"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Φοιτητική στέγη: διαχρονικό πρόβλημα (Χ.ν., 9-8-22)

 

 

 

 

 

 

 

ΦΟΙΤΗΤΙΚΗ ΣΤΕΓΗ: ένα διαχρονικό πρόβλημα

 

Ι.-ΜΕ ΤΗΝ ανακοίνωση των βάσεων εισαγωγής σε ΑΕΙ-ΤΕΙ φέτος νωρίτερα από κάθε άλλη χρονιά, δόθηκε τέλος στην αγωνία των υποψηφίων φοιτητών και των οικογενειών τους. Κλείνει ο ένας κύκλος αγωνίας, για να ανοίξει ο άλλος, αυτός της εξεύρεσης κατοικίας.

 

ΣΤΙΣ περιπτώσεις μάλιστα που η σχολή εισαγωγής δεν βρίσκεται στην πόλη της οικογενειακής εστίας, το δίλημμα για πολλούς φοιτητές και γονείς είναι, αν θα πάνε στη σχολή εισαγωγής τους -συνήθως σε απόμακρες περιφέρειες- ή θα επιλέξουν το δρόμο της ξενιτιάς! Διότι, αν υποθέσεουμε, με τις πιο συντηρητικούς υπολογισμούς, πως για μια γκαρσονιέρα απαιτείται ενοίκιο 350-400 ευρώ (εδώ στα Χανιά), ο νέος φοιτητής για να φάει, να ντυθεί, να μελετήσει ή να γοράσει βιβλία, να βγει έξω, δεν θα χρειαστεί άλλα 900 ευρώ μηνιαίως; Με τα ίδια περίπου λεφτά δεν θα μπορούσε κάλλιστα να σπουδάσει στο εξωτερικό μένοντας σε ένα πανεπιστημιακό campus και έχοντας τα πάντα;


ΙΙ.-ΣΤΗ χώρα μας η κρατική μέριμνα για ανεύρεση ή παροχή φοιτητικής στέγης είναι ανύπαρκτη. Από τη μια η τουριστική περίοδος (θεωρητικά λήγει τέλη Σεπτεμβρίου), από την άλλη η “μάστιγα” των airbnb, καθιστούν την κατοικία -όχι μόνο για φοιτητές, αλλά και για “νομάδες” εκπαιδευτικούς ή πρωτοδιόριστους δημόσιους υπαλλήλους- είδος εν ανεπαρκεία. Έτσι, η συνεχής αύξηση τιμής των υπό ενοικίαση διαθέσιμων σπιτιών κι ο μειωμένος αριθμός τους, αποτελούν έναν εκρηκτικό συνδυασμό εν πολλοίς απαγορευτικό για τα πτωχά βαλάντια.

 

ΔΕΝ είναι, λοιπόν, λίγοι αυτοί που σκέφτονται να μοιραστούν το κόστος μιας φοιτητικής στέγης- δυάρι ή τριάρι- κοντά στις σχολές τους ή σε στάσεις μετρό. Η συγκατοίκηση δυο ή τριών ατόμων (διαδεδομένη στο εξωτερικό), αν και ως νοοτροπία δεν είναι ενταγμένη ακόμη στην ελληνική κοινωνία, αποτελεί μια αναγκαστική επιλογή σήμερα. Μια άλλη επίκαιρη παράμετρος που λαμβάνεται υπόψη στην εξεύρεση φοιτητικής στέγης είναι η ενεργειακή κατάσταση του διαμερίσματος, αφού ο τρόπος κι ο τύπος θέρμανσης είναι απ’ τα σημαντικότερα κριτήρια επιλογής, λόγω κλιματικής αλλαγής.

ΕΝ ΠΑΣΗ περιπτώσει, νομίζουμε πως τα ίδια τα Πανεπιστήμια θα πρέπει να σχεδιάσουν μεγάλα campus για τους φοιτητές τους, στους χώρους τους ή εκτός των Πανεπιστημίων. Η δε πολιτεία να συνδράμει γενναία ενισχύοντας αυτές τις προσπάθειες, τουλάχιστον στις μεγάλες πόλεις. Κανένα έξοδο για την παιδεία δεν είναι και δεν πάει χαμένο… (Στ.Γ.Κ.)

 

====================

ΟΙ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙΣ

 

ΟΙ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙΣ πολιτικών αντιπάλων, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό, δεν είναι καινούργιο “φρούτο”. Διαχρονικά, ήταν και παραμένει μια συνήθης πρακτική, ανεξάρτητα από την κυβέρνηση που υπάρχει. Ποιος λησμονεί το περίφημο, επί προεδρίας Nixon στην Αμερική, σκάνδαλο με το όνομα Watergate; Ποιος λησμονεί την παταγώδη πτώση του Νίξον, όταν αποκαλύφθηκε πως “οι άνθρωποί του” παρακαλοθούσαν συστηματικά και κατέγραφαν σε μπομπίνες τις κινήσεις των αντιπάλων τους; Κι αν κάτι τέτοιο συνέβη και συμβαίνει σήμερα -μάλιστα με εμπλεκόμενες άλλες χώρες στις “υποκλοπές” προσωπικών δεδομένων άλλων-, γιατί να μη συμβαίνει και στη μικρή μας χώρα;

 

ΠΑΓΙΑ τακτική οι παρακολουθήσεις “για λόγους εθνικής ασφαλείας” ή και για άλλους άγνωστους σε μας. Έχουμε προ πολλού μπει σε οργουελικές κοινωνίες στις οποίες (Ρωσία, Τουρκία, Κίνα κ.ά.) οι πάντες και τα πάντα παρακολουθούνται με δεδομένους τους “κοριούς” στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στις τηλεπικοινωνίες. Εκεί οι συλλήψεις είναι αθόρυβες και οι εξαφανίσεις πολιτών “διακριτικές”!

 

ΠΟΙΟΣ λησμονεί τα πρώτα μετεμφυλιακά χρόνια με τους τυχάρπαστους “χαφιέδες” στα χωριά και στους χώρους εργασίας, με τα “πιστοποιητικά φρονημάτων” και τις ιδιωτικές κλήσεις τον καιρό της χούντας (1967-1974) στα αστυνομικά τμήματα με το λιτό “Καλείσθε δι όπως προσέλθητε δι’ υπόθεσίν σας”; Αλίμονό μας, αν ξανακυλήσουμε σε προ-μεταπολιτευτικές εποχές στις οποίες το να παρακολουθούνται οι επικοινωνίες των πολιτικών και άλλων προσώπων, θα είναι κάτι το “συνηθισμένο”;

 

ΓΙΑ το λόγο αυτό, η “υπόθεση Ανδρουλάκη” πρέπει να διαλευκανθεί τάχιστα και όσοι έστησαν “δίκτυο παρακολούθησης” να αποπεμφθούν από τις θέσεις τους και να τιμωρηθούν. Μια καλώς ενοούμενη δημοκρατία δεν είναι δυνατόν να υποσκάπτεται από ομάδες ανέλεγκτες… (Στ.Γ.Κ.)

=================

ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ

 

Κύριε πρόεδρε,

Εκτσογλανισμοί, μονταζιέρες, βαθύ κράτος, υποκλοπές, παρακολουθήσεις”, έ, νομίζω πως μπήκαμε για τα καλά στην προεκλογική περίοδο.

 

Τί άλλο, άραγε, θα ακολουθήσει; Οψόμεθα!

 

ΕΡΜΟΛΑΟΣ

 

 

 


Σχολιάστε