"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Ο χρόνος των εκλογών (Χ.ν., 12-7-22)

 

 

 

 

 

Ο ΧΡΟΝΟΣ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ

 

ΜΕ ΕΝΑΝ απρόβλεπτο Ερντογάν, έναν απίθανα προκλητικό Μπαχτσελί-συνεταίρο του (φωτό, 1) και μια εξίσου ανθελληνική τουρκική αντιπολίτευση, το να σκεφτόμαστε εδώ πρόωρες εκλογές, επειδή το επιθυμεί διακαώς η αξιωμτική αντιπολίτευση, είναι μάλλον ένας επικίνδυνος συλλογισμός. Οι εκλογές οφείλουν να γίνονται ομαλά στο τέλος της τετραετίας τους.

 


 

ΚΙ ΑΥΤΟ, διότι, έχοντας ψηφισμένο έναν αδύναμο εκλογικό νόμο από την προηγούμενη κυβέρνηση (απλή αναλογική) και υπολογίζοντας το “κενό εξουσίας” που θα προκύψει σ΄αυτές ώσπου να -και αν- σχηματισθεί κυβέρνηση, νομίζουμε πως οποιαδήποτε υπηρεσιακή κυβέρνηση δεν θα είχε τη νομιμότητα, ούτε και τη δύναμη να αντιμετωπίσει μια αιφνιδιαστική τουρκική απειλή.

 

ΕΤΣΙ, δεν είναι εύκολο για μια υπεύθυνη (οιασδήποτε αποχρώσεως) κυβέρνηση να παίξει το εκλογικό “παιχνίδι” ξένων, όταν βλέπουμε μια καθημερινή κλιμάκωση των εντάσεων εκ μέρους της Τουρκίας. Φαντάζεστε τί έχει να γίνει στο διάστημα από την πρώτη κάλπη (απλή αναλογική), μέχρι το αποτέλεσμα της άλλης κάλπης (ενισχυμένης αναλογικής), με περίοδο ακυβερνησίας;

 

ΟΙ ΑΚΥΒΕΡΝΗΣΙΕΣ της χώρας, ιστορικά οδήγησαν σε εθνικές τραγωδίες. Αναλογισθείτε μερικά από τα πρόσφατα γεγονότα: με την κατάρρευση της χούντας (Ιούλιος του 1974) και το κενό εξουσίας, είχαμε την κατάληψη/ κατοχή του 40% της Κύπρου από τους Τούρκους. Με τη βαριά ασθένεια του Ανδρέα (1996) και το κενό εξουσίας μεχρι το διάστημα της εδραίωσης του Σημίτη, είχαμε το “γκριζάρισμα” των Ιμίων…

 

ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ, ανέκαθεν επιθετικός λαός, καραδοκούν και μόλις αντιληφθούν “κερκόπορτα”, εφορμούν. Ξέρουν πολύ καλά ότι δεν θα τους σταματήσει κανείς, όπως αποδείχθηκε στη Μικρασιατική Καταστροφή, στα Σεπτεμβριανά του 1955, στην Κύπρο, στη Συρία, στη Λιβύη…

 

ΚΑΘΕ εχέφρονας πολίτης, όσο διαρκεί και αυξάνεται η τουρκική απειλή (λόγοις και έργοις), μάλλον απεύχεται τη διεξαγωγή εθνικών εκλογών. Τα εθνικά παθήματα πρέπει να αρχίσουν να γίνονται και μαθήματα. Ειδικά, όταν έχουμε ένα γείτονα αδηφάγο, αλλά και μια ανερμάτιστη αντιπολίτευση… (Στ.Γ.Κ.)

==========================================================================

Μικροπολιτικά της πόλης και όχι μόνο

 

-(ένας παράξενος κόσμος): Παράξενοι καιροί-με ασυνήθιστες κλιματικές αλλαγές, παράξενοι πόλεμοι-με απρόβλεπτες οικονομικές συνέπειες για όλους, παράξενος τουρισμός -με αύξηση των κορωνοϊοκρουσμάτων, αδύναμοι “μικροί” ηγέτες μεγάλων χωρών -με καταρρεύσεις συστημάτων, παράξενοι “αναθεωρητικοί” πόλεμοι-με θύματα αθώους λαούς, πρωτοφανή ρευστότητα ζωής -με υψηλό κόστος διαβίωσης, περίεργα οικογενειακά εγκλήματα -με πρωτοφανούς αγριότητας εμπνεύσεις… Ένας μεταβατικός κόσμος δηλαδή, που, όπως κάθε ανάλογη περίοδος στην ανθρώπινη ιστορία, εγκυμονεί το άγνωστο αφήνοντας πίσω του αναρίθμητα θύματα.

 

-(η τρύπα) Ψηλά στη Σφακίων είναι μια τρύπα πάνω στο οδόστρωμα: χάσκει κάθε λίγο και λιγάκι, θαρρείς και μας ειρωνεύεται.

 

Της ρίχνουν τα βράδια λίγο λευκό χώμα και την άλλη μέρα το έχει ρουφήξει (φωτό, 2)! Όσες φορές και να γράψει κανείς γι αυτήν, η τρύπα παραμένει…τρύπα! Φαίνεται πως ο Δήμος περιμένει κάποιο ατύχημα για να συνειδητοποιήσει την κακοτεχνία του. Μια κακοτεχνία που έχει καταντήσει χρόνια… πάθηση της οδού Σφακίων.

 

-(Ανδρέας) Και μια ευχάριστη είδηση: παρουσία της προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Ρομπέρτα Μέτσολα, της προέδρου της ευρωομάδας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών Ιράτσε Γκαρθία Πέρεθ και του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Νίκου Ανδρουλάκη, εγκαινιάστηκε το απόγευμα της περασμένης Τετάρτης (6/7) στο Στρασβούργο η αίθουσα που φέρει τιμητικά το όνομα του Ανδρέα Παπανδρέου. «Τιμούμε μία σπουδαία πολιτική προσωπικότητα, τον Ανδρέα Παπανδρέου που άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ελληνική αλλά και ευρωπαϊκή ιστορία με τους αγώνες του για την ειρήνη, την κοινωνική δικαιοσύνη και την εθνική συμφιλίωση. Σφράγισε με την παρουσία του τα χρόνια της Μεταπολίτευσης, την πιο μακρά περίοδο σταθερότητας και ευημερίας του ελληνικού λαού», δήλωσε στη σύντομη ομιλία του ο Νίκος Ανδρουλάκης, χάρη στις ενέργειες του οποίου εγκρίθηκε το αίτημα για την ονοματοδοσία. Η αναγνώριση ενός Έλληνα πολιτικού με παγκόσμια εμβέλεια. (Στ.Γ.Κ.)

 

 

 

 

 


Σχολιάστε