Ο λαός, Το ΚΚΕ. το Καταστατικό του και τα ενεργούμενα του κόμματος
Posted on 14 Ιουλ, 2024 in Τα Παιδοπολίτικα | 0 comments
Ο ΛΑΟΣ, ΤΟ ΚΚΕ ΚΑΙ ΤΑ ΕΝΕΡΓΟΥΜΕΝΑ ΤΟΥ
- [Λαός] δεν είναι ένα κοινό ανθρωπομάζωμα τούτης ή εκείνης της στιγμής, αλλά ένα οργανικό σύνολο, που ακολουθεί, διαμορφώνει, και υποτάσσεται, και υποτάσσει μια ζωή ενιαία, όσο κυματιστή κι αν είναι· μιαν απέραντη αλληλεγγύη πεθαμένων και ζωντανών.[Γ. Σεφέρης, «Κωστής Παλαμάς», 1943. Δοκιμές, Α΄. Ίκαρος, 1974. 215.
ΕΙΝΑΙ το μόνο ευρωπαϊκό -αν όχι παγκόσμιο- κόμμα που στο τρίλεξο του ορισμού του προτάσσει την ιδεολογία και όχι την εθνικότητά του.
ΕΤΣΙ, ενώ τα ευρωπαϊκα ανίστοιχα κόμματα προτάσσουν το έθνος (Γαλλικό ή Ιταλικό ή Γερμανικό “Κομμουνιστικό” Κόμμα), εδώ έχουμε την πιστότητα στην ιδεολογία (“Κομμουνιστικό Κόμμα” και έπειτα την εθνικότητα (“Ελλαδας”). Πρώτος ο Στρατής Μυριβήλης (1890-1969) το επεσήμανε σε μια του ομιλία (1948)… Πόση δουλοφροσύνη κρύβει κάτι τέτοιο; Δεν δικαιολογεί, άραγε, όλες τις διαχρονικές αντεθνικές δράσεις και τα εγκλήματά του;
ΟΣΟ για τους οπαδούς του, “στρατευμένους” ιδεολόγους ή γραφιάδες, νεαρούς του ΠΑΜΕ ή της ΚΝΕ, θα τους δεις ως στρατιωτάκια με τις κόκκινες σημαίες και τους κοντούς ιστούς/ρόπαλα να αγωνίζονται σε κάθε είδους αγώνες· ή δήθεν αγώνες διαμαρτυρίας υπέρ του λαού κι από το λαό -όπως τον εννοεί και τον θέλει η νομενκλατούρα (nomenclatura) τους. Και φυσικά, χωρίς το λαό, με την “πλέρια” σημασία της λέξης! Κυρίως, χωρίς καμιά ελληνική σημαία!
ΛΕΝΕ και διατυμπανίζουν πως “μόνον ο λαός μπορεί να σώσει τον λαό”. Ποιο λαό; Ένα φανταστικό δουλικό σύνολο; Ή, μήπως τον “Κύριε Κάρολε, σώσον τον λαόν σου και την (μετέπειτα) σταλινικήν κληρονομίαν σου;” Αλλά, λαός δεν είναι και το κόμμα (η άρχουσα τάξη του;), λαός δεν είναι και το κάθε είδους περιθώριο; Λαός δεν είναι οι κάθε λογής εργαζόμενοι και συνταξιούζοι; Ή, μήπως όλοι οι υπόλοιποι είναι “αστοί”-εχθροί του… λαού; Οδηγούνται στις πορείες από μια ντοντούκα που ό,τι λέει αυτή, αυτό επαναλαμβάνουν κοάζοντες σαν βατράχια και ακολουθούντες υπνωτισμένοι τον “καθοδηγητή” τους.
ΟΙ ΚΟΥΚΟΥΕΔΕΣ αποφέυγουν πεισματικά ένα δημόσιο διάλογο. Για την κα Σώτη Τριανταφύλλου (στο AthensVoice, Μάης, 2024): “…Εξάλλου, για πάρα πολλά χρόνια, στην Ελλάδα δεν υπήρχε δημόσιος διάλογος: το ΠΑΣΟΚ και το ΚΚΕ είχαν χτίσει κρατική ιδεολογία και κρατική γλώσσα· ήμασταν ένα είδος Σοβιετίας… Πολλά ήταν όσα δεν επιτρεπόταν να ξεστομίσει κανείς… Κι όταν μια λέξη ακουγόταν ελαφρώς πιο λόγια από τη γλώσσα της πιάτσας, οι διορθωτές κάγχαζαν: μπράβο, παραμορφωμένη! Και τώρα βρες συνώνυμο για να καταλάβει ο κόσμος! Δεδομένη ήταν η αυτολογοκρισία, όχι η ελευθερία του λόγου. Αλλά και να μιλούσαμε ελεύθερα, ουδείς μάς άκουγε: οι απόψεις που απέκλιναν θεωρούνταν «αιρετικές»· η λέξη τα λέει όλα…”.
Μπορείς να βγάλεις τον «υπαρκτό σοσιαλισμό» από τη Ρωσία της ΕΣΣΔ αλλά δεν μπορείς να βγάλεις τη Ρωσία του Πούτιν από τον ΚΝίτη.
ΑΚΟΥΩ τον Κουτσούμπα να απαγγέλλει σχεδόν καθημερινά το ποίημά του. Περιλαμβάνει σταθερά και μόνιμα καμιά δεκαριά λέξεις-κλειδιά, όπως, “Λαός”, “εργατια”, “λαϊκή τάξη”. Η κομμουνιστική αριστερά έχει τις ιδεοληψίες της και τα γνωστά συμπλέγματά της με τις έννοιες “έθνος” και “πατρίδα” που απουσιάζουν από το καταστικό τους. Όσο για την “πίκρα” της κομμουνιστικής ιδεολογίας που βλέπει τα ποσοστά της, εδώ και περίπου 70 χρόνια να μη ξεπερνουν το 10 %, (ηττημένη γαρ του Εμφυλίου) παραμένει μεν κυρίαρχη στη φαντασίωση της “μεταπολιτευτικής πνευματικής Ελλάδας”, αλλά μέχρι εκεί! Με ταινίες, νουβέλες, ποίηση, μυθιστορήματα, τραγούδια, απλά συντηρείται χωρίς να αλλάζει τίποτε στην ελληνική κοινωνία… Ευτυχώς!
ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΚΕ
(καταστατικό του κόμματος) Για,
τη λέξη “κομμουν -” στο καταστατικό του κόμματος βρίσκει κανείς 12 αναφορές
τη λέξη “σοσιαλισ -” στο καταστατικό του κόμματος βρίσκει κανείς 9 αναφορές
τη λέξη “δημοκρατι -” στο καταστατικό του κόμματος βρίσκει κανείς 10 αναφορές
τη λέξη “τάξ -” στο καταστατικό του κόμματος βρίσκει κανείς 18 αναφορές
τη λέξη “προλεταρ -” στο καταστατικό του κόμματος βρίσκει κανείς 4 αναφορές
τη λέξη “οπορτουνισ -” στο καταστατικό του κόμματος βρίσκει κανείς 1 αναφορές
τη λέξη “πάλη” στο καταστατικό του κόμματος βρίσκει κανείς 9 αναφορές
τη λέξη “αλληλεγγύη” στο καταστατικό του κόμματος βρίσκει κανείς 2 αναφορές
τη λέξη “καπιαλισ -” στο καταστατικό του κόμματος βρίσκει κανείς 5 αναφορές
την λέξη “παραγωγή” στο καταστατικό του κόμματος βρίσκει κανείς 5 αναφορές
τη λέξη “πατρίδα” στο καταστατικό του κόμματος βρίσκει κανείς 0 αναφορές
την λέξη “εθνικ” στο καταστατικό του κόμματος βρίσκει κανείς 0 αναφορές
την λέξη “Ιμπεριαλισ -” στο καταστατικό του κόμματος βρίσκει κανείς 0 αναφορές
Η απουσία της αναφοράς μιας ταξικής πολιτικής έκφρασης στον δημόσιο λόγο αφήνει τον λαό στην πολιτική άγνοια, στην μη οργάνωση και την απουσία ταξικών αγώνων. Η υπερταξική ενότητα εντός των καπιταλιστικών σχέσων είναι πιο οικεία στα κοινωνικά στρώματα με εκφράσεις τύπου “ενότητα της ευρώπης”, “η ευρώπη των λαών”, “η εθνική ενότητα”, “ο λαός να ενωθεί για ένα σκοπό” και άλλες υπερταξικές, εθνικές και φυλετικές ενότητες.
Είναι σημαντική η πολιτική γλώσσα που χρησιμοποιείται από ένα κομμουνιστικό κόμμα, όχι γιατί χρησιμοποιώντας το συγκεκριμένο λεξιλόγιο στο δημόσιο λόγο σημαίνει κατ’ ανάγκην ότι υπερσπίζεται έμπρακτα αυτό το οποίο λέει. Αντιθέτως, το κομμουνιστικό κόμμα χρησιμοποιεί το συγκεκριμένο λεξιλόγιο με την επίγνωση ότι ανα πάσα στιγμή είναι εκτεθειμένο στην κριτική σε σχέση με το τι λέει και τι πράττει. Επίσης για ένα κομμουνιστικό κόμμα το λεξιλογικό κομμάτι είναι βασικό και ουσιαστικό μέρος της ιδεολογικής διαπαιδαγώγησης, έτσι ώστε να μπορεί ο κάθε εργαζόμενος να δίνει περιεχόμενο στους αγώνες του και να οργανώνεται ταξικά. Λέμε τώρα…
——————————-
