"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Χριστούγεννα…! Ναι, αλλά πόσο Χριστούγεννα; (Χ.ν., 23-12-23)

 

 

 

 

 

 

 

 

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ…! ΝΑΙ, ΑΛΛΑ ΠΟΣΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΕΙΝΑΙ;

ΘΕΩΡΟΥΝΤΑΙ “η γιορτή των γιορτών” για τους βορειοευρωπαίους. Συνδυάζονται με υπερβολικό διάχυτο διάκοσμο των κρύων μεγαλουπόλεων, με ψευδο-ΑηΒασίληδες “πάσης χρήσεως”, με μουσικές που ξεφεύγουν από την ιερότητα και ταπεινότητα των ημερών, με πολλές “δόσεις” τεχνητής χαράς σε τηλεοπτικές και fb οθόνες, με παραμερισμό του πραγματικού περιθωρίου (πρόσφυγες), με επίπλαστη “ελεημοσύνη” και… πλαστική ευτυχία!

 

ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ, με την ψευδαίσθηση ότι έτσι γιορτάζουμε! Ας πούμε, στο 2023, τα Χριστούγεννα δεν νοούνται, χωρίς Βιέννη, Πάρίσι, Λονδίνο, ή Φινλανδία, για τους συν-ευρωπαίους αλλά και για πολλούς “γκλαμουράτους” δικούς μας.

 

ΕΔΩ και πολλές δεκαετίες, οι περισσότερες θρησκευτικές γιορτές, ειδικότερα τα Χριστούγεννα και η Πρωτοχρονιά, έχουν γίνει μοχλοί προώθησης εμπορικών προϊόντων (μάρκετινγκ). Όχι μόνο στον δυτικό κόσμο, αλλά παγκόσμια. Η θρησκευτικότητα των ημερών τείνει να χαθεί σε μια περίεργη “συμπερίληψη” συνέχουσα και μη Χριστιανούς αλλοδαπούς. Οι ακυρώσεις χριστιανικών συμβόλων, δυστυχώς επεκτείνονται: μετά τον Αη-Βασίλη, τον ταπεινό γέροντα από την Καισαρεία που μεταλλάχθηκε σε ένα χοντρομπαλά της “Coca-Cola” και δη εις βάρος του προσώπου του Χριστού, τώρα αμφισβητείται ή και αφαιρείται από πολλές περιοχές της Δύσης, η φάτνη, στο όνομα, λέει, της μη προσβολής των άλλων θρησκευμάτων! Κι ακόμη, υπάρχουν κόμματα και κυβερνήσεις που επιθυμούν οι γιορτές των Χριστουγέννων να πάρουν άλλη ονομασία, όπως “χειμερινές” διακοπές!

 

 

ΙΙ.-Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι ότι τα φώτα και τα στολίδια των Χριστουγέννων δημιουργούν ένα επιπλέον ατμοσφαιρικό ρομαντικό περιβάλλον ως αντίβαρο στη βαριά καταθλιπτική καθημερινότητά μας. Όμως, όλο αυτό το σκηνικό που προαναγγέλλει το φως που έρχεται, δεν πρέπει να προκαλεί κανένα. Τόσο η Θεία Γέννηση, όσο κι ο Αη-Βασίλης γιορτάζονται για τη χαρά της προσφοράς επικαλύπτοντας, έστω για λίγο, τις αλλεπάλληλες ανθρωπιστικές κρίσεις, την φτωχοποίηση και τη βαρβαρότητα γύρω μας. Βέβαια, η αυξανόμενη διαίρεση σε λίγους “εξαιρετικά” πλούσιους και σε πάρα πολλούς φτωχούς παραμένει ίδια από την εποχή του Χριστού.

 

… ΕΙΝΑΙ αναγκαία η προσφυγή στο όνειρο, στη φυγή, που μόνο φανταστικές γιορτές, όπως τα “μαγευτικά” Χριστούγεννα προσφέρουν. Ευτυχώς, την ιερότητα ή τον συμβολισμό των ημερών κρατούν σε στίχους η ποίηση και τα τραγούδια, ή τα κάλαντα που πλημμυρίζουν τους δρόμους και τα σπίτια μας. Το παραμύθι στην εποχή μας είναι μια ζωτική, υπαρξιακή ανάγκη. Με όποιο περιτύλιγμα κι αν προσφέρεται.

 

ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ πίστευα και πιστεύω πως, όσο πιο απλά γιορτάζει κανείς αυτές τις μέρες, τόσο πιο κοντά είναι στο πνεύμα τους. Που δεν είναι άλλο από την επιστροφή σε αθώες εποχές στις οποίες αισθήματα όπως η αγάπη, η φιλία, η αλληλεγγύη, ήταν τρόπος ζωής. Κάτι που ολοένα σπανίζει σήμερα, ή εμπορευματοποιείται. (Στ.Γ.Κ.)

 

==============================

 

 

Και ένα κείμενο του Αντ. ΒΕΝΕΤΗ για την ΑΓΙΑ ΝΥΧΤΑ

 

Η μέρα που γεννήθηκε η «Αγια Νύχτα», το χαλασμένο αρμόνιο, ο συνθέτης και ο στιχουργός…

  • Η Καθημερινή 23 Dec 2023

 

Κύριε διευθυντά

 

Διάβαζα πρόσφατα ένα παλιό τεύχος του μηνιαίου περιοδικού ΙΣΤΟΡΙΑ, εις το οποίο ο αείμνηστος καθηγητής του Πανεπιστημίου της Βιέννης, Πολ. Ενεπεκίδης, ιστορεί με τον δικό του λυρικό, αλλά και ξεχωριστό και θα έλεγα μαγικό τρόπο, πού αντήχησε για πρώτη φορά η μελωδία του διασημότερου χριστουγεννιάτικου τραγουδιού «Αγια Νύχτα». Αντήχησε λοιπόν σ’ ένα ορεινό χωριό της Ανω Αυστρίας, και να πώς.

Ηταν 23 Δεκεμβρίου 1818. Το αρμόνιο της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου του χωριού Ομπερντορφ ξαφνικά χάλασε και βουβάθηκε. Παπάς του χωριού ήταν ο πατήρ Γιόζεφ Μορ, με μεγάλη κλίση και ροπή για τη μουσική, μαέστρος του εκκλησιαστικού οργάνου, που ήταν το αρμόνιο, ο Φραντς Γκρούμπερ, από το γειτονικό χωριό Χόχμπουργκ.

Αλλά «Αγια Νύχτα» χωρίς μουσική ήταν κάτι το αδιανόητο για το αυστριακό χωριό. Ετσι ο καλός παπάς του χωριού παρακάλεσε τον μουσικό του αρμονίου Φραντς, να σκαρώσουν μαζί ένα τραγούδι για χορωδία που να συγκινεί τις χριστιανικές καρδιές. Την ίδια νύχτα ο πατήρ Γιόζεφ έφτιαξε τους στίχους του τραγουδιού και ο Φραντς Γκρούμπερ σκάρωσε με την κιθάρα του τη μελωδία. Μια πρόχειρα συγκροτημένη χορωδία από τα παιδιά του χωριού τραγούδησε το «Stille Nacht». Ηταν η 24η προς 25η νύχτα 1818, που έμελλε το τραγούδι αυτό να καταστεί το γνωστότερο τραγούδι των Χριστουγέννων και να κατακτήσει τον χριστιανικό κόσμο όλης της γης και να μεταφρασθεί σε άπειρες γλώσσες. Παραθέτω τους πρώτους στίχους σε ελληνική απόδοση.

«Αγια Νύχτα, σε προσμένουν με χαρά οι Χριστιανοί και με πίστη ανυμνούμε, τον Θεό δοξολογούμε μ’ ένα στόμα, μια φωνή, ναι με μια φωνή…»

Καλά Χριστούγεννα!

ΑΝΤΏΝΗΣ Ν. ΒΕΝΕΤΗΣ


 


Σχολιάστε