιγμές αθώας παιδικότητας πλαισιομένης πάντα από αντικείμενα και πρόσωπα χαράς, αλλά και οδύνης και πένθους. Ειδικότερα του συζύγου της Μανώλη, στρατιωτικού, τον οποίο είχα την τύχη, ως απλός στρατιώτης, να γνωρίσω στα 1968 στο Άργος Ορεστικόν και να θαυμάσω την ευρυμάθειά του. Γι αυτό και κατανοώ καλύτερα μιαν απώλεια καταλυτική για την μετέπειτα ζωή της…
ΚΙ ΟΠΩΣ έγραφα παλαιότερα: “Τί είναι τελικά αυτό που γίνεται τροχοπέδη να μη μπορούμε να απαλλαγούμε από την παρελθοντική “ζωή” των πραγμάτων και των προσώπων μας; Είναι μάλλον το γεγονός ότι τις θύμησες, τα πρόσωπα και κάποια γεγονότα συνταιριασμένα με αντικείμενα, δεν τα πετάς! Εκείνη η ανυπέρβλητη δύναμη του συναισθήματος, εννιά φορές στις δέκα νικά την απαίτηση της λογικής και της αναγκαιότητας για ανανέωση. Είναι το “φιλτράρισμα” της μνήμης που αλλού είναι επιλεκτική και αλλού είναι αυθόρμητη. Είμαστε πλασμένοι να μη λ η σ μ ο ν ο ύ μ ε ό,τι μας πρόσφερε η προηγούμενη ζωή μας και που δεν μας προσφέρει πια η παρούσα ζωή”.
(Στ.Γ.Κ. 12 Απριλίου 2026)
===========================
ΔΥΟ ΛΟΠΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ..• (οπισθόφυλλο βιβλίου της)
Άλλη µια καταγραφή ψυχής «ΤΑ ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΑ» µου!
,.
Όλα µε κύριο στοιχείο την νοσταλγία
που µε τα χρόνια
γίνεται µόνιµος σύντροφός µας ….
Γραµµένα σε διάφορες εποχές και µε διαφορετική διάθεση, από το 2003 έως και το 2025.
Άλλα δηµοσιευµένα, άλλα όχι.
Μικρές ή µεγάλες ιστορίες από τα παιδικά, τα εφηβικά και τα ώριµά µου χρόνια. Χωρισµένες σε κεφάλαια, µε δικό της τίτλο η καθεµιά, ακολουθούν τις εποχές, αποτελούν µια ενότητα, µπορούν όµως
να διαβαστούν και ξεχωριστά.
Όπως και να ‘χει, το σίγουρο είναι πως θα µας κάνουν να γελάσουµε,
να κλάψουµε, να ονειρευτούµε … Και βεβαίως να ταξιδέψουµε
στα δικά µας πάθη και παθήµατα, στις χαρές ή τις στεναχώριες,
στο κάθε τι που πλούτισε τη ζωή µας.
ΑΘΗΝΑ ΚΑΝΙΤΣΑΚΗ ΚΑΤΣΑΡΟΥ - ΧΑΝΙΑ 2026
=====================================
Σχετική παρουσίαση του έργου της:
https://www.haniotika-nea.gr/athinas-kanitsaki-to-proto-megalo-taxidi/
(Πηνελόπη Ντουντουλάκη, Χ.ν., 10-11-22)
