"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Οι παρακολουθήσεις (Χ.ν., 18-8-22)

 

 

 

 

 

ΟΙ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙΣ

 

Ο ΠΡΩΗΝ ΠτΔ κ. Προκόπης Παυλόπουλος, με αφορμή την σκανδαλώδη, για τα ελληνικά δεδομένα, υπόθεση των τηλεφωνικών υποκλοπών προέβη σε σχετική δήλωση σε ομιλία του.

 

Ο ΙΔΙΟΣ, δεινός συνταγματολόγος, μιλώντας στο Κομμένο της Άρτας, με αφορμή την Τελετή Μνήμης των 317 Μαρτύρων Ηρώων, θυμάτων της ναζιστικής θηριωδίας (16η Αυγούστου 1943), δεν παρέλειψε να υπογραμμίσει την “πολιτική ευθύνη” των ιθυνόντων: “Η πολιτική ευθύνη εκείνων, οι οποίοι ασκούν την εξουσία που τους έχει ανατεθεί με βάση την λαϊκή ετυμηγορία είναι, εκ φύσεως και εξ ορισμού, αντικειμενική (!) Άρα, οι φορείς της εξουσίας αυτής πρέπει ν’ αναλαμβάνουν, στο ακέραιο, την πολιτική ευθύνη που τους αναλογεί, ενώ δεν νοείται η μετάθεσή της, καθ’ οιονδήποτε τρόπο, σε άλλους”.

 

ΟΙ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙΣ όχι μόνο πολιτικών αντιπάλων αλλά και δημοσιογράφων ή και απλών πολιτών, υπήρξαν ανέκαθεν “δημοφιλές” σπορ για όλες τις κυβερνήσεις. Το θέμα είναι, αν αρκεί η ανάληψη μόνο της “πολιτικής ευθύνης”. Κατά την άποψή μας, επειδή χορτάσαμε μεταπολιτευτικά από αναλήψεις “πολιτικών ευθυνών”, καιρός είναι να επέμβει η δικαιοσύνη, ώστε να αποδοθούν και οι ποινικές ευθύνες. Σε μια δημοκρατία ευνομούμενη, όλα πρέπει να βγαίνουν στο φως, τίποτε στο σκοτάδι ή σε γκρίζα μονοπάτια. Σε άλλες δημοκρατίες υπερισχύει η απόλυτη διαφάνεια σε τέτοιες περιπτώσεις, έπεται η δικαστική κάθαρση, και έτσι διασώζεται η δημοκρατία και το νόημά της. Εδώ; (Στ.Γ.Κ.)

 

Της πόλης και του κόσμου

 

-(έλειμμα ηγετών) Σε δύσκολους καιρούς, αυτό που επιτείνει τη δυστυχία του κόσμου, είναι η έλλειψη ικανής ηγεσίας. Σπάνια στην Ιστορία βρέθηκαν άτομα τα οποία με την ικανότητα της προβλεπτικότητάς τους (Ελ. Βενιζέλος) έστρεψαν τα γεγονότα υπέρ της χώρας τους. Σήμερα, γενική διαπίστωση αυτό, η ΕΕ πάσχει από ικανούς άνδρες. Εξάλλου, δεν έχει συνταγματικά έναν και μοναδικό «ηγέτη», όπως ας πούμε οι ΗΠΑ. Όσο για τα μικρά και μεσαία κράτη- μέλη της δυσανασχετούν με τον υπαινιγμό ότι αποτελούν τους… προλετάριους των “μεγάλων” (Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία). Αλλά τα ίδια τα μικρά και μεσαία κράτη δεν είναι άραγε διαιρεμένα σε χώρες του βορρά και χώρες νότου, ανατολής και δύσης; Τώρα θα μπορούσε βέβαια να είναι η στιγμή τους. Αλλά ποιο από αυτά θα έχει το θάρρος ή την αξιοπιστία να ηγηθεί προβάλλοντας μια ισχυρή προσωπικότητα; Εξάλλου και η έννοια του “ευρωπαϊκού ιδεώδους” πλήττεται κάθε μέρα εξαιτίας του ρωσοουκρανικού πολέμου και των συμφερόντων του κάθε κράτους χωριστά.

 

-(“δι ασήμαντον αφορμήν”) Το πόσο έχει ευτελιστεί η ανθρώπινη ζωή στην εποχή μας, δεν είναι ανάγκη να το τονίσουμε. Καθημερινά περιστατικά ποικιλόμορφης βίας γεμίζουν τις τηλεοπτικές οθόνες και τις σελίδες των εφημερίδων. Έτσι, δυστυχώς, δεν μας εκπλήσσει το γεγονός (Κρήτη) με το αιματηρό συμβαν κατά το οποίο, ενώ χόρευαν περίπου 50 άτομα σε πίστα γάμου, το θύμα, ένας 25χρονος βρισκόταν στη μέση της πίστας. Από τα δυο αδέλφια (θύτες), το ένα πήγε να περάσει και τότε, λέει η πληροφορία, ο 25χρονος του έβαλε τρικλοποδιά! Ακολούθησε λεκτική αψιμαχία, άναψαν τα αίματα, έπεσαν μπουνιές και ακολούθησε μαχαίρωμα! Τόσο γρήγορα, τόσο ανόητα, τόσο ανεύθυνα, τόσο απάνθρωπα.

 

-(ποίηση και πιστη) Υπάρχει στην εφημερίδα “Χ.ν.” μια σελίδα (πολλές φορές και δυο) ανοιχτή για τις λογοτεχνικές-συνήθως ποιητικές-αναζητήσεις των αναγνωστών της. Όχι σπάνια η ποίηση που γράφεται είναι αξιόλογη, όπως και αρκετά κείμενά της. Προχθές, με τίτλο “Η δύναμη του Σταυρού” (Εννιαχωριανός) διαβάσαμε και τους εξής ωραίους απλόυς στίχους, για τη δύναμη της πίστης:

Όποιος τη μέρα ξεκινά, κάνοντας το σταυρό ντου/έχει τον Παντοδύναμο, προστάτη βοηθό ντου. (…)/ Μα και την κάθε απειλή που ‘θελε να του τύχει/η πίστη του εις τον Χριστό, την κάνει ν’ αποτύχει./Ξεφεύγ’ από κατσάβραχα που θα βρεθούν μπροστά του/και τον Θεό δοξολογεί μέσ’ από την καρδιά του”. (Στ.Γ.Κ.)

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Σχολιάστε