"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Κυρίαρχοι και μπαλαντέρ (Χ.ν., 11-1-22)

 

 

 

 

 

ΚΥΡΙΑΡΧΟΙ ΚΑΙ ΜΠΑΛΑΝΤΕΡ

 

ΣΕ ΔΥΣΚΟΛΟΥΣ καιρούς ο ελληνικό λαός επιθυμεί να έχει μονοκομματικές, σταθερές κυβερνήσεις. Αυτό έχει δείξει η ιστορία, αυτό επιδιώκουν οι μεταπολεμικοί εκλογικοί νόμοι, παρά την αντίθετη άποψη και πρακτική τής ελληνικής Αριστεράς περί απλής αναλογικής (η οποία φαινομενικά είναι μεν “δημοκρατική”, αλλά οδηγεί συνήθως σε μη κυβερνησιμότητα).

 

ΔΥΟΜΙΣΙ χρόνια με κυβέρνηση Κ. Μητσοτάκη και, σε αντίθεση με την πληθώρα των αρνητικών συγκυριών (εξωτερικών/εσωτερικών-πανδημία), δεν φαίνεται να αλλάζει και πολύ το πολιτικό σκηνικό ώστε να δημιουργούνται προϋποθέσεις πρόωρων εκλογών. Έτσι:

 

-η ΝΔ, παρά τα λάθη της σε πολλούς τομείς -ιδιαίτερα στη διαχείρηση της πανδημίας- διαθέτει ακόμη την πρωτοβουλία των κινήσεων στην πολιτική. Κι αυτό, μάλλον χάρη στην προσωπικότητα του κ. Κ. Μητσοτάκη, στην αποφασιστικότητά του να δρα άμεσα και φυσικά στην ικανότητά του να επιλέγει αποτελεσματικά στελέχη. Η φυσιολογική πολιτική φθορά που υφίσταται κάθε κυβερνών κόμμα, δεν έχει φτάσει για τη ΝΔ, σε σημείο που να ανατρέπει την (τουλάχιστον δημοσκοπική) πρωτοκαθεδρία της. Εξάλλου, σε όλες τις δημοσκοπήσεις, το ισχυρότερο χαρτί της ΝΔ είναι η υπεροχή του προέδρου της- και πρωθυπουργού- (σχετικά με το ποιος είναι καταλληλότερος ως πρωθυπουργός) έναντι του Αλέξη Τσίπρα και των άλλων αρχηγών.

-Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ βρίσκεται σε μετεκλογική “αποτελμάτωση” έχοντας απωλέσει σημαντικό αριθμό υποστηρικτών του. Φυσικά, τού είναι δύσκολο να “αρδεύσει” από αλλού νέους ψηφοφόρους, με δεδομένη την κινητικότητα του ΚΙΝΑΛ. Αυτό οφείλεται -κατά την άποψή μας- σε δυο βασικές και κραυγαλέες αδυναμίες του κόμματος:

α) δεν έκανε την αυτοκριτική του για τα αίτια της τριπλής ήττας στις εκλογές (2019), και

β) συνέπεια τούτου είναι η αδυναμία του κόμματος να μετεξιλιχθεί σε ένα σύγχρονο “αριστερό, σοσιαλιστικό/προοδευτικό, ευρωπαϊκό” κόμμα. Σοβαρό μειονέκτημα είναι επίσης η επίμονη “στείρα” αντιπολιτευτική του στάση: πολλές αρνήσεις, αλλά καμιά ή σχεδόν καμιά θετική πρόταση! Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι να μην “εισακούεται” από το λαό, ούτε καν κι ο πρόεδρός του, ο χαρισματικός στην επικοινωνία κ. Αλέξης Τσίπρας.

- ΤΟ ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής, που με το νέο πρόεδρό του, τον κ. Ανδρουλάκη, παρουσιάζει σχετική δυναμική, βρίσκεται σε ανοδική πορεία. Το ξεδίπλωμα των ηγετικών ικανοτήτων του κ. Ανδρουλάκη (“αρχή άνδρα δείκνυσι…”), όπως και η προσέλκυση νέων ψηφοφόρων ή η επιστροφή παλαιών ώστε το κόμμα να μπει ως σφήνα ανάμεσα στα άλλα δυο, είναι από τα αναμενόμενα.

ΟΣΟ για τα μικρότερα κόμματα, το μεν ΚΚΕ παραμένει απαρασάλευτο στη μονολιθικότητά του (άρα και στα ποσοστά του), τα δε άλλα δυο (ΜεΡΑ 25 και Ελληνική Λύση), ασκούν μια μονότονη αρνητική κριτική. Ίσα ίσα που ακούγεται η φωνή τους, ενώ, αν γίνουν εκλογές, πιθανόν να είναι προβληματική η επανεμφάνισή τους στη Βουλή. (Στ.Γ.Κ.)
———————————————–

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ Ή ΠΡΟΣΘΕΤΗ ΑΠΟΞΕΝΩΣΗ;

ΑΝ καλοεξετάσει κανείς το θέμα της “ενημέρωσης” από το διαδίκτυο και τα ΜΜΕ, διαπιστώνει μελαγχολικά ότι αυτό που ενισχύεται από αυτά είναι η απομόνωση του ατόμου, η «ιδιωτεία» από την πραγματικότητα. Υπάρχει έντονος βομβαρδισμός “ειδικών” ειδήσεων, συνεχής και επικίνδυνη εξαπάτηση μικρών-και μεγάλων- χρηστών (παιδεραστία, διαπόμπευση, κλοπές χρημάτων). Ο αποπροσανατολισμός του πολίτη από τα σοβαρά καθημερινά προβλήματά του είναι γενικός κανόνας. Υποκατάστατο; Μια απατηλή αίσθηση -ιδίως στο fb- ότι ελέγχει κανείς τη ζωή του! Αλλά, η δημόσια έκθεση κάθε ενδόμυχης σκέψης, δεν οδηγεί άραγε σε παρεξηγήσεις, προβλήματα και διαπομπεύσεις με απρόβλεπτες καταλήξεις; Είναι δυνατόν να έχουμε αφήσει σχέσεις και συναισθήματα να ρυθμίζονται από μηχανές;

 


ΣΕΦΘΕΙΤΕ τη ματαιοδοξία των likes, αλλά και των -επικριτικών ή ευνοϊκών- σχολίων που ακολουθούν. Πόση “κοινωνικότητα” κρύβουν όλα αυτά; Το μόνο θετικό που καταλογίζεται σ’ αυτού του είδους την ενημέρωση/επικοινωνία είναι ότι το διαδίκτυο «συντροφεύει», έτσι υποστηρίζεται, χιλιάδες μοναχικά, ηλικιωμένα ή άρρωστα άτομα, στα ΚΑΠΗ, στα νοσοκομεία ή στα σπίτια. Έτσι, όμως στη μοναχικότητα των ατόμων δεν προστίθεται κι άλλη μοναξιά με την απατηλή αίσθηση της δήθεν “επικοινωνίας”; Ή μήπως δεν συμβαίνει τίποτε από όλα τα παραπάνω; (Στ.Γ.Κ.)

 

 


Σχολιάστε