"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Η μετάβαση (Χ.ν., 6-9-22)

 

 

 

 

 

Η ΜΕΤΑΒΑΣΗ

 

ΕΝΑ παιδαγωγικό πρόβλημα που καμιά κυβερνητική “μεταρρύθμιση” στην Ελλάδα δεν έχει λάβει σοβαρά υπόψη, είναι η έγκαιρη και λεπτομερής ενημέρωση των παιδιών/μαθητών, για το πέρασμά τους (μετάβαση) από τη μία βαθμίδα εκπαίδευσης στην άλλη.

ΜΑΛΙΣΤΑ, επειδή η φιλοσοφία που διέπει τη λειτουργία, την οργάνωση και το ρόλο των βαθμίδων (ΔημοτικόΓυμνάσιοΛύκειοΑΕΙ) είναι η αυτονομία τους, η μετάβαση-ιδιαίτερα των 12χρονων μαθητών του Δημοτικού-έχει επιπτώσεις στη σχολική τους επίδοση: για το 10% αυτής της ηλικιακής ομάδας, η αλλαγή τύπου σχολείου αποτελεί τραυματική εμπειρία. Και άλλα μεν παιδιά ομολογούν στους γονείς τους την δυσάρεστη ψυχολογική κατάσταση που βιώνουν, άλλα όχι. [Ένα στα 4 παιδιά δηλώνει ότι δεν πολυκαταλαβαίνει τα μαθήματα και επίσης ένα στα τέσσερα φοβάται τους μαθητές των μεγαλύτερων τάξεων στα διαλείμματα (bulling)]. Μιλάμε για τα «πρωτάκια» που μόλις πέρασαν από τη Στ΄ τάξη του Δημοτικού στην Α΄ τάξη του Γυμνασίου, ή από την Γ’ τάξη του Γυμνασίου στην Α΄Λυκείου.

ΤΟ ΠΙΟ εμφανές στοιχείο της δυσάρεστης αλλαγής είναι η άγνοια του νέου χώρου καθώς και των ανθρώπων του. Αλλά και η αλλαγή προς μια άλλη πρωτόγνωρη καθημερινότητα.

Έχουμε, λοιπον,

-χάσιμο παλιών φίλων και δημιουργία νέων γνωριμιών,

-περισσότερους από έναν εκπαιδευτικούς,

-γίνεσαι ξαφνικά ο νεώτερος στο σχολείο, ενώ μέχρι χθες ήσουν ο μεγαλύτερος,

-παρακολουθείς και είσαι υποχρεωμένος να προσαρμοστείς σε διαφορετικές διδακτικές μεθόδους, και

-υποβάλλεσαι σε πιο απαιτητική εργασία στο σπίτι.

ΟΙ ΑΓΩΝΙΕΣ των νεων μαθητών περιστρέφονται γύρω από πέντε κύρια ζητήματα: το μέγεθος και την πιο σύνθετη οργάνωση του νέου σχολείου, τους νέους τύπους πειθαρχίας και εξουσίας, τις νέες απαιτήσεις για δουλειά, την προοπτική να γίνει ένας μαθητής αντικείμενο άσκησης βίας (bulling), και την περίπτωση να χάσει τους φίλους του!

ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ Παιδείας, δεν θα έπρεπε να είχε προ πολλού επιληφθεί των παραπάνω θεμάτων; Δεν θα έπρεπε -λίγο πριν το τέλος της σχολικής χρονιάς κάθε βαθμίδας-, να γίνεται αλληλοενημέρωση για μερικές μέρες, ώστε να υπάρχει μια φυσιολογική μετάβαση των μαθητών στο επόμενο εκπαιδευτικό στάδιο; Πιθανόν τότε να αποφεύγαμε ως κοινωνία και πολλά από τα παραπάνω. (Στ.Γ.Κ.)

 

=========================================

ΜΙΚΗΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ

 

ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ μια προσωπικότητα που μας λείπει, αυτή είναι η πολυειδής του Μίκη Θεοδωράκη.

 

 

ΔΕΝ θα σταθούμε στην πολιτική του δράση που λίγο πολύ είναι γνωστή, αλλά στις άλλες, αν και όλες τους “χρωματίζονται” από την αριστερή ιδεολογία του.

-Η μουσική του έχει μια κλασική διαχρονικότητα, η δε ποιότητά της την καθιστά πρωτότυπη.

-Αν κάτσει να μελετήσει κανείς τη ζωή και τη δράση του, δεν θα του φτάσουν δέκα ζωές για να δει τα σημαντικότερά της. Τόσο “πλήρης” είναι.

-Αν αποτανθεί κανείς στους ανθρώπους που συνεργάστηκαν μαζί του, θα περνάει από έκπληξη σε έκπληξη από όσα θα ακούσει. Όλων η θητεία τους δίπλα του, σφραγίστηκε για πάντα.

-Να μιλήσουμε για την επίδραση που είχε και έχει στη διαμόρφωση της μεταπολεμικής ελληνικής ταυτότητας; Δεν υπάρχει άλλος που να επέδρασε τόσο καταλυτικά στο θέμα.

-Οι μελωδίες του, λιτές, χωρίς νεωτερισμούς και πολυφωνικές συνηχήσεις, βασίζονται στην αρχή του μέτρου. Είναι αυτές που πρέπει να είναι· γι’ αυτό η αποδοχή της μουσικής του είναι καθολική, παγκόσμια.

-Και τί να πούμε, για το πανανθρώπινο περιεχόμενο της; Μιας μουσικής που άγγιξε όλα τα είδη: μιας μουσικής που του χάρισε δίκαια την αθανασία;

ΤΙΜΗ, λοιπόν, για την Κρήτη, μεγαλύτερη η τιμή για τα Χανιά στα οποία ζήτησε να “αναπαυθεί” για πάντα. Το θέμα είναι τα Χανιά τί κάνουν γι αυτόν; Αρκούν τα ετήσια μνημόσυνα; (Στ.Γ.Κ.)

 

 

 


Σχολιάστε