"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Χαλιναγωγείται η δημοκρατία; (Χ.ν., 28-2-23)

 

 

 

 

Χαλιναγωγείται η δημοκρατία;

 

ΟΠΩΣ Καθαρά Δευτέρα δεν νοείται χωρίς χαρταετούς και λαγάνες, έτσι και στην ελληνική

πολιτική δεν νοούνται κόμματα χωρίς Γιαννόπουλους (ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα) και Πολάκηδες

(ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα).

 

ΜΠΟΡΕΙ η δημοκρατία, κατό τον Τσόρτσιλ, να είναι το καλύτερο από τα χειρότερα πολιτεύματα,

όμως η κατάκτησή της είναι απόρροια πολλών αιμάτινων αγώνων των λαών, ενώ η απώλειά της είναι

εύκολη όταν εμείς οι πολίτες δεν είμαστε σε εγρήγορση.

 

ΑΥΤΟΥΣ τους αγώνες πρέπει να σεβόμαστε, όταν απειλούμε απερίσκεπτα

τους πυλώνες της.

 

ΑΛΛΑ, μια στέρεη δημοκρατία, δεν κινδυνεύει από δηλώσεις ή και ψευτοαπειλές.

Κινδυνεύει από κρυφές και ύποπτες οργανωμένες πράξεις (πραξικοπήματα), όπως

αυτές που φέρνουν στρατιωτικά καθεστώτα στο προσκήνιο.

 

ΜΙΑ σωστή δημοκρατία βασίζεται στις τρεις διακριτές της -κατά Μοντεσκιέ-εξουσίες.

Όμως, δεν υπάρχει τουλάχιστον στην μεταπολεμική Ελλάδα, κυβέρνηση (δεξιά,

σοσιαλιστική ή αριστερή) που να μή θέλησε να χαλιναγωγήσει ως εκτελεστική εξουσία,

τις άλλες δυο: την δικαστική και τη νομοθετική. Από κοντά και τον Τύπο και τα ΜΜΕ…

 

ΤΟ ΔΡΑΜΑ συνεπώς έγκειται στο αν ψηφίζουμε, κάθε φορά που καλούμαστε να ψηφίσουμε,

άτομα που αγαπούν και σέβονται τις δημοκρατικές διαδικασίες, ή ψηφίζουμε τυχάρπαστους

και καιροσκόπους πολιτικάντηδες που κάνουν λάβαρο το λαϊκισμό και την

παραπληροφόρηση-στοιχεία πολύ επικίνδυνα για τη σταθερότητα ενός πολιτεύματος.

 

… ΘΑ μου πείτε βρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο και ο αγώνας και η αγωνία των κομμάτων

εξουσίας είναι η αύξηση των ποσοστών τους. Με κάθε θεμιτό ή αθέμιτο μέσο. Ψυχραιμία, λοιπόν,

και σωστή ανάγνωση κάθε δήλωσης. (Στ.Γ.Κ.)

 

==================================================================================================================

Μικροπολιτικά των ημερών

 

-(μια αποχώρηση) Λαμβάνοντας υπόψη την τετραετία του Κώστα Καραμανλή (2004-2008),

η αποχώρησή του από την πολιτική σκηνή, δεν νομίζουμε ότι στοιχίζει κάτι

-πλήν εις τους βαθιά καραμανλικούς. Ο Καραμανλής το 2004 που σχημάτισε κυβέρνηση

και “δοξάστηκε” με τους Ο.Α., τα βρήκε όλα έτοιμα από τον κ. Σημίτη. Εκτός από

το βέτο που έθεσε στη γειτονική βόρεια χώρα (Σκόπια) και την κουμπαριά με τον Ερντογάν,

δεν νομίζουμε ότι έπραξε κάτι το σημαντικό ώστε να τον αναζητούμε. Και ενώ η οικονομική

κρίση έφτανε απειλητική από την Αμερική, και ενώ οι οικονομικοί υπουργοί τού συνιστούσαν

τη λήψη άμεσων αυστηρών οικονομικών μέτρων, αυτός επέλεξε-θα το θυμάστε!-να πει εκείνο

το περίφημο, “αστο, για αργότερα”. Έτσι φόρτωσε στο διάδοχό του, τον ΓΑΠ (ΠΑΣΟΚ), ένα

δυσβάστακτο χρέος το οποίο μας κόστισε δέκα χρόνια κρίσεων. Ίσως, λοιπόν, να μην είναι

διόλου τυχαίο ότι στο τέλος της πρωθυπουργικής θητείας του, αυτό φαινόταν στις τηλεοπτικές

εμφανίσεις του, έδειχνε με κάθε τρόπο ότι ήθελε να φύγει. Παρέμεινε σιωπηλός, ως απλός

βουλευτής, για άλλα 14 χρόνια. Στην πραγματικότητα όμως είχε ήδη φύγει από το 2008.

-(κυβέρνηση συνεργασιών;) Άρχισε σιγά-σιγά να εμφανίζεται στο προσκήνιο ο νεοφανής

όρος για μετεκλογική “κυβέρνηση ηττημένων”. Τί σημαίνει αυτό; Ότι τα κόμματα που στις

εκλογές θα έρθουν δεύτερα, τρίτα κ.λπ. σε ψήφους, θα πρέπει να σχηματίσουν οπωσδήποτε

κυβέρνηση μεταξύ τους, ώστε να φύγει το πρώτο από τη μέση! Αλλά μια τέτοια τακτική δεν

είχαμε-και έχουμε-στο συνδικαλιστικό κίνημα στο οποίο πάντα κάποιες “δυναμικές μειοψηφίες”

έλεγχαν και ποδηγετούσαν τις πλειοψηφίες των σωματείων τους; (Στ.Γ.Κ.)

 

==================================================================================================================

ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ

 

Κύριε πρόεδρε,

 

Έχουμε μια δημοκρατία (Ουκρανία) που θέλει να μπει στην ΕΕ και αντιστέκεται

υπερασπιζόμενη την ελευθερία της και το σεβασμό του βασικού ανθρώπινου δικαιώματος

για επιλογή “πλευράς”.

Από την άλλη, έχουμε μια δικτατορία (Ρωσία) στην οποία οι αντιφρονούντες εκτελούνται

ή εξαφανίζονται (Σιβηρία), ενώ και οι κρίσιμες αποφάσεις παίρνονται από ένα δικτάτορα (Πούτιν).

 

Αλλά, έχουμε και τους Έλληνες αριστερούς, παλιούς “νοσταλγούς” της Σοβιετίας,

που αρνούνται να διαλέξουν πλευρά!

Αυτό και πολλά άλλα, κάτι δεν λένε για τις επικείμενες εκλογές;

 

ΕΡΜΟΛΑΟΣ

 

 

 

 

 


Σχολιάστε