"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Το σώμα (κατά Ηλίαν Πετρόπουλον, 1972)

 

 

 

 

 

 

 

 

[ΜΙΑ ρηξικέλευθη εκδοχή περί του γυαικείου σώματος-ιδιαίτερα του αιδοίου!

Για πολλούς μισογυνισμός, για άλλους ποιητική τέχνη, για καποιους αδιάφορο... Στ.Γ.Κ.]

TO ΣΩΜΑ,

26.06.2017 Συντάκτης: Δημήτρης Νανούρης

Γεννιέται σαν σήμερα το 1928 στην Αθήνα ο Ηλίας Πετρόπουλος, που μεγαλούργησε θέτοντας στο επίκεντρο το περιθώριο και το μικρό. Αποτίω τιμή με αποσπάσματα από το ποιητικό του κείμενο «Το Σώμα», που δημοσιεύτηκε στα 1972 και του στοίχισε καταδίκη σε φυλάκιση:

 


«Τι τα θέλετε μια γυναίκα γυμνή είναι θλιβερόν θέαμα.

Δυστυχώς δεν παρεφρόνησα εισέτι.

Η τέχνη έχει τη δική της ηθική.

Η ομορφιά νομιμότης της φύσεως.

Μπρος στο γυμνό γυναικείο σώμα τα μικρά παιδιά απορούν

και τρομάζουν οι τρυφεροί γνήσιοι άνδρες.

Ενα γυναικείο γυμνό κορμί υποβάλλει μια συζήτηση περί προσωπικότητος.

Σώμα γλυκύτατο ολέθριο περίβλημα.

Δεν είναι φρόνιμο να βλέπουν όλοι οι άνθρωποι γυμνές τις ωραίες,

μη ρίπτετε τα άγια τοις κυσί και τους μαργαρίτας τοις χοίροις.

Εχω στημένον πόλεμο βαθιά μου.

Θέα σημαίνει ιδεατή κατοχή.

Η ζωή είναι βουβή είναι. Ονειρα απαιτώ.

Η θλίψη μου αποτελεί την ευτυχία μου.

 


Σώμα εσύ ’σαι η ψυχή.

Ω αοίδιμον αιδοίον, ω σχισμή αμφίστομη με την αργυρή υγρασία. [...]

Είναι ηθικόν ό,τι μου αρέσει.

Η ηδονή περιορίζει τη ρήξη με τον εαυτό μου.

Γυναίκα σε ανάκλιντρο, ένα θηρίο ξαπλωμένο μοιάζει

και η ρέμβη το θρέφει.

[...] Η κάθε μέρα που σβήνει, η κάθε αυγή που έρχεται

δυναμώνει την ασέβειά μου.

Τα άσχημα σώματα είναι χαρακτηριστικά.

Ας τεθεί, επιτέλους, και η γυναικεία ωραιότης υπό απαγόρευσιν.

Διά της ηδονής ο έρως απαλλάσσεται της θλίψεως.

Η συνουσία κορύφωση του εγωισμού η.

Δεν γνωρίζω κάτι πιο μελαγχολικό από ένα ολόγυμνο γυναικείο σώμα.

Ω αιδοίον, ορφανών ωδείον, κέρας της Αμαλθείας,

θηκάρι μου, Σκύλλα και Χάρυβδη. [...]

Μόνον ιστορίες θανάτων αφηγείται το σώμα.

Η ηδονή η ηχώ των ποτέ.

 


[...] Οι αληθινές μας στιγμές είναι οι στιγμές της μοναξιάς.

Καθώς τα λουλούδια, κάθε γυναικείο σώμα έχει το άρωμά του.

Ο θάνατος αποτελεί την μόνη αξιοπρεπή πράξη του σώματος.

Αγνοώ πού ανήκω πού.

[...] Η λήθη ο ανήθικος αυτός μηχανισμός η λήθη.

Η ωραία νεκρή μάλλον είναι αδύνατο να νιώθει υπερηφάνεια.

Και την πατρίδα λησμονώ μπρος σ’ ένα γυμνό νεανικό γυναικείο σώμα.

Το σώμα της γυναίκας είναι ένα οπτικό φαινόμενο

που ορμητικά τείνει να γίνει ένα γεγονός αφής.

Η συνουσία είναι πάλη. Μόνο στο σκοτάδι δεν φοβάμαι.

Ρόγχος η συνουσία.

 


Ω, ιερόν αιδοίον και αηδές,

ω, φιδομάνα και φιδότρυπα και φιδοφωλιά,

ω, αντι-ψωραίον αιδοίον, προπύλαια της πλήξεως,

ω, γλυκιά μου τιμωρία. [...]

Δύο εραστές δύο συνένοχοι δύο.

Οποιος επαφίεται στη μοίρα ζει στην αλήθεια.

Ομως και τα αισθήματα αποταμιεύονται. Τώρα σ’ αγαπώ και τώρα νιώθω σαν να ’χω βγάλει φύλλα.

Με γιασεμιά στολίζω τις μουχλιασμένες σου μασχάλες.

[...] Ω, αιδοίον, χοάνη του διαβόλου,

ω, αιδοίον, δοξασμένε νεροχύτη,

ω, αιδοίον, Μέκκα των λογισμών μου, ω, μακεδονικέ ουρανέ. [...]

 

 


Σχολιάστε