Τί να ελπίσουμε; (Χ.ν., 28-3-23)
Posted on 28 Μαρ, 2023 in Σχόλια | 0 comments
ΤΙ ΝΑ ΕΛΠΙΣΟΥΜΕ;
ΤΙ ΕΥΑΓΓΕΛΙΖΕΤΑΙ ως νέο (;), ο κ Ανδρουλάκης (ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ) στις συνεντεύξεις του; Μια ευκταία μετεκλογική βασική παράμετρο για ενα σωστό κράτος: τη δέσμευση, δηλαδή, όλων των κομμάτων στο να αλλάξει πραγματικά η χώρα. Να βγει από το σημερινό τέλμα της αμφισβήτησης και να υπάρξει μια προγραμματική σύγκλιση σε πολλά θέματα… “Οι πρώτες εκλογές”, τόνισε, “θα δείξουν το δρόμο μίας κυβέρνησης, που θα μπει εμπόδιο στην αλαζονεία, τη φαυλότητα και το πελατειακό κράτος”. Πώς; Με τη δημιουργία μιας κυβέρνησης συνεργασίας, με αρχηγό τρίτο πολιτικό πρόσωπο! Κι από τη Σπάρτη προχθές (26/3) διευκρίνισε: «Από τη μία είναι ο λόγος της προόδου, της αλήθειας, της κοινής λογικής, της αξιοπρέπειας, του δημοσίου συμφέροντος. Και από την άλλη, είναι δύο συστήματα εξουσίας (ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ) που είναι ικανοί να κάνουν τα πάντα και να πουν τα πάντα μόνο για την καρέκλα. Ως εδώ, λοιπόν, με το σύστημα εξουσίας του κ. Τσίπρα και το σύστημα εξουσίας του κ. Μητσοτάκη».
ΩΡΑΙΕΣ κουβέντες, αλλά αυτό θα έπρεπε να είναι αίτημα όλων των κομμάτων μετά τα Τέμπη… Επιπλέον, δεν μας διευκρινίζει ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, ποιο σύστημα εξουσίας θα υιοθετήσει ο ίδιος ως αρμός συγκυβέρνησης, εφόσον του δοθεί η εντολή; Με ποια προγράμματα θα συνεργαστεί; Ή μήπως μόνο με το δικό του και τους όρους του; Θα ανεχθεί σύγκλιση προγραμμάτων και μέχρι ποιου σημείου; Με ποιους πρωταρχικούς στόχους; Τι πρότυπα συνεργασιών έχει κατά νου από την ευρωπαϊκή εμπειρία; Και πόσο μπορούν να εφαρμοστούν αυτά σε μια Ελλάδα στην οποία όλα ανεξαιρέτως τα κόμματα τρέφονται ψηφοθηρικά από τα ρουσφέτια;
ΣΤΟ κάτω κάτω, τον πρωθυπουργό πάντα δεν τον εκλέγει ο λαός με την ψήφο του; Αν όχι, για ποιο λόγο τότε τα ψηφοδέλτια έχουν ως πρώτο όνομα το όνομα του αρχηγού τους; Στην Ελλάδα, δυστυχώς ή ευτυχώς, δεν υπάρχει η “κουλτούρα” συνεργασιών (φωτό, 1).
Κι αν υπήρξε μια ελάχιστη (ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ), τελικά δεν ήταν για το καλό του τόπου. Εξάλλου, ανά πάσα στιγμή κάποιος από τους “συνεργαζόμενους” δεν μπορεί να ανατρέψει την κυβέρνηση “για λόγους δικούς του”;; (Στ.Γ.Κ.)
=================================================================================
Μικρά πολιτικά
-(μια “επιστροφή”) Υπάρχει μια “τρελή” αρχή (που αποδίδεται στον Αϊνστάιν): να κάνεις το ίδιο πράγμα ξανά και ξανά και να περιμένεις διαφορετικό αποτέλεσμα! Δεν γίνεται. Πάρτε παράδειγμα τον μονότονο τρόπο διδασκαλίας ενός μαθήματος (με επανάληψη των ίδιων λέξεων), τον τρόπο σκέψης (μια και μοναδική), ή τον τρόπο με τον οποίο ένα κόμμα πάει στις εκλογές. Έτσι, ο Λάκης Λαζόπουλος στη διαδικτυακή του ραδιοφωνική εκπομπή στο «newsbreak.gr», αναφερόμενος στην “επιστροφή” Πολάκη στο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και για το είπα-ξείπα του Τσίπρα, είπε: «με το ίδιο “παρεάκι” δεν μπορείς να φέρεις διαφορετικό μέλλον». Κάτι που ισχύει για όλα τα κόμματα που επιμένουν στη μη διαγραφή βαριδίων ή στη μη ανανέωσή τους με νέα στελέχη.
-(ο μεγάλος θυμός) Δεν είναι μόνο στην Ελλάδα που, μετά τα Τέμπη, ο κόσμος συνεχίζει να παραμένει θυμωμένος. Είναι και στη Γαλλία του Μακρόν (φωτό, 2), όπου γίνεται προσπάθεια να περάσει ένα συνταξιοδοτικό νομοσχέδιο (με αύξηση του ορίου ηλικίας από τα 62 στα 64).
Στην ουσία -και στις δυο χώρες- τα αίτια του θυμού είναι βαθύτερα: σ’ εμάς φαινομενικά είναι η ανέλεγκτη ακρίβεια και το ανεύθυνο των υπευθύνων σε καίριες θέσεις του κράτους· στη Γαλλία είναι η εύνοια που δείχνει ο Μακρόν στη γαλλική πλουτοκρατία καθώς κι η περιφρόνησή του στους απλούς φορολογουμένους. Δεν πρόκειται για “περιθώρια” που διαμαρτύρονται: έχουμε και στις δυο χώρες τις πιο ογκώδεις συγκεντρώσεις, εδώ και χρόνια. Κι αυτό κάτι λέει για το μέλλον…(Στ.Γ.Κ.)
==================
ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ
Κύριε πρόεδρε,
Θυμάστε εκείνο το απίθανο προεκλογικό σλόγκαν του ΣΥΡΙΖΑ “Η ελπίδα έρχεται…”; Ε, το είδαμε κάπου πρόσφατα με χιούμορ “μεταλλαγμένο” στο “Η Λεπίδα έρχεται..!”
Ποιους να εννοεί, άραγε, ο συντάκτης του;
Οψόμεθα.
ΕΡΜΟΛΑΟΣ
