"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Υπέρ ή κατά Μνημονίου…;

ΥΠΕΡ Ή ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΜΗΜΟΝΙΟΥ¨

«-ΜΑ είναι να το ρωτάς;», σου λένε πολλοί.

« Μνημόνιο, ίσον φτώχεια.

Μνημόνιο, ίσον ανεργία.

Μνημόνιο, ίσον πισωγύρισμα στη μεταπολεμική Ελλάδα»…

ΕΙΝΑΙ, όμως έτσι;

ΜΗΠΩΣ, όλα τα παραπάνω θα μπορούσαν να συμβούν και μάλιστα σε χειρότερη και μονιμότερη έκδοση, ΧΩΡΙΣ Μνημόνιο, βγαίνοντας έξω από το ευρώ, όπως τόσο επιθυμούν διακαώς και μάλιστα τόσοι πολλοί που στοιχημάτισαν υπερ της χρεοκοπίας μας;

TI όμως είναι Μνημόνιο; Απ΄ό,τι καταλαβαίνει κανείς είναι η υπογραφή ενός συνυποσχετικού ανάμεσα σε άτομα ή ομάδες (εδώ κρατος με την τρόικα) πάνω σε ένα θέμα. Η ελληνική κυβέρνηση, εκλεγμένη δημοκρατικά από το λαό της, υπέγραψε ένα τέτοιο “συνυποσχετικό” (Memorandum) που αφορά το λαό, αλλά για το οποίο ο λαός δεν ρωτήθηκε-ίσως ούτε καν οι βουλευτές – , ούτε για το περιεχόμενό του, ούτε κι αν αν το θέλουν!! Συνοπτική διαδικασία με προδικασμένη την αποτυχία και τη μη συναίνεση…

ΕΤΣΙ, οδηγούμενη στα τυφλά η κυβέρνηση-για τη σωτηρία της οικονομίας και της πατρίδας, έλεγε, και σίγουρα έτσι ήταν στην αρχή, έκανε πολλά σφάλματα ασυγχώρητα:

-δεν τιμώρησε τους πρωταίτιους της χρεοκοπίας μας, ενώ τα μυριάδες σκάνδαλα των προηγούμενων κυβερνήσεων βοούσαν,

-ουσιαστικά έστρεψε το Μνημόνιο εναντίον μιας τάξης-της μεσαίας-η οποία και τη στήριζε δεκαετίες τώρα.

-δεν πάταξε τη φοροδιαφυγή, ούτε έκανε  διαρθρωτικές κινήσεις τέτοιες ώστε να εξορθολογήσει το δημόσιο με τους πολλούς υπαλλήλους του.

Η ΔΥΣΚΟΛΙΑ εφαρμογής του λεγόμενου Β’  Μνημονίου, είναι ότι αυτό περιέπεσε, πριν καν ακουστεί, σε ανυποληψία, λόγω της «αποτυχίας» του πρώτου Μνημονίου:  δεν μάθαμε πού αυτό πήγε “καλά” και πού “άσχημα”!

ΤΩΡΑ, φυσικά που εξέλιπε κάθε βούληση για να ακολουθήσει το Β’ Μνημόνιο κι ο πιο καλόπιστος θιασώτης της κυβέρνησης, όλη η χώρα αιωρείται μεταξύ σφύρας και έκμονος.  Η δε κυβέρνηση, από ό,τι φαίνεται εξάντλησε τη δυναμική που είχε για… θαύματα! Εξάλλου, τα ίδια θύματα του Πρώτου Μνημονίου, μισθωτοί και συνταξιούχοι, καλούνται να ξαναπληρώσουν το Δεύτερο (αργότερα πιθανόν και Τρίτο κ.λπ), ενώ η φοροδιαφυγή καλά κρατεί!

Σάπιο κράτος, άτολμοι πολιτικοί, παραλυμένο δημόσιο, σκουριασμένα γρανάζια…Με τέτοια υλικά, άντε να κάνεις δουλειά…

Αν δεν αλλάξουμε νοοτροπία, δεν θα αλλάξει τίποτε εδώ.

Η ΑΣΤΟΧΙΑ της κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου είναι πως δεν έπεισε τον κόσμο για το αναγκαίον του πρώτου Μνημονίου. Ούτε καν για τα θετικά (αν υπάρχουν!) αποτελέσματά του. Κι ούτε μας έδωσε να καταλάβουμε πού αυτό πέτυχε και πού απέτυχε…

ΣΤΟ ΚΑΤΩ-ΚΑΤΩ, τόσος κόσμος που βγαίνει στις πλατείες και διαμαρτύρεται έντονα -εννοούμε το κίνημα των «Αγανακτισμένων»-, δεν φαίνεται να είναι καθόλου … μόδα εισαγόμενη, εξ εσπερίας. Η ανάγκη επιβίωσης απλά συγκεντρώνει κάθε μέρα όλο και περισσότερους ανθρώπους κάθε ηλικίας, κάθε τάξης, κάθε επαγγέλματος… Κοινός ο στόχος: να μη περάσουν τα νέα μέτρα και να φύγουν αυτοί οι πολιτικοί που αποδεικνύονται μέρα τη μέρα  πιο ανίκανοι ή αναποτελεσματικοί… Όχι ότι αυτοί που θα ακολουθήσουν θα είναι καλύτεροι…

ΕΤΣΙ κι αλλιώς γίναμε πειραματόζωο της Ε.Ε. και ο περίγελος του κόσμου: οι δακτυλοδεικτούμενοι και οι προς αποφυγήν!

ΓΙΑ την ώρα, ακούμε από τους Αγανακτισμένους μόνο διαμαρτυρίες. Επειδή δε, μια κρίση δεν ξεπερνιέται μόνο με διαμαρτυρίες του τύπου «βρέχει αγανάκτηση», καιρός είναι να ακουστούν, να κωδικοποιηθούν και να σταλούν παντού οι θέσεις του κινήματος. Όχι για διαπραγμάτευση, αλλά για επιβολή. Αυτό θέλει ο λαός και τέλειωσε…

ΑΝ ΔΕΝ μπορείτε κύριοι της παρούσας Βουλής να αφουγκραστείτε τον παλμό του λαού που κυβερνάτε, τότε δεν μένει παρά η λύση των εκλογών. Με σίγουρο βέβαια ότι νικητή την… Αποχή που ενισχύει έτι περισσότερο την πεποίθηση ότι αυτό το πολιτικό σύστημα είναι ήδη ένα πτώμα. Αλλά και ρίχνοντας τη χώρα σε αβάσταχτες περιπέτειες…! Οψόμεθα…

ΞΕΡΕΤΕ, το χειρότερο από όλα είναι να “δολοφονήσεις” την ελπίδα στο λαό σου, και κάτι τέτοιο μάλλον συμβαίνει…

Στ.Γ.Κ.


Σχολιάστε