Ένα τραγούδι, μια παιδοπολίτικη ανάμνηση…
Posted on 24 Οκτ, 2021 in Τα Παιδοπολίτικα | 0 comments
[ Συμβαίνει συχνά να μας έρχεται μια ανάμνηση, είτε από μια μουσική ή ένα τραγούδι, είτε από μια γεύση,όσφρηση ή παρακολούθηση μιας καλλιτεχνικής εκδήλωσης-κινηματογράφος, θέατρο, ανάγνωση βιβλίου κ.ά. Θα ενδιέφερε η καταγραφή κι άλλων τέτοιων παιδοπολίτικων αναμνήσεων...] Στ.Γ.Κ.
[Οι φωτογραφίες είναι από το αρχείο του Λ. Γερασίμου, συμπαιδοπολίτη]
ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ-ΜΙΑ ΑΝΑΜΝΗΣΗ
Ένα από τα τραγούδια που με συγκλόνιζε στην παιδόπολη, όταν το τραγουδούσαμε στις παρελάσεις, ήταν και το εμβατήριο ”Τα Ρόδα, τα τριαντάφυλλα…” (1)
“Τα ρόδα τα τριαντάφυλλα
της άνοιξης καμάρι·
τα λούλουδα, οι ζέφυροι,
ὁ ἥλιος, τὸ φεγγάρι
χάνουν την ομορφάδα τους
στη σκλαβωμένη γη…”
Ήταν ένα ενθουσιαστικό εμβατήριο που παρέπεμπε στη γερμανική-ή οποιαδήποτε άλλη Κατοχή, γι αυτό καιλίγο μελαγχολικό. Εμάς όμως μας άρεσε γιατί ταίριαζε απόλυτα στο βηματισμό μας, προσφέροντας ένα υπέροχο θέαμα σε όσους μας συναντούσαν…
Ειδικά τις Κυριακές που πηγαίναμε στον Άγιο Μηνά Θεσσαλονίκης. Φορούσαμε τις καθαρές κυριακάτικες στολές μας (ομοιόμορφες), τα καινούργια (μ)προκάτα παπούτσια, και με ύφος αυταρέσκειας σε κάθε νεύμα του κυρίου Νίκου, του ενωμοτάρχη μας, κροτούσαμε στο δρόμο σαν στρατιωτάκια. Με το ένα, δύο, τρία!
Το θεωρούσαμε παιδικό παιχνίδι και δεν μας πολυένοιαζε, αν έβγαινε ο κόσμος στα παράθυρα για να μας χειροκροτήσει ή, εκνευρισμένος κυριακάτικα γιατί του χαλούσαμε τον ύπνο!, να μας… βρίσει!
Μας έκανε και περήφανους για το ότι ήμασταν παιδοπολίτες!
Δίπλα μου στην τριαδα είχα τον Μάκη, τον Πρόδρομο Μαχατήρογλου, αδελφικό φίλο, “κολλητό” και μάρτυρα σε όλες τις φάσεις της ζωής μου. Μέχρι που, μετά το γάμο μου με τη Χριστίνη, εμείς μεν φύγαμε για την Κρήτη λόγω γέννησης του Παναγιώτη μας, ενώ αυτός έμεινε ουσιαστικά μόνος. Από την Α’ τάξη του δημοτικού σχολείου, στον παλιό σιδηροδρομικό σταθμό της Θεσσαλονίκης, όπου πηγαίναμε από την παιδόπολη “Άγ. Δημήτριος” μέχρι και την Στ’ τάξη στην παιδόπολη “Καλή Παναγιά” στη Βέροια, ήμασταν μαζί.
————————————————–
Αλλά, να το τραγούδι ολόκληρο:
(1)
Τὰ ῥόδα τὰ τριαντάφυλλα
τῆς ἄνοιξης καμάρι·
τὰ λούλουδα, οἱ ζέφυροι,
ὁ ἥλιος, τὸ φεγγάρι
χάνουν τὴν ὀμορφάδα τους
στὴ σκλαβωμένη γῆ.
Ἔτσι καὶ δῶ ἀνθίζανε
τὰ θέλγητρα, τὰ κάλλη,
μιὰ μέρα ἡ πατρίδα μας
ἦτο λαμπρά, μεγάλη
καὶ πῶς τὴν ἐφαρμάκωσεν
ἡ μαύρη ἡ σκλαβιά !
Ἐμπρός, νεότης ἄλκιμος,
πυρίτιδος νεότης,
τὸν κάλαμόν σου σύντριψον
καὶ γίνου στρατιώτης,
ψάλε τοῦ Ῥήγα ᾄσματα,
τραγούδια λευθεριᾶς.
Ἐμπρὸς μὴ χάνωμεν καιρόν,
εἶν᾿ ἡ στιγμὴ ἀδάμας
ἢ τώρα ἢ οὐδέποτε
θὰ παύσουν τὰ δεινά μας.
Μάθετε πῶς τὸν τολμηρὸν
ἡ νίκη στεφανοῖ.
(Ἐμβατήριο τοῦ Ἰωάννη Σακελλαρίδη -Ἡ παρτιτούρα προέρχεται ἀπὸ τὴ συλλογὴ τραγουδιῶν «ΟΡΦΙΚΗ ΛΥΡΑ» (1905) τοῦ Κλεοβούλου Ἀρτεμίδου).
