"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

O tempora, O mores (Ω! Καιροί, Ω! (νέα) Ήθη (Χ.ν., 20-1-23)

 

 

 

 

Ω! ΚΑΙΡΟΙ, Ω! (ΝΕΑ) ΗΘΗ!

 

ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΑ και εφόσον τεθεί σε εφαρμογή η ιστοσελίδα του Υπουργείου Παιδείας στην πλατφόρμα e-parents, οι γονείς των μαθητών θα μπορούν να ενημερώνονται, μέσω sms, για τις επιδόσεις των παιδιών τους στα σχολικά τεστ, αλλά και σε ό,τι αφορά τις αδικαιολόγητες …απουσίες τους από την τάξη! Έλεγχος, λοιπόν και στις κοπάνες!

ΠΙΟ ΑΠΛΑ, ένας νεός αόρατος Big Brother που θα παρακαλουθεί, θα καταγράφει και θα ειδοποιεί τους γονείς για την πορεία των παιδιών τους στο σχολείο. Αντίστροφα, οι γονείς, θα μπορούν να κανονίζουν τα ραντεβού τους ηλεκτρονικά με sms με τους εκπαιδευτικούς των παιδιών τους, ή να ζητούν επιπλέον ενημέρωση για ό,τι έχει σχέση με τα παιδιά τους. Τα πάντα πια… μέσω κινητού!

 


… ΑΥΤΑ μελετάει το υπουργείο Παιδείας. Μάλιστα, οι όποιες αλλαγές ανακοινώθηκαν σε πρόσφατη επίσκεψη της κας Κεραμέως σε σχολεία της επαρχίας. Κι ολίγον σκωπτικά: επειδή πίσω από όλη αυτή την τεχνολογική επανάσταση, βρίσκεται ο -ποιος άλλος;- Πιερρακάκης, θα θέλαμε να τον ρωτήσουμε, “τί αταξίες άραγε, έκανε στα νιάτα του, ώστε να θέλει να στριμώξει τώρα τους μαθητές;”

ΚΑΘΕ καινοτομία είναι δίκοπο μαχαίρι, με τα θετικά και τα αρνητικά της. Η δι’ επιστολής ή τηλεφώνου, μέχρι σήμερα, ενημέρωση, δεν ήταν πάντα αποτελεσματική. Είτε επειδή άλλοτε “χάνονταν” οι επιστολές και οι γονείς δεν μάθαιναν τίποτε, είτε επειδή δεν γινόταν τηλεφωνική ενημέρωση, αφού οι γονείς έλειπαν στη δουλειά τους. Κι αν παρ’ ελπίδα, τύχαινε να ενημερωθούν, το τί επακολουθούσε στο σπίτι δεν περιγράφεται… Τώρα, με τα sms, αν υποθέσουμε ότι πολλοί γονείς δεν είναι γνώστες της τεχνολογίας, θα αγνοούν τα μηνύματα ή, μπορεί να προλαβαίνουν τα παιδιά τους, οι μαθητές και να σβήνουν τα sms από τα τηλέφωνά τους, οπότε…

ΚΙ ΕΤΣΙ κι αλλιώς, μπαίνουμε σε νέα εποχή, με νέα “ήθη” και νέους τρόπους επαφής γονέων/σχολείου: μάλλον ψυχρούς, άχρωμους, αποξενωτικούς. Γιατί άραγε, θέλουμε τόσο πολύ να αφήσουμε πίσω μας τη μόνη σωστή επαφή κατά την άποψή μας γονιών και εκπαιδευτικών, εκείνη δηλαδή την δια ζώσης συζήτηση;(Στ.Γ.Κ.)

=========================

Και πάλι το casus belli

 

Η ΠΡΟΣΦΑΤΗ τουρκική έντονη υπενθύμιση του αυθαίρετου casus belli (=αιτία πολέμου), αλλά και η πρωτοφανής επέκτασή του πλην του Αιγαίου νότια της Κρήτης, αν μη τι άλλο δείχνει την αγωνία των Τούρκων περί του πρακτέου σε περίπτωση που η χώρα μας, εν μέσω προεκλογικής περιόδου το εφαρμόσει, όπως δικαιούται από το διεθνές δίκαιο της θάλασσας!

 

Ο ΠΕΡΙΦΗΜΟΣ αυτός λατινικός, προειδοποιητικός περί πολέμου, όρος (casus belli) που εκτοξεύεται εκφοβιστικά από την πλευρά της Τουρκίας ήδη από το 1995 εναντίον μας, νομίζουμε πως έχει καταντήσει κραυγή απόγνωσης της γείτονος που βλέπει να ανατρέπονται τα μεγαλοπρεπή σχέδιά της (“γαλάζια πατρίδα”). Κι αυτό διότι η “επιθετική”, πολλές φορές υβριστική, “τσαμπουκαλίστικη” τουρκική διπλωματία σε Αιγαίο, ΑΟΖ, ανατολική λεκάνη της Μεσογείου, Κύπρο, φαίνεται πως δεν αποδίδει τα αναμενόμενα. Αντίθετα, ενισχύονται άλλες χώρες στην περιοχή (Αίγυπτος, Ελλάδα).

 

ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ, θεωρώντας τη χώρα τους σημαντική “περιφερειακή δύναμη”, έχουν συνηθίσει να εκτοξεύουν απειλές εναντίον εκείνων που δεν συμπαθούν (Ελλάδα, Κύπρος κ.λπ.) και που εναντιώνονται στα νεοοθωμανικά σχέδιά τους. Με την Ελλάδα, είχαν συνηθίσει να απειλούν και να κερδίζουν έμμεσα (Ίμια). Τώρα, με τον ρωσοουκρανικό πόλεμο και την διπρόσωπη στάση του Ερντογάν, τα πράγματα έχουν αλλάξει. Την άλλοτε κυρίαρχη θέση της Μεγάλης Βρετανίας στην ανατολική λεκάνη της Μεσογείου, έχουν καταλάβει οι ΗΠΑ, οι οποίες ως αντίβαρο της φιλορωσικής τουρκικής πολιτικής, προωθούν την πολιτικοστρατιωτική ενίσχυση της Ελλάδας.

 

Η ΤΟΥΡΚΙΑ, νιώθοντας να απομονώνεται, εκτοξεύει συνεχώς απειλές, επειδή βλέπει να γίνονται κρισιμες γεωπολιτικές κινήσεις στο υπογάστριό της, ερήμην της. Μάλιστα οι κινήσεις από πλευράς Ελλάδας είναι γρήγορες και αποτελεσματικές. Θα λέγαμε ανατρεπτικές: διαρκής εκσυγχρονισμός των ενόπλων δυνάμεων, υπογραφή τμήματος ΑΟΖ με Αίγυπτο, έρευνες Exxon νότια της Κρήτης, συμμαχίες με μεσογειακές-και όχι μόνο- χώρες κ.λπ. Αλλά και η μονομερής κήρυξη της αιγυπτιακής ΑΟΖ με τη Λιβύη, όπως και ορισμένες κινήσεις υπέρ της Ελλάδας από την λιβυκή αντιπολίτευση, καθιστούν την Τουρκία “θηρίο”, λόγω της μέχρι τώρα και εκτός των ορίων του διεθνούς δικαίου, άστοχης διπλωματίας της. Με το να βρίσκεται δε πάντα προ τετελεσμένων γεγονότων, αδυνατεί εκ των υστέρων να ακυρώσει κάτι. Εκτός κι αν… (Στ.Γ.Κ.)

 

 

 


2 Σχόλια

  1. Ἡ ἀξιοπιστία τῶν(ἐνδεχομένων) Ἀμερικανικῶν ἐγγυήσεων εἶναι λίαν ἀμφισβητήσιμη — εἶναι ἐγγυήσεις μιᾶς χώρας σὲ βαθειὰ κρίση. Βαθύτερη ἀπ’ὅσο ὑπολογίζουν οἱ Εὐρωπαϊκοὶ ἰθύνοντες κύκλοι.

  2. Δυστυχώς, αγαπητέ μου Κρίτωνα,
    η Ελλάδα εμμένει στο να εξαρτάται στρατιωτικοοικονομικά, πότε από τους Ευρωπαίους και πότε από τους Αμερικανούς ή τους Εγγλέζους (Brexit).
    Η προσκόλληση αυτή, ποτέ δεν της βγήκε σε καλό (Μικρασιατική Καταστροφή, Κυπριακό, Δικταοτορία και… έπεται συνέχεια.)
    Βέβαια, με ένα Τούρκο δίπλα μας που αφορμή ψάχνει για πόλεμο, καλοί είναι και “οι σύμμαχοι”-όποιοι κι αν είναι αυτοί, έστω κι αν οι εγγυήσεις τους είναι “λίαν αμφισβητήσιμες”

    Έτσι ήταν αυτό το “αλωνάκι” του Ελύτη, του Μακρυγιάννη, του Σεφέρη: ένας τόπος που τον επιβουλεύονται πάντα οι άλλοι και που οφείλει να είναι σε εγρήγορση για το χειρότερο.

Σχολιάστε