Η «ελληνική διάσταση» μιας κορυφαίας συμφωνίας (Του Αντ. Βενέτη)
Posted on 18 Σεπ, 2022 in Τα Παιδοπολίτικα | 0 comments
[ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΚΟΤΕΡΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΕΩ ΔΙΑΒΑΣΕΙ.
Μου θύμισε οικεία κακά, ίσως και χειρότερα που περάσαμε με τον ανταρτοπόλεμο στην Κεντρική Μακεδονία.
ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ γράφω για τις απώλειές μου από τους αντάρτες του Μάρκου στο Κιλκίς.]
===========================================
Η «ελληνική διάσταση» μια κορυφαίας συμφωνίας
Στην «Κ» της 4.9.2022 ο κ. Σταμ. Κριμεζής αναφέρεται στην επίσκεψη, τον Δεκέμβριο του 1987, στην Αμερική, του πρόσφατα αποβιώσαντος τελευταίου ηγέτη της Σοβιετικής Ένωσης Μ. Γκορμπατσώφ.
Είχε προηγηθεί η διάσκεψη κορυφής, μεταξύ του Αμερικανού προέδρου Ρόναλντ Ρήγκαν και του Μιχαήλ Γκορμπατσώφ, στην Ισλανδία. Η υπογραφείσα τότε «συμφωνία του αιώνος» όπως απεκλήθη, η οποία θα αποτελέσει καταλύτη, εξελίξεων και θα σηματοδοτήσει την αρχή του τέλους του ψυχρού πολέμου, με αποτέλεσμα σε ελάχιστα χρόνια μετά να καταρρεύσουν και τα κατασκευάσματα των Μπολσεβίκων. Εις την συμφωνία όμως αυτή υπήρξε, ούτως ειπείν, μια «ελληνική διάσταση»
Έτσι, αμέσως μετά την διάσκεψη κορυφής, ο πρόεδρος Ρ. Ρήγκαν απηύθυνε, ολιγόλεπτο διάγγελμα προς τον αμερικανικό λαό, ειπών ότι για να φθάσει στην ιστορική συμφωνία με την Σοβιετική Ένωση τον επηρέασε θετικά το βιβλίο «ΕΛΕΝΗ» του Ελληνοαμερικανού δημοσιογράφου Nicolas Gage, που δεν είναι άλλος από τον συγχωριανό μου Νίκο Γκατζογιάννη, αμφότεροι από το «διχασμένο βουνό» της Μουργκάνας. Υπήρξα ο πρώτος εις τον οποίον ετηλεφώνησε ο Νίκος από την Αμερική, ο οποίος αιφνιδιάστηκε από την τόσο τιμητική αναφορά του προέδρου Ρ. Ρήγκαν, Παραχρήμα μετέφερα την είδηση εις την Ελένη Μπίστικα της «Κ», η οποία την άλλη μέρα την παρουσίασε, λίαν ευστόχως, στη στήλη της.
Στις βραδυνές ειδήσεις η ΕΡΤ, όλως αορίστως, παρουσίασε την είδηση, αναφερόμενη στην «Ελληνίδα μάνα» του διαγγέλματος του Ρήγκαν, χωρίς όμως να διευκρινίσει ότι επρόκειτο για την εκτελεσθείσα από τους αντάρτες του λεγόμενου Δ.Σ.Ε. μητέρα του Νίκου Γκατζογιάννη, κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου αν και περιελαμβάνετο εις το διάγγελμα του Προέδρου Ρ. Ρήγκαν.
=================
Ο Μ. Χατζιδάκις για την «Ελένη»
Κύριε διευθυντά
Με αφορμή τη διανομή από την «Κ» της παγκόσμιας εκδοτικής επιτυχίας «Ελένη» του φίλου μου Νίκου Γκατζογιάννη, αμφότεροι από το χωριό Λεια, σκαρφαλωμένο ψηλά στη δύσβατη Μουργκάνα, θα ήθελα να αναφερθώ στη γνώμη του αείμνηστου Μάνου Χατζιδάκι, από τα πιο ανεξάρτητα, θα έλεγα, πνεύματα της Ελλάδος, για την «Ελένη». Ετσι σε σχετική ερώτηση απάντησε:
«…η δε Ελένη του Γκατζογιάννη (είναι) επίσης ένα βιβλίο ισχυρής εντυπώσεως με δημοσιογραφική τεχνική». Στην επόμενη ερώτηση:
– Την ίδια γνώμη έχετε και για τα άλλα δύο βιβλία που γράφτηκαν σαν απάντηση στην «Ελένη»;
«Οχι. Τα άλλα είναι απλώς κατασκευάσματα και δεν καταδέχομαι να τα βάλω σπίτι μου. Τα φυλλομέτρησα στα βιβλιοπωλεία και πήγα και πλύθηκα μετά, γιατί όταν πιάνω κάτι που δεν μου αρέσει, πλένω τα χέρια μου».
Η περικοπή αυτή αναφέρεται σε συνέντευξη που παραχώρησε ο Μ. Χατζιδάκις στον Θαν. Φωσκαρίνη και περιλαμβάνεται στο βιβλίο του «Ο καθρέφτης και το μαχαίρι» εκδ. Ικαρος.
Μετά την πτώση της Μουργκάνας, 14.9.1948, οι αντάρτες του ΔΣΕ μετέφεραν βιαίως και συλλήβδην τους πληθυσμούς της Μουργκάνας στην Αλβανία και μετά την πτώση του Γράμμου, τον Αύγουστο του 1949, με το πολωνικό φορτηγό πλοίο «Κοσιούσκο» στην Πολωνία και τελικά στην Ουγγαρία. Ενας από τους ακούσιους επιβάτες του «Κοσιούσκο» ήταν και ο υποσημειούμενος, ηλικίας τότε 5 ετών. Επιστρέψαμε στην Ελλάδα, ως βιαίως απαχθέντες, τον Φεβρουάριο του 1954.
Αντωνης Ν. Βενετης, Μοναστηράκι Δωρίδος
