"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Το χουντικό πραξικόπημα-μια πληγή (Χ.ν., 20-7-21)

 

 

 

 

 

 

ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ-ΠΛΗΓΗ

ΠΡΙΝ 47 χρόνια, εν μέσω χούντας Ιωαννίδη, ξεκίνησε στις 20 Ιουλίου 1974, πέντε μέρες μετά το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου (διαταχθέν από τον “αόρατο δικτάτορα” Ιωννίδη) η τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Η Τουρκία του Ετσεβίτ, υποστήριξε διεθνώς (βοηθούμενη και από την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ) πως η επιχείρηση αποτελούσε ειρηνευτική (!) επέμβαση, σύμφωνη προς το άρθρο 4 της Συνθήης Εγγυήσεων (Ζυρίχης-Λονδίνου). Όμως, τόσο ο ΟΗΕ όσο και το Συμβούλιο της Ευρώπης την αναφέρουν ως εισβολή και έτσι έμεινε στη συνείδηση της διεθνούς κοινότητας.

ΘΥΜΑΜΑΙ, επειδή υπηρέτησα στην Κύπρο το 1967, με τα περίφημα γεγονότα στα Κοφινού και Αγ. Θεοδώρους, και τότε η Τουρκία είχε απειλήσει την Ελλάδα με εισβολή. Η επέμβαση των Αμερικανών (Σάϋρους Βαν) την απέτρεψε, με ακραία ταπείνωσή μας από τη χούντα του Παπαδόπουλου.

ΟΛΕΣ οι χούντες αποδεικνύεται εκ των υστέρων ότι είναι ανδρείκελα, μαριονέτες στα χέρια των ισχυρών. Είναι οι “χρήσιμοι ηλίθιοι” με τους οποίους οι άλλοι “κάνουν τη δουλειά τους”, άσχετα με το αίμα που χύνεται και την προσφυγιά που δημιουργείται. Κάτι που το βλέπουμε και στην εποχή μας σε πολλά σημεία του κόσμου. (Στ.Γ.Κ.)

———————————

 

ΕΣΩΚΟΜΜΑΤΙΚΕΣ ΖΥΜΩΣΕΙΣ

ΔΥΟ χρόνια πριν τις εκλογές, με τη Ν.Δ. κυρίαρχο του πολιτικού παιχνιδιού (τουλάχιστον αυτό δείχνουν όλες οι δημοσκοπήσεις), επόμενο είναι να γίνονται ζυμώσεις σε όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Ειδικότερα στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ που φιλοδοξεί να “επιστρέψει” πιο δυναμικά. Όμως:

-Ο ΣΥΡΙΖΑ αναζητεί το βηματισμό του. Αυτό φάνηκε στην πρόσφατη Πανελλαδική Προγραμματική Συνδιάσκεψη (17/7). Η “αριστερή” στροφή, το επίμονο φλερτ με το Κέντρο, η αυτοκριτική (που δεν έγινε ποτέ) και το «πρόβλημα φυσιογνωμίας» του, είναι τα βασικά και άλυτα προβλήματα που ταλανίζουν το κόμμα. Είναι αξιοσημείωτη η επισήμανση για τη “φυσιογγνωμία” του κόμματος που έκανε ο Ν. Φίλης, σημαίνον στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, μετά τις δημοσκοπικές καθηλώσεις του κόμματος. Είπε: «Δεν ικανοποιεί η αντιπολιτευτική τακτική μας γιατί παραπέμπει σε έναν ανερμάτιστο πολυσυλλεκτισμό, με αποτέλεσμα να χάνουμε προς πολλές κατευθύνσεις χωρίς να κερδίζουμε σημαντικά από κάπου. Είναι αναγκαίος ο αναστοχασμός για την αριστερή διακυβέρνηση, αλλά και για τη διετία της αντιπολίτευσης»…Παρατεταμένη σύγχυση ή μήπως “χάσαμε το μπούσουλα”;

-ΤΟ ΚΙΝΑΛ, από την πλευρά του, βρίσκεται προ των πυλών για τη διεξαγωγή εσωκομματικών εκλογών με ό,τι συνεπάγεται κάτι τετοιο. Θα έχουμε νεα εκκίνηση ή αυτοδιάλυση;

-το ΚΚΕ ανανέωσε στο πρόσφατο συνέδριό του (21ο) ανανέωσε τα μέλη του, με πολλά καινούργια και νέα στην ηλικία στελέχη. Ευχάριστο αυτό!

-ΤΟ ΜέΡΑ25 στο 1ο Διαβουλευτικό Συνέδριο του καθόρισε τη νέα τακτική του, ενώ και η “Ελληνική Λύση” του Βελόπουλου… άνοιξε γραφεία σε πολλές πόλεις!

Τρία διαφορετικά γεγονότα που αφορούν στα αντιπολιτευτικά κόμματα με εντελώς διαφορετική θεώρηση της πραγματικότητας που βιώνουμε. Το μόνο κοινό στοιχείο τους-πανάρχαιο, βέβαια- είναι η με κάθε τρόπο ανατροπή της κυβέρνησης. (Στ.Γ.Κ.)

———————-

ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ

-(το αδιαχώρητο) Πας στις παραλίες των Χανίων, ο χαμός! Κατεβαίνεις στο παλιό λιμάνι, το αδιαχώρητο! Κι ας έχει όλο το νησί αυξητική τάση των κρουσμάτων του κορωνοϊού. Φαίνεται πως ειδικά η νεολαία δεν πολυλογαριάζει ούτε μέτρα, ούτε απειλές. Τόσους μήνες περιορισμένοι οι άνθρωποι (επισκέπτες Έλληνες και ξένοι) πώς να αντισταθούν μπροστά σε μια τόσο προκλητική  ομορφιά;

 


-(η προοδευτική παράταξη) Πολλοί ερίζουν για τη λεγόμενη “προοδευτική παράταξη”, με ό,τι πια σημαίνουν αυτές οι δυο γερασμένες (για να μη πούμε ξεπερασμένες) λέξεις. Τί είναι “προοδευτικό” σήμερα; Ο ΣΥΡΙΖΑ που παρ΄ολίγο να μας πάει σε μεσαιωνικές καταστάσεις, ή μήπως το “νέο” ΠΑΣΟΚ που επαγγέλλεται ο κ. Λοβέρδος; Ο οποίος (αυτο)προτείνεται και ως υποψήφιος για την αρχηγία του ΚΙΝΑΛ: «Δεν μπορούμε να είμαστε αιχμάλωτοι των χαμηλών ποσοστών”, λέει. “Απουσιάζει μία προοδευτική παράταξη, η οποία θα είναι πρωταγωνίστρια των εξελίξεων και αναζητείται ο προοδευτικός πρωταγωνιστής στην Ελλάδα του 2021”, υπονοώντας φυσικά τον εαυτό του. Αλλά, ο λαός -η κατεστραμμένη πια “μεσαία τάξη” που αντιπροσώπευε το Κέντρο και τη λεγόμενη “προοδευτική παράταξη”- δεν υπάρχει πια για να ακολουθήσει ούτε τον ένα, ούτε τον άλλο πολιτικάντη. (Στ.Γ.Κ.)

 

 

 


Σχολιάστε