"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Γιατί δεν οργανώνονται οι νέοι; (Χ.ν., 17-6-21)

 

 

 

 






  1. ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΟΡΓΑΝΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΝΕΟΙ;

  2. ΚΑΠΟΤΕ που η πολιτική είχε ειδικό περιεχόμενο και η αντιπαλότητα κυβερνώντων και αντιπολιτευομένων στηριζόταν σε πραγματικές (;) ή “τεχνητές” διαχωριστικές γραμμές, η οργάνωση των νεολαιών ήταν θέμα όχι μόνο τιμής για κάθε παράταξη, αλλά κι ένας “κριός” κρούσης σε κάθε αγώνα κατάκτησης της εξουσίας.
  3. ΣΗΜΕΡΑ, μετά από μια δεκαετή οικονομική κρίση που σάρωσε κυριολεκτικά κάθε κομματική ιδεολογία (τους είδαμε όλους να κυβερνούν!), και περισσότερο ευρισκόμενοι ακόμη στο μέσον μιας παγκόσμιας θανατηφόρας πανδημίας, η σκέψη και μόνο για “ένταξη” σε κάποια κομματική νεολαία -πλην φυσικά του μονολιθικού ΚΚΕ-μοιάζει να είναι… πολυτέλεια!
  4. ΓΙ ΑΥΤΟ και η ψευδοερώτηση “γιατί οι νέοι δεν οργανώνονται;” σημαίνοντος παλαιοπολιτικού στελέχους της αξιωματικής αντιπολίτευσης, μοιάζει να είναι μάλλον ρητορική, αν όχι εγωιστική.
  5. ΑΣ αναζητήσει το “αναρωτώμενο” κόμμα, μετά την προδοσία αρχών, αξιών και υποσχέσεών του τί έφταιξει -και φταίει-, ώστε οι νέοι να απεχθάνονται τις “συστρατεύσεις”.
  6. ΑΣ ΚΑΝΟΥΝ μια αυτοκριτική που δεν έκαναν ποτέ τους, ας δουν τί πήγε στραβά, πού κορόϊδεψαν εμφανώς το λαό και τους οπαδούς τους, πού πρόδωσαν πανάρχαιες αξίες και παραδόσεις, ας ζητήσουν μια μεγάλη συγγνώμη κι ας στρωθούν στη δουλειά να φτιάξουν ελκυστικά προγράμματα για το μέλλον του τόπου και της νεολαίας.
  7. ΤΟ ΝΑ εξακολουθούν να αναρωτιούνται κάποιοι, γιατί απέχει η νεολαία από τα “κομματικά ιδεώδη” τους -μια νεολαία που γνώρισε την παρατεταμένη κι ανελέητη ανεργία περισσότερο από κάθε άλλη περίοδο της μεταπολιτευτικής ιστορίας μας-, είναι κάτι που αποδεικνύει πως τα κόμματα αυτά δεν έχουν -ή, δεν θέλουν να έχουν- επαφή με την οδυνηρή πραγματικότητα που βιώνουμε. Αλλά, μόνο τότε θα “βγάλουν και μια εμπειρία” που τόσο επιθυμούν! (Στ.Γ.Κ.)

 

ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΚΑΙ ΝΕΟΛΑΙΑ

 

Μπορεί όλος ο κόσμος να ασχολείται με την πανδημία, αυτό όμως δεν σημαίνει πως η κλιματική αλλαγή έπαψε να υφίσταται. Μάλιστα οι μεταβολές έρχονται αιφνίδια και πολλές φορές είναι ραγδαίες. Έτσι το πρόβλημα με το κλίμα (ήδη από το 1970) παραμένει ως το μεγαλύτερο και σοβαρότερο που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα.

Ας μη περιμένουμε η αλλαγή να έλθει από ψηλά, από τις κυβερνήσεις των λεγόμενων G7. Η πρωτοβουλία πρέπει να ξεκινήσει -και ήδη ξεκινά- από κάτω· μάλιστα από τις νεαρές ηλικίες. Το είδαμε με την Γκρέτα.

Τη σκυτάλη παίρνουν οι νέοι της Πορτογαλίας. Σύμφωνα, λοιπόν, με τους RSF (Reporters sans Frontieres, Ρεπόρτερς χωρίς σύνορα) έξι παιδιά και νεαροί ενήλικες (φωτό) από την Πορτογαλία, που βίωσαν θανατηφόρες πυρκαγιές και κύματα καύσωνα (σαν το ελληνικό Μάτι) αποφάσισαν να οδηγήσουν 33 χώρες στο εδώλιο του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, υποστηρίζοντας ότι η αδράνεια των κυβερνήσεων (έχουμε άσχημη εμπειρία στη Ελλάδα!) για την κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο το μέλλον τους”. Η Κλαούντια, η Καταρίνα, ο Μαρτίμ, η Σοφία, ο Αντρέ κι η Μαριάνα είδαν με τα ίδια τους τα μάτια τι σημαίνει κλιματικό χάος, καθώς τα κύματα καύσωνα δυνάμωναν, με κίνδυνο να τους καταπιούν. Όμως δεν θα επιτρέψουν στους μεγάλους να καταστρέψουν το μέλλον τους- γι’ αυτό ανέλαβαν δράση!

 


… Ένα ελπιδοφόρο νεανικό ευρωπαϊκό (ξε)κίνημα που μακάρι να πάρει διεθνείς διαστάσεις και να σαρώσει πολυεθνικές, πολιτικάντηδες και κυβερνήσεις. (Στ.Γ.Κ.)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Σχολιάστε