Για το περιοδικό “η Παιδόπολις”, αργότερα “Το σπίτι του Παιδιού” (γραφει ο Κ. Δήμου, συμπαιδοπολίτης)
Posted on 7 Οκτ, 2025 in Τα Παιδοπολίτικα | 0 comments
Το περιοδικό “Η Παιδόπολις”, αργότερα “το Σπίτι του Παιδιού”
[Από το βιβλίο του αγαπητού μου συμπαιδοπολίτη Κώστα Δήμου, “Μνήμες που δεν έσβησε ο χρόνος-εμφύλιος και παιδοπόλεις”, (αυτοέκδοση, Ιωάννινα, 2016) σελ.116
voula papaioannou-Agoria se paidopoli-1950
“Το πρώτο τεύχος του περιοδικού «Παιδόπολις»που κυκλοφόρησε στις 1 Ιανουαρίου 1950, όντας εγώ τότε στην Παιδόπολη της «Αγίας Ελένης» στα Γιάννενα, είχε στο εξώφυλλό του τη Βασίλισσα Φρειδερίκη. Θυμάμαι με τι ενδιαφέρον περιμέναμε κάθε δεκαπέντε μέρες το περιοδικό και με τι ευχαρίστηση όλα τα παιδιά το διαβάζαμε. Αρχισυντάκτης του περιοδικού ήταν ο Άγγελος Μεταξάς, στενός συγγενής του Ιωάννη Μεταξά, όπως ο ίδιος είχε απαντήσει σε κάποιον αναγνώστη στη στήλη «με ερωτούν και απαντώ».
Ήταν ποικίλη η ύλη του περιοδικού, που από την πρώτη κιόλας χρονιά με πολύ ενδιαφέρον διαβάζαμε σε συνέχειες και το μυθιστορημα του Ιουλίου Βέρν «Το Νησί του Μυστηρίου». Τη δεύτερη χρονιά υπήρχε σε συνέχειες το μυθιστόρημα πάλι του ίδιου συγγραφέα με τον τίτλο «Τα παιδιά του Πλοιάρχου Γκραντ». Θυμάμαι τον Λαρισαίο συμμαθητή στο Ζηρό τη σχολική χρονιά 1950–1951 Απόστολο Αρρωνιάδη, μια τάξη μεγαλύτερός μου στο σχολείο, που με πάθος και ενδιαφέρον διάβαζε όλες τις συνέχειες από τα μυθιστορήματα του Ιουλίου Βερν και με αγωνία περίμενε το νέο τεύχος του περιοδικού! Και πόσο μεγάλη ήταν η στεναχώρια του όταν τέλειωσε το μυθιστόρημα «Το Νησί του Μυστηρίου» και έκλαιγε γι’ αυτό ο Αποστόλης με μαύρο δάκρυ, αφού τόσο πολύ τον είχε συναρπάσει το μυθιστόρημα αυτό του Βέρν! Και ήταν μόλις δώδεκα χρονών τότε.
Στα επόμενα χρόνια, αφού τελείωσε το Γυμνάσιο στην Παιδόπολη της Θεσσαλονίκης, πέτυχε στην Ιατρική Σχολή το 1959 μαζί με τον επίσης Λαρισαίο παιδοπολίτη Κώστα Μπαρμπή. Στο ίδιο αυτό περιοδικό δημοσιεύονταν σε συνέχειες και τα μυθιστορήματα της Πηνελόπης Δέλτα «ΤαΜυστικά του Βάλτου» και «Τον καιρό του Βουλγαροκτόνου». Στο πίσω μέρος του εξωφύλλου ήταν –θυμάμαι οι «Εικονογραφημένες Ιστορίες» του Μποστατζόγλου -και μετέπειτα Μποστ- και δεν μπορώ να φέρω στη μνήμη αν ο Μποστατζόγλου χρησιμοποιούσε από τότε αυτό το ψευδώνυμο ή το χρησιμοποίησε στα μετέπειτα χρόνια (1). Τοπεριοδικό ήταν όντως μια πνευματική κολυμβήθρα για όλα τα παιδιά των Παιδοπόλεων, όπως και τα άλλα παιδιά της χώρας, χωρίς όμως αγκυλώσεις και προκλητικές θέσεις για το πρόσωπο της Φρειδερίκης και για τα πολιτικά δρώμενα της εποχής εκείνης. Αυτή η εντύπωση μου έχει μείνει γι’ αυτό το περιοδικό.
Επίσης είχε και πολλές μόνιμες στήλες, τις οποίες πολύ καλά θυμάμαι:
* Τη«γεωργική στήλη» με όλα τα επίκαιρα γεωργικά θέματα και τις κατά εποχή σπουδαιότερες γεωργικές εργασίες.
* Τη «θρησκευτική στήλη» με συντάκτη τον τότε Αρχιμανδρίτη του Παλατιού και μετέπειτα Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο.
* Υπήρχε και η στήλη «με ερωτούν και απαντώ», που έπιανε και τρεις ή και τέσσερις σελίδες και δίνονταν απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα και τις απορίες τωναναγνωστών.
* Ήταν και η «αθλητική στήλη» με υπεύθυνο τον καταξιωμένο στα μετέπειτα χρόνια αθλητικογράφο Πέτρο. Ήταν μια θαυμάσια αθλητική στήλη, που με πολύ ενδιαφέρον τη διαβάζαμε όλα τα παιδιά μέσα στην Παιδόπολη.
* Υπήρχε και η στήλη «οι αναγνώστες γράφουν» με κείμενα ποιητικά και πεζά των ίδιων των αναγνωστών. Το περιοδικό κυκλοφορούσε όλη σε τη χώρα, ενώ στα παιδιά των Παιδοπόλεων δίνονταν δωρεάν. Υπήρχαν επίσης -θυμάμαι- και οιεξής ακόμα στήλες: * «για τη μικρή νοικοκυρά» * «για να γελάτε»
* «ώσπου να έλθει ο γιατρός»
* «οιπρώτες βοήθειες»
*«για να γνωρίσουμε την Ελλάδα». Επίσης οι στήλες:
* «πεννομαχίες»
* « για να περνάτε ευχάριστα την ώρα»
* «οι μύθοι του Αισώπου».
Από τους συνεργάτες του περιοδικού θυμάμαι ιδιαίτερα τον Ιάκωβο Ψαρά από τη Νάξο με τα θαυμάσια ποιητικά και τα πεζά κείμενά του, που όλα τα παιδιά με πολύενδιαφέρον διαβάζαμε. τα Είναι ο μετέπειτα καταξιωμένος ηθοποιός του Εθνικού Θεάτρου. Θυμάμαι επίσης και τον άλλο συνεργάτη του περιοδικού με το ψευδώνυμο Πισκάρεφ, που τα μικρά σαπρικά και γεμάτα λεπτό χιούμορ ποιητικά σλόγκαν του, πολύ μας άρεσαν και όλοι τα διαβάζαμε. Και εύλογη μέχρι σήμερα η απορία μου: Ποια ήταν άραγε η μετέπειτα λογοτεχνική πορεία αυτού του ταλαντούχου συνεργά- τη του περιοδικού; Το όνομά του το είδα πρόσφατα γραμμένο στο περιοδικό «Αρχειοτάξιο».
