Πολυθρησκευόμενου καντηλανάφτη αγωνία!
Posted on 13 Νοε, 2021 in Κείμενα | 0 comments
-(πολυθρησκευόμενος καντηλανάφτης)
“-Εντάξει! Καλά είναι τα “Κεριά” του Κ.Π. Καβάφη, αλλά, βρε παιδί μου, η ποίηση δεν σε θρέφει! Μπορεί η ποίηση να γεμίζει, όπως λένε, την ψυχή σου αλλά δεν γεμίζει και την κοιλιά σου. Αντίθετα, τα κεριά στο μανουάλι της εκκλησίας μας, έχουν άλλο προορισμό: Τα αγοράζει το χριστεπώνυμο πλήθος και μπαίνει κάτι στην εκκλησία και την τσέπη μας! Αν δεν αγοράζει κανείς πια κεριά λόγω κορωνοϊού, τίποτε…
Ας πούμε, τα δικά μας μανουάλια έχουν να δουν κερί από το πρώτο κύμα της διαολοπανδημίας. Προσπαθώ να πείσω τους πιστούς μας ότι ο Covid-19, δεν κολλάει ούτε με την επαφή του κεριού, ούτε με την αφή του και περισσότερο ούτε με την φλόγα και τον καπνό του! Παρόλα αυτά, δεν ζυγώνει κανείς. Και ξέρεις γιατί; Γιατί, αν και όλα στην εκκλησία μας είναι καθαγιασμένα και πεντακάθαρα, δεν το παραδέχονται αυτοί που μας κυβερνούν… Εγώ, έχω ξάδερφο δεσπότη. Αυτός ξέρει, γιατί τα κουβεντιάζει με τους πολιτικούς!
Και λέω με το νου μου: Φίλε μου, όσο μένεις κλεισμένος στο καβούκι σου και δεν αισθάνεσαι “ελεύθερος”, όπως οι άλλοι οι αντιεμβολιαστές, ούτε καν την ανάγκη να ανάψεις ένα κεράκι, θα σε θεωρώ άπιστο και Τούρκο! Τι φοβάσαι; Κι αν αφήσεις αυτή την παράλειψη να σου γίνει απωθημένο μέσα σου, ξέρεις τί θα πάθεις; Θα τρέχεις στους ψυχιάτρους και δεν θα συμμαζεύεσαι με τίποτε. Προσωπικά, προτιμώ την εντατική του βρομοκόβιντ, από το “ντιβάνι” (διβανι) του ψυχιάτρου! Σκέψου πόσες συνεδρίες θα χρειαστείς για να έλθεις στα συγκαλά σου, επειδή δεν τόλμησες να πας να ανάψεις ένα κεράκι στην εκκλησία μας! Μέχρι εδώ, πάει καλά. Εντάξει με το κερί… Με εκείνο το έρμο το παγκάρι, τί θα γίνει; Δεν λυπάσαι να το βλέπεις χωρίς κανενα ευρώ μέσα του;
Με τον Χριστόδουλο σου φταίγανε τα κουταλάκια της θείας μετάληψης, για το aids! Τωρα σου φταίει η εκκλησία με τις ψαλμωδίες, τα κεριά και τα καθίσματα. Αύριο δεν ξέρω τί θα σου φταίει, ίσως τα εξαπτέρυγα και τα λάβαρα. Μεθαύριο πιθανόν ο ήχος της κυριακάτικης καμπάνας-και να δω πού θα κρύβεσαι τότε για να μην τον ακούς; Αργότερα μπορεί να σου φταίξουν ακόμη και τα μεγάφωνα των ψαλτάδων… Άβυσσος, παιδί μου, η ψυχή του άπιστου…, πιστού μέχρι χθες!” (και για την αντιγραφή, Στ.Γ.Κ.)
————————————————————————————————-
ΚΑΙ Η ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ:
Ο Συμβολισμός του ανάματος ενός κεριού στην εκκλησία-σύμφωνα με τον μητροπολίτη Νικοπόλεως και Πρεβέζης Χρυσόστομο-είναι: (https://www.newsbeast.gr/greece/arthro/3137292/giati-anavoume-keri-stin-ekklisia, 25-12-2017)
«Την απάντηση δίνουν οι Πατέρες της Εκκλησίας, στους οποίους προσφεύγουμε πάντοτε και οι οποίοι δίνουν απαντήσεις σε όλα και ας έζησαν αιώνες πριν.
Ο Άγιος Συμεών Θεσσαλονίκης αναφέρει έξι συμβολισμούς για το κερί και βεβαίως αναφέρεται στο αποκαλούμενο καθαρό κερί, δηλαδή, το μελισσοκέρι. Λέγει ότι το κερί συμβολίζει:
α) Την καθαρότητα της ψυχής μας,
β) Το εύπλαστο της ψυχής μας, την οποία πρέπει να πλάσουμε σύμφωνα με τις εντολές του Ευαγγελίου,
γ) Την ευωδία της Θείας Χάριτος, την οποία πρέπει να εκπέμπει κάθε ψυχή, όπως το κερί διαθέτει γλυκεία μυρωδιά,
δ) Όπως το γνήσιο κερί, καιόμενο ανακατεύεται με τη φωτιά και τις δίνει τροφή, έτσι και η ψυχή καιομένη από τον Θείο Έρωτα οδηγείται βαθμηδόν στη θέωση,
ε) Το φως του Χριστού και
στ) Την αγάπη και την ειρήνη με τις οποίες κυριευμένος ο πιστός γίνεται φωτεινός οδοδείκτης στους άλλους.
Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης παραθέτει άλλους έξι συμβολισμούς και λόγους για τους οποίους ανάβουμε το κερί:
1) Για να δοξάζουμε το Θεό, ο οποίος είναι το Φως “Εγώ ειμί το Φως του κόσμου”, (Ιωάνν. 8, 12),
2) Για να διαλύουμε το σκοτάδι της νύχτας και να διώχνουμε μακριά το φόβο που προκαλεί το σκοτάδι,
3) Για να δείχνουμε την εσωτερική χαρά της ψυχής μας,
4) Για να αποδίδουμε τιμή στους αγίους της πίστεώς μας, μιμούμενοι τους Χριστιανούς των πρώτων αιώνων, που άναβαν κεριά στους τάφους των μαρτύρων,
5) Για να συμβολίζουμε τα καλά μας έργα κατά το Κυριακόν Λόγιον “ούτω λαμψάτω το φως υμών έμπροσθεν των ανθρώπων” και 6) Για να συγχωρηθούν οι αμαρτίες όσων ανάβουμε τα κεριά και εκείνων υπέρ των οποίων τα ανάβουμε».
Ακολούθως, εστιάζει στο φως της φλόγας και υπογραμμίζει ότι «Το κερί βγάζει φλόγα και η φλόγα εκπέμπει φως. Το φως αποτελεί κυρίαρχο στοιχείο της λατρείας μας. Καλούμαστε να γίνουμε φως γιατί Εκείνος είναι το Φως. Στη προηγιασμένη Θεία Λειτουργία ο λειτουργός ιερέας κρατώντας αναμμένη λαμπάδα στρέφεται στους πιστούς και εκφωνεί “Φως Χριστού φαίνει πάσι”. Στην ακολουθία της κουράς μοναχού ο προεστώς δίνει στον κεκαρμένο αναμμένη λαμπάδα και πάλι, λέγοντάς του “ούτω λαμψάτω το φως υμών έμπροσθεν των ανθρώπων όπως ίδωσιν υμών τα καλά έργα και δοξάσωσι τον πατέρα υμών τον εν τοις ουρανοίς”, (Ματθ. ε, 16), αλλά και στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ψάλλουμε “είδομεν το Φως το αληθινόν”».
