"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Generation “A” (2)

Η ΥΠΕΡΒΑΣΗ

ΤΟ ΟΤΙ το κίνημα των «Αγανακτισμένων», ή της γενιάς «Α» όπως τους ονομάζουμε, αρχίζει και δημιουργεί συνειρμούς με τα τεκταινόμενα στις χώρες της Β. Αφρικής (αραβική άνοιξη), στους πολιτικούς της Ε.Ε. και της χώρας μας, δηλώνει ότι οι απλοί άνθρωποι που κατεβαίνουν κάθε απόγευμα στις πλατείες κάθε άλλο παρά περαστικοί είναι. Αγωνίζονται για κάτι καλύτερο. Οι περισσότεροι είναι  άνεργοι, φορτωμένοι αγωνίες για το μέλλον, σκεπτόμενοι, απελπισμένοι, νέοι αηδιασμένοι από την πολιτική, χωρίς όνειρα, χωρίς καμιά προοπτική. Βλέπετε, χειρότερη κι από την κλοπή του πλούτου μιας χώρας είναι η κλοπή των ονείρων των νέων ανθρώπων της.

ΟΣΟ ΚΙ ΑΝ τα κόμματα αμφισβητούν τις προθέσεις των «αγανακτισμένων», όσο κι αν θέλουν να τους καπελώσουν, οσο κι αν θέλουν να τους σπιλώσουν με αντιδεοντολγικές πράξεις (προπηλακισμοί ή αποδοκιμασιες βουλευτών) ήδη στη συνείδηση του κόσμου δημιουργείται ένας κοινός παρονομαστής: να φύγουν αυτοί οι πολιτικοί!

Και ναι μεν, μπορεί το πλήθος που συγκεντρώνεται, κυρίως στο Σύνταγμα (Αθήνα) να είναι ανομοιογενές η ετερόκλητο, σε καμιά όμως περίπτωση δεν είναι α-πολιτικό. Γιατί τι άλλο χρειάζεται κανείς για να πολιτικοποιηθεί, όταν χάνει το ψωμί του;

ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ πως έχουμε μια υπέρβαση στην κοινωνία, σπάνια για τα ελληνικά μεταπολεμικά δεδομένα. Κι αν προς στιγμή όλα φαίνονται ασύνταχτα και χωρίς στόχους, είναι βέβαιο πως αργά ή γρήγορα θα μορφοποιηθεί μια ιδεολογία και ένα καινούργιο κίνημα. Η μαζικότητα, η ειρηνική αντίδραση, η απέχθεια για τους παλαιοπολιτικούςκαι η ατιμωρησία τους, τι άλλο είναι, αν δεν είναι μια αμφισβήτηση υγιέστατη; Από την αμφισβήτηση δεν αρχίζουν όλα; Και στο κάτω-κάτω, οι συγκεντρωμένοι στις πλατείες κάθε πόλης κάθε βράδυ, δεν έχουν να χάσουν τίποτε στην απελπισία τους. Εξάλλου, όπως οι ίδιοι υποστηρίζουν «ο μόνος αγώνας που χάνεται είναι αυτός που δεν δόθηκε ποτέ!». Κι αυτοί τον δίνουν τώρα… (Στ.Γ.Κ., 3-6-11)


Σχολιάστε