Απεργία, συνταξιούχοι, δικαιώματα (Χ.ν., 1-10-25)
Posted on 3 Οκτ, 2025 in Κείμενα | 0 comments
ΑΠΕΡΓΙΑ, ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ, ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ απεργία σήμερα (1/10), με αιχμή του δόρατος το εργασιακό. Και πολύ σωστά… Μόνο οι απόμαχοι εργασίας, οι συνταξιούχοι, θα βρίσκονται στο περιθώριο. Ήδη, η σημερινή νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση, καταργώντας 13ο και 14ο μισθούς/συντάξεις, ολοκλήρωσε μια αυταρχική, άδικη και προκλητική στάση απέναντι σε εργαζόμενους και συνταξιούχους. Την “αυθαιρεσία” αυτή θεωρούμε εγκληματική, ειδικά σήμερα (1/10) παγκόσμια ημέρα συνταξιούχων! Σκεφθείτε μόνο πως, ενώ στην περίοδο της οικονομικής κρίσης οι συνταξιούχοι συντηρούσαν ουσιαστικά τις άνεργες οικογένειες των παιδιών τους, σήμερα- παρά το ότι η ακριβεια “τραβάει την ανηφόρα” και έκθεση της Eurostat εκτιμά ότι, από το 2019 οι τιμές στα τρόφιμα στην Ελλάδα έχουν αυξηθεί κατά 30%, έρχεται το ημέτερο Υπουργείο Οικονομικών και επαίρεται για τα… πλεονάσματά του!
ΜΙΛΑΜΕ για συνταξιούχους που δεν μπορούν να οργανωθούν δυναμικά, λόγω ασθένειας, κατάθλιψης ή άνοιας, μοναξιάς ή φτώχειας. Αδυνατούν να διεκδικήσουν τα “επιστρεπτέα” για τα οποία εργάστηκαν και φορολογήθηκαν, ούτε να ανταποκριθούν στις ηλεκτρονικές απαιτήσεις μιας χώρας που υπηρέτησαν πιστά, ενώ αυτή συστηματικά τους περιφρονεί! Τους λογαριάζει όμως φορολογικά! (φωτό)
ΟΙ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ, μη υπαγόμενοι σε καμιά “εργατική” τάξη, δεν μπορούν να βασιστούν για τα δικαιώματά τους ούτε καν στην άλλοτε “ισχυρή” Αριστερά! Και πώς, αφού καθημερινά διαπιστώνουν ότι κάτι τέτοιο είναι ανέφικτο; Όλοι, δεν διαπιστώνουμε άραγε, μια αργή, αλλά σταθερή μεταστροφή της κάποτε “δυναμικής εργατικής τάξης” προς τα δεξιά, τόσο σε ΕΕ όσο και Ελλάδα; Η ακλόνητη, για 7 χρόνια, νεοφιλελεύθερη δεξιά στην Ελλάδα, κυρίως όμως η επικίνδυνη άνοδος ακραίων δυνάμεων στην ΕΕ, δεν αποδεικνύει ότι οι πολίτες ακολουθούν πολιτικές και πολιτικούς συσχετισμούς άσχετους προς τα πραγματικά πιστεύω τους; Όσο κι αν στα ΜΜΕ αριστερο-δεξιοί, κεντρώοι και ΚΚΕ ισχυρίζονται ότι μιλούν για λογαριασμό τους!
ΕΙΜΑΣΤΕ όμως, ως πολίτες, υποχρεωμένοι να υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματά μας: ζωής, εργασίας, υγείας, παιδείας, πολιτισμού, στέγασης, ισονομίας, αξιοπρεπούς συντάξιμου βίου. Αυτά, σε μια ευνομούμενη δημοκρατία, διεκδικούνται με λόγο, διάλογο, επιχείρημα, προσφυγή στη δικαιοσύνη, συλλαλητήρια, αγώνες. Τελικά, τί άλλο είναι η ψήφος μας, αν δεν είναι αυτό που αλλάζει, ή θα έπρεπε να αλλάζει κρίσιμες καταστάσεις, όπως αυτές που μας πλήττουν; ((Στ.Γ.Κ.)
