"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

“Συμμαχίες” και Ευρώπη

“ΣΥΜΜΑΧΙΕΣ” ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΗ

 

Ι.-ΠΑΛΙΟ το σύνθημα “Ελλάς-Γαλλία, Συμμαχία” (Καραμανλής-Ζισκάρ), που αναζωπυρώνεται άλλοτε ευκαιριακά και άλλοτε ουσιαστικά, όπως τώρα. Με το αζημίωτο φυσικά, διότι τα πολεμικά Ραφάλ και οι φρεγάτες κοστίζουν πανάκριβα για μια χώρα σαν την Ελλάδα με δυσθεώρητο δημόσιο χρέος.

 

ΣΕ ΜΙΑ συμμαχία, αυτό που μετράει είναι η αμοιβαιότητα: να έχουν δηλαδή και οι δυο πλευρές όφελος. Ας πούμε, με τους Αμερικανούς στη Βάση της Σούδας και τις αυξανόμενες “διευκολύνσεις” που τους παρέχουμε δεκαετίες τώρα, ποια είναι τα οφέλη που είδαμε τόσο ως Ελλάδα, όσο και ως Κρήτη;

 

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΜΕ μια υπαρκτή τουρκική επιθετικότητα σε σχέση με τα κυριαρχικά μας δικαιώματα σε Αιγαίο, ανατολική Μεσόγειο-Κύπρο και Κρήτη. Οι Τούρκοι έχουν τη δική τους “λογική” (“γαλάζια πατρίδα”) για τις θαλάσσιες περιοχές: θεωρίες που δεν βασίζονται στο διεθνές δίκαιο της θαλάσσης. Εμείς, αντίθετα, ενεργούμε πάντα σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, αλλά σε περίπτωση πολέμου ποιος λογαριάζει το διεθνές δίκαιο; Η Τουρκία ποντάρει στον όγκο της και στη στρατιωτική της δύναμη. Εμείς χρειαζόμαστε συμμαχίες απτές-όχι μόνο θεωρητικές. Ισχυρές. Η Ευρώπη είναι η φυσική μας διέξοδος…

ΙΙ.- Η ΕΠΙΤΥΧΙΑ μιας συμμαχίας δεν είναι μόνο η υπογραφή κοινής συμφωνίας για την υπεράσπιση κοινών συμφερόντων. Εκείνο που μετράει είναι η “κοινή συναντίληψη” για τον κόσμο που περιβάλλει τους δυο συμμάχους (εδώ, Γαλλία-Ελλάδα), ειδικότερα δε για τον “κοινό εχθρό” που απειλεί το ένα μέλος, που είναι και μέλος της ΕΕ!

Το ΝΑΤΟ ανέκαθεν εθελοτυφλεί, όταν υπάρχει σύγκρουση ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία -”σύμμαχες” χώρες, μέλη του! Αν ήταν σοβαρός Οργανισμός, με τις τόσες κατάφωρες και ωμές παραβιάσεις των Τούρκων στα ελληνικά νησιά και τα σύνορά μας, δεν θα έπρεπε, άραγε, να είχε συνετίσει την Τουρκία, ή να την είχε αποβάλει από τους κόλπους του;

Η ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ μας με τη Γαλλία -την ισχυρότερη ευρωπαϊκή δύναμη- είναι ένα σημαντικό βήμα (φωτό, φρεγάτες). Η Γαλλία είναι η σπουδαιότερη μετά τη Γερμανία οικονομια της ΕΕ, αποτελεί μόνομο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και είναι η μόνη χώρα της ΕΕ με δικό της πυρηνικό οπλοστάσιο! Φυσικά ως χώρα παραγωγής εξοπλιστικών συστημάτων, θέλει να πουλάει δικά της όπλα υψηλής τεχνολογίας, όμως, ας λάβουμε επίσης υπόψη ότι η Γαλλία υπήρξε ανέκαθεν από τις σημαντικότερες χώρες της Ευρώπης, πρωταγωνίστρια του “φιλελληνισμού” σε όλο τον 19ο αιώνα-τον αιώνα των ελληνικών και κρητικών επαναστάσεων.

ΜΕΝΕΙ να δούμε τί σόι συμμαχία θα είναι αυτή στην πρώτη κρίσιμη στιγμή μιας σύγκρουσης με την Τουρκία. Θα αποδειχθεί Η Γαλλία πραγματική σύμμαχος, ή θα επιβεβαιωθεί αυτό που έγραψε ο Σολωμός στον ύμνο προς την Ελευθερία, ότι “…ἄλλος σοῦ ἔταξε βοήθεια/καὶ σὲ γέλασε φρικτά”; (Στ.Γ.Κ.)

———————————————

ΣΕΙΣΜΟΙ, ΚΡΗΤΗ ΚΑΙ ΠΡΟΛΗΨΗ

 

ΟΤΙ η Κρήτη είναι σεισμογενής περιοχή είναι γνωστό. Είναι συχνές οι σεισμικές δονήσεις. Ευτυχώς, οι περισσότερες σε θαλάσσιες περιοχές όπου και εκτονώνονται.

 

ΣΕΙΣΜΟΙ στη στεριά σπανίζουν και φυσικά εκπλήσσουν με τις καταστροφές και τα θύματα που προκαλούν. Όπως συμβαίνει με τους πρόσφατους σεισμούς-μετασεισμούς στο Αρκαλοχώρι Ηρακλείου (φωτό)!

 

ΤΟ ΘΕΜΑ είναι ότι εφεξής πρέπει να μάθουμε-κυβερνώντες και πολίτες-να ζούμε με πανδημίες, κλιματικές αλλαγές, λιμούς/ λοιμούς, σεισμούς και καταποντισμούς!

 

ΟΜΩΣ, εμείς βρισκόμαστε πάντα στο στάδιο του “δε βαριέσαι, εδώ δεν γίνονται αυτά!”. Κι όμως… Κατά την άποψή μας, θα έπρεπε δήμοι και περιφέρειες, να ενδιαφερθούν άμεσα ώστε να εντοπιστούν κατά πρώτον τα δημόσια κτήρια που πρέπει να επισκευαστούν ή να γκρεμιστούν, κι έπειτα φυσικά τα ιδιωτικά (κυρίως πολυκατοικίες) στα οποία να γίνει επείγουσα σύσταση (σύνηθες το φαινόμενο της φιλονικείας στις πολυκατοικίες, συνεπώς και της απραξίας!)για επέμβαση.

 

ΣΕ ΜΙΑ σοβαρή πολιτεία η οποία προνοεί εκ των προτέρων για την ασφάλεια των πολιτών της, δεν νοείται να υπάρχουν ετοιμόρροπα μπαλκόνια ή πιλοτές, και να μην ενδιαφέρεται κανείς γι αυτά. Όσο κι αν πάρχει το άλλοθι ότι “αυτά αφορούν ατομικές ή συλλογικές ιδιοκτησίες”, ένας δημόσιος έλεγχός τους δεν θα έβλαπτε! (Στ.Γ.Κ.)

 


Σχολιάστε