Αλλοιωμένα Χριστούγεννα(Χ.ν., 25-12-25)
Posted on 28 Δεκ, 2025 in Κείμενα | 0 comments
ΑΛΛΟΙΩΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
- Όσο κι αν μεγαλώσουμε, πάντα θα διατηρούμε κάπου μέσα μας, το παραμύθι, το όνειρο, τη μαγεία που προσφέρουν τα γιορταστικά χρώματα των ημερών, όπως και την προσδοκία, την έκπληξη ενός δώρου που ανοίγουμε κάτω από ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο!
ΠΑΡΑΤΗΡΕΙΤΑΙ, εδώ και μερικές δεκαετίες, το φαινόμενο να “μας σμπρώχνουν” να μπούμε νωρίτερα στο κλίμα των Ημερών. Κυρίαρχη η εμπορευματοποίηση που καλά κρατεί: Black Days, Cyber Day, Xmas days, Santa τάδε, Santa SYNKA (!) και άλλες αμερικανόφερτες “ημέρες” μας θυμίζουν ότι υπεράνω όλων το χρήμα!
ΤΟ ΒΕΒΙΑΣΜΕΝΟ των Χριστουγέννων έχει την εξήγησή του: από τη μία, είναι κάτι που επιβάλλεται από τους επικυρίαρχους του εμπορίου στον κόσμο, χριστιανικό και μη. Με την κατανάλωση να είναι -έτσι μας λένε- αντίδραση/λύτρωση στη δύσκολη εποχή μας! Είναι ένα από τα “δώρα” που μας κληροδότησε η παγκοσμιοποίηση (globalization). Ισχυρίζονται επιπλέον ότι, αυτή η προ-προέρτια εκκίνηση, αντανακλά ανθρώπινη ανάγκη (!), επειδή οι γιορτές των ημερών γεννούν φ ω ς, ασφάλεια και μια αίσθηση σταθερότητας με προσδοκώμενενες εκεχειρίες και ειρηνεύσεις. Άσχετα βέβαια, αν τα Χριστούγεννα για κάποιους παραμένουν πάντα μελαγχολικά, ενώ για τους περισσότερους είναι μια ανάταση ψυχής και ξεκούραση σώματος.
ΟΜΩΣ, η έντονη εμπορευματοποίηση του Δωδεκαημέρου τείνει να καλύψει ή και να εξουδετερώσει κάθε προσπάθεια ευλάβειας, ευαισθησίας και αναστοχασμού. Από κοντά το “Κοριτσάκι με τα σπίρτα” του Άντερσεν, με τον “Σκρούτζ” του Ντίκενς, η Φάτνη της Βηθλεέμ με τη γενοκτονία στη Γάζα, η μαγεία του Παπαδιαμάντη με τον ωμό ρεαλισμό των πολεμικών ή αστικών ρεπορτάζ…
ΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟ χρησιμοποιεί ένα τεχνητό, προσχηματικό “συναίσθημα”, αφήνοντας κατά μέρος τον ορθολογισμό. Έτσι, αυτό επιβιώνει σε δύσκολους καιρούς με το να καλλιεργεί την προσμονή της χ α ρ ά ς πολύ πριν φτάσουν οι γιορτές! Πώς; Μα. μέσω της περιττής κατανάλωσης, επιβάλλοντας την αποδοχή ενός ανεπίκαιρου δώρου! Οπότε, η χαρά γίνεται αναγκαία, όπως και η φαντασίωση με το πρόωρο “δέντρο”, τα “λαμπιόνια”, τα αστέρια, τα στολίδια. Είναι φορές στη ζωή που οι ανάγκες μας δεν έχουν καμιά σχέση με αυτό που αποζητά η ψυχή μας, αλλά με αυτό που μας επιβάλλουν οι διαφημίσεις των εταιρειών!
ΝΟΜΙΖΟΥΜΕ πως το παλιό, το αθώο παιδικό κι αυθεντικό, εκλείπει επικίνδυνα, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες κάποιων να περισώσουν την μακραίωνη ελληνική π α ρ ά δ ο σ η των Ημερών. Ανέκαθεν πιστεύαμε ότι το αυθεντικό, το παραδοσιακό, έχει πολύ μεγαλύτερη και διαρκέστερη αξία από μια β ε β ι α σ μ έ νη και επιβαλλόμενη έξωθεν γιορταστική χαρά. (Στ.Γ.Κ.)
