"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Περί ανασχηματισμών (Χ.ν., 2-9-21)

 

 

 

 

ΠΕΡΙ ΑΝΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΩΝ

 

Ι.-ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ είθισται οι ανασχηματισμοί, παλαιότερα και οι υποτιμήσεις του εθνικού νομίσματος, να μη προαναγγέλλονται. Αποτελούσαν και αποτελούν “επτασφράγιστο μυστικό” του πρωθυπουργού της εκάστοτε κυβέρνησης.

 

ΟΙ ΑΝΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΙ γίνονται κάθε φορά που μια κυβέρνηση “ζορίζεται” εκ των πραγμάτων και θέλει να δείξει ότι πήρε κάποιο “μήνυμα” που της έστειλε ο λαός ή να δώσει “νέα ωθηση” στην κυβέρνηση. (Η πτώση κατά 2 έως 3 δημοσκοπικές μονάδες της ΝΔ, σήμερα).

 

ΦΥΣΙΚΑ, ποτέ κανένας ανασχηματισμός, από οποιαδήποτε κυβέρνηση κι αν γίνεται-αριστερά, σοσιαλιστική ή δεξιά- δεν “ικανοποιεί” την μείζονα και ελάσσονα αντιπολίτευση. Έτσι για τον ΣΥΡΙΖΑ, ο νυν της ΝΔ αποτελεί “ιστορικό φιάσκο παγκοσμίων διαστάσεων” (!), ενώ για το ΚΚΕ, με αφορμή κυρίως την υπαναχώρηση από την υπουργοποίησή του, του κ. Αποστολάκη, θεωρείται ένας “κυβερνητικός τραγέλαφος και παρασκηνιακό παζάρι”!

 

ΑΛΛΑ, στην Ελλάδα, πότε έγινε ανασχηματισμός χωρίς “παζάρια” ή “μαγειρέματα”, εσωκομματικά ή και διακομματικά (“συναίνεση” για κάποιο πρόσωπο) όπως τώρα;

 

ΙΙ.-ΟΙ ΑΝΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΙ διαφημίζονται, άλλοτε ως “σαρωτικοί” (!), άλλοτε ως “ολιγομελείς” ή “ευέλικτοι”, χωρίς να παύουν ποτέ να είναι απότοκοι εσωκομματικών ισορροπιών, είτε είναι “μικροί”, είτε είναι “εκτενείς”. Η αγωνία κάθε πρωθυπουργού είναι, σε κάθε ανασχηματισμό να υπάρχει μια κάποια ικανοποίηση των “διαμαρτυρομένων” που συνήθως είναι “ιστορικά στελέχη”-αρχηγοί μικροομάδων βουλευτών μέσα στο κόμμα. Ικανών όμως να ανατρέψουν την κυβέρνηση.

 

Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι ότι στα 2 χρόνια και κάτι “ηρωικής” διακυβέρνησης της ΝΔ, τα κυβερνητικά στελέχη -κοινοβουλευτικά ή εξωκοινοβουλευτικά- αλλά προσωπικά και ο κ. Μητσοτάκης, έδειξαν ασυνήθιστη για τα ελληνικά πολιτικά δεδομένα αποφασιστικότητα (στο προσφυγικό-Έβρος, στις τουρκικές προκλήσεις-συμμαχίες, στην πανδημία-εμβολιασμοί κ.λπ.). Μιλάμε για μια υπεράνθρωπη αντοχή (τεράστιες και πολυήμερες πυρκαγιές), ετοιμότητα (σε όλα τα επίπεδα), σύμπνοια στελεχών. Για τα λάθη της κυβέρνησής του ο κ. Μητσοτάκης ζήτησε “συγγνώμη”, σπάνιο για πρωθυπουργό…

 

ΑΛΛΑ, κάθε “εντιμη” πολιτική δεν φέρνει κόπωση και ξενύχτια; Δεν απαιτεί αμεσότητα απαντήσεων στις (εσωτερικές-εξωτερικές) προκλήσεις; Δεν καταλήγει σε πρόωρο γκριζάρισμα μαλλιών;

 

ΟΛΑ αυτά αυτά κάποτε, δεν συνθλίβουν…;

 

ΙΙΙ.- ΑΝΕΚΑΘΕΝ οι κυβερνώντες ψάχνουν και βρίσκουν όμορφες λέξεις “περιτυλίγματος” ενός, πολλές φορές, μη απόλυτα αναγκαίου ανασχηματισμού. Τα “ανοιχτά μέτωπα” στα οποία στηρίχθηκε ο τωρινός ανασχηματισμός υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν στη χώρα: βρισκόμαστε σε μεταβατικό στάδιο κι αν δεν είναι οι πυρκαγιές (κλιματική αλλαγή), θα είναι οπωσδήποτε οι ετήσιες πλημμύρες· αν δεν είναι η πανδημία (παγκόσμιο φαινόμενο), θα είναι κάτι άλλο.

 

 

ΕΝΑΣ ανασχηματισμός σίγουρα δεν καθιστά αυτόματα το κράτος πιο “έτοιμο” σε κάθε νεότερο πρόβλημα. Ούτε και με “λίφτινγκ” πρόκειται να διορθωθούν εγγενή προβλήματα δεκαετιών. Δυστυχώς, το άθλιο “πολιτικό κόστος” ρυθμίζει ακόμη τα πάντα στην πολιτική, έστω και με την παρούσα κυβέρνηση κάπως ελαχιστοποιημένο.

 

ΟΜΩΣ, θέλουμε να πιστεύουμε πως ο κάθε νέος υπουργός φιλοδοξεί να συνδέσει το όνομά του με κάτι το θετικό. Αν αυτό θα είναι καλύτερο ή υποδεέστερο από ό,τι πρόσφερε ο προηγούμενος στη θέση του, αυτό θα το δείξει ο χρόνος. (Στ.Γ.Κ.)

 

————————————————————–

ΚΡΗΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΕ ΠΟΛΛΕΣ ΑΝΑΓΝΩΣΕΙΣ

 

Πολλές λαϊκές-ή δήθεν λαϊκές-ιστορίες περί ζώων και ανθρώπου κυκλοφορούν στο διαδίκτυο. Είναι δύσκολο να βρει κανείς την πρωταρχική πηγή τους. Για το λόγο αυτό, τόσο οι αποδόσεις της “πατρότητάς” τους σε “ανωνύμους” ή και επώνυμους, όσο και η δυσκολία ανεύρεσης του “πρώτου” που την έγραψε, καθιστούν το διαδίκτυο, ειδικότερα το fb, αναξιόπιστο.

 


 

Ψάχνοντας, λοιπόν, μια ανάλογη ιστορία κατέληξα σε έκπληξη. Η πηγή της είναι κρητική. Ρεθυμνιώτικη, καταγραμμένη πριν από 53 χρόνια! Λέει:

Όντεν έκαμε ο Θεός τον κόσμο έδωσε πενήντα χρόνια ζωή του ανθρώπου, άλλα πενήντα του γαδάρου. Ο γάδαρος αρνήθηκε τα πενήντα χρόνια κ’ήθελε να ζήση μόνο εικοσπέντε, να μη κοπιάζη. Λέει ο άθρωπος. Μου δίνεις τα εικοσπέντε εμένα; Και του τα ‘δώσανε. Το ίδιο είχε δώσει και στην αρκούδα πενήντα και πήρε ο άθρωπος τα εικοσπέντε. Λοιπόν ο άθρωπος ζή τα πενήντα χρόνια απου του ‘δωσε ο Θεός. Απο τα πενήντα μέχρι τα εβδομηνταπέντε ζή τα χρόνια του γαιδάρου και απο τα εβδομηνταπέντε και πέρα ζή τα χρόνια τσ’ αρκούδας”. [Τόπος Καταγραφής, Κρήτη, Ρέθυμνο/Μαργαρίτες. Πηγή: Λ. Α. αρ. 3359, σελ. 83, Γεωργίου Ν. Αικατερινίδης, Μαργαρίται Ρεθύμνης Κρήτης, 1968]

 

Ανέκαθεν οι λαϊκές αφηγήσεις περιείχαν σοφία προερχόμενη από αιώνων εμπειρίες. Και οι κρητικές λαϊκές αφηγήσεις διανθίζονται από ένα λεπτό χιούμορ και κρυφή… πολιτική. Έτσι, κάθε πολίτης μέχρι τα 50 του ζει κανονικά εργαζόμενος και φορολογούμενος υποτίθεται δίκαια! Από κεί και πέρα αρχίζουν οι φορομπηχτικές παλινωδίες. Πληρώνεις σαν γάιδαρος ό,τι πρόσθετα σου στείλουν. Ειδικά, μετά τα 75, αν ζεις μέχρι τότε, αφού σου έχουν “κατακλέψει δέκα μισθούς και δώρα” από τη σύνταξη (οικονομική κρίση), σε προκαλούν σαν την αρκούδα να “χορεύεις” με προσφυγές στα δικαστήρια, για να σου επιστρέψουν, αν σου επιστρέψουν ποτέ, ελάχιστα από τα κλοπιμαία τους. (Στ.Γ.Κ.)

 

 

 

 


Σχολιάστε