"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Εν συντομία (Χ.ν., 3-6-21)

 

 

 

 

ΩΣ ΕΝ ΚΑΤΟΠΤΡΩ

ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΜΕ σχεδόν στο κόκκινο με την πανδημία. Τα κρούσματα, μέρες τώρα στα Χανιά είναι διψήφια. Κάτι που θα έπρεπε να μας προβληματίζει σοβαρά: κυβέρνηση, αντιπολίτευση, τοπικούς άρχοντες, απλούς πολίτες, όλους.

Η ΣΠΛΑΝΤΖΙΑ -και όχι μόνο- είναι ένα μικρό δείγμα επιπολαιότητας, ανεμελιάς, δήθεν “ανυπακοής”. Που όμως “επιστρέφει” σε κρούσματα σε βάρος πολλών συμπολιτών μας.

Η ΑΥΞΗΣΗ του ιικού φορτίου στα λύματα της πόλης, σε συνδυασμό με τον διψήφιο αριθμό των κρουσμάτων και την “επιμονή” ορισμένων για οπωσδήποτε άνοιγμα όλων των δραστηριοτήτων, δεν δηλώνουν άραγε, ότι επανερχόμαστε στο ”εγώ” μας; Ότι επιστρέφουμε στο ατομικό συμφέρον, χωρίς να λογαριάζουμε το γενικό;

Η ΛΕΞΗ “ατομική ευθύνη” μάλλον είναι για τους… άλλους. Οι αρνητές (της πανδημίας και των εμβολίων) δεν τη δέχονται, ούτε καν για τους δικούς τους ανθρώπους! Υπάρχουν μέλη οικογενειών που “συμβουλεύουν” τα υπόλοιπα να μη κάνουν το έμβόλιο!

ΕΤΣΙ, για πολλούς, η αυτοσυγκράτηση, η μάσκα, οι αποστάσεις, ο μη συνωστισμός πέρασαν πια στη σφαίρα του “εντάξει μωρέ, και τί έγινε; Εμείς πότε θα ζήσουμε; Πότε θα αναπνεύσουμε ελεύθερα;”

Η ΥΠΟΜΟΝΗ πάει περίπατο κι αυτή! Σίγουρα, σε κανένα μας δεν αρέσει ο εγκλεισμός, ούτε τα περιοριστικά μέτρα. Αλλά φανταστείτε, αν δεν εφαρμόζονταν αυτά, πόσες χιλιάδες ακόμη νεκρούς θα είχαμε.

ΜΕ “λογικές” του “δε βαριέσαι…, εγώ να είμαι καλά!” η κρίση θα παρατείνεται, το “κρυφτό” με τα λοκντάουν θα είναι συνεχώς στο προσκήνιο και η επιστροφή σε μια φυσιολογική κανονικότητα θα απομακρύνεται. Εκτός κι αν ορισμένοι θέλουν να επιβάλλουν στους άλλους τη δική τους επικίνδυνη “κανονικότητα”!

ΑΠΛΑ, η όλη τωρινή κατάσταση παραπέμεπει σε ναρκισισμό: καθρεφτιζόμαστε στις επιθυμίες μας ως εν κατόπτρω!

 

ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ που υπερβαίνουν την αλληλεγγύη και τον ανθρωπισμό μας, την ευθύνη “ζωής” απέναντι στους άλλους, φίλους, συγγενείς συμπολίτες. (Στ.Γ.Κ.)

 

 

—————————————————–

ΕΝ ΣΥΝΤΟΜΙΑ…

 

-(διαπλατύνσεις οδών) Καλές και σωστές οι διαπλατύνσεις των οδών (φωτό, 1 και 2)

 

 

 

 

Ειδικά αυτή μπροστά από το ηρώο της πόλης είναι και αισθητικά αναγκαία. Νομίζουμε όμως πως είναι ευκαιρία, ώστε το πράσινο που υπάρχει εκεί, να προστατευθεί και να αυξηθεί. Συνήθως τα ηρώα των πόλεων (τα περισσότερα) είναι και τόποι περισυλλογής και έχουν ανάγκη από περισσότερο πράσινο. Όχι από τσιμέντο!

 

-(παιδεία) Δεν υπέστη ζημία με την πανδημία μόνο η οικονομία μας. Ζημιές υπέστησαν σχεδόν όλες οι ανθρώπινες δραστηριότητες. Άλλες είναι ανεπανόρθωτες και άλλες επανορθώσιμες. Αλλά, τα πάντα δεν διορθώνονται με το χρήμα. Ας πούμε, η παιδεία υπέστη τέτοια καθίζηση που είναι πολύ δύσκολο έως αδύνατο να ορθοποδήσει (φωτό, 3).

 

 

 

 

Ή, κι αν ακόμη αποκτήσει κάποια κανονικότητα, ποτέ δεν θα είναι η προγενέστερη. Πρώτον διότι η ζωή γύρω της θα έχει αλλάξει δραματικά, και δεύτερον γιατί το ίδιο το γνωστικό αντικείμενό της θα έχει αχρηστευθεί από τη βίαιη εισβολή παντού της τεχνολογίας. Νομίζουμε πως- σε παγκόσμιο επίπεδο- θα πρέπει να αναζητηθούν άλλες μορφές παιδείας, μακριά ή σε συνδυασμό με τις “κλασικές”, τις γνωστές μας μορφές.

 

-(η “μητέρα” Ευρώπη) Σε κοινή επιστολή της Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας με άλλους 20 ηγέτες της ΕΕ, με την ευκαιρία της ημέρας της Ευρώπης, επισημάνθηκαν και τα εξής: «Χρειαζόμαστε μία δυνατή και αποτελεσματική Ε.Ε., μία Ευρωπαϊκή Ένωση που θα είναι παγκόσμιος ηγέτης στη μετάβαση προς τη βιώσιμη, κλιματικά ουδέτερη και με ψηφιακή ανάπτυξη. Χρειαζόμαστε μία Ευρωπαϊκή Ένωση που να μας αντιπροσωπεύει όλους, με ισχυρή την πεποίθηση πως πράξαμε ό,τι ήταν δυνατό προς όφελος των μελλοντικών γενεών»… Εκτός από τα ευχολόγια, η ΕΕ αυτό που χρειάζεται είναι πραγματικούς ηγέτες-ζηλωτές: όπως αυτοί που τη δημιούργησαν. Απαιτούνται θεσμοί-όχι μόνο οικονομικοί- που να διασφαλίζουν “ευρωπαϊκά” σύνορα, ήπια φορολογία, ικανοποιητικούς μισθούς, θέσεις εργασίας, ασφάλιση, δημόσια υγεία και παιδεία. Επειδή ευημερία δεν σημαινει μόνο αύξηση του κατά κεφαλήν εισοδήματος. (Στ.Γ.Κ.)

 

 

ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ

 

Κύριε πρόεδρε,

Πιθανόν να θυμούνται κάποιοι το ωραίο και επιτυχημένο slogan του 1992 (Στ. Μάνος), για την παταξη της φοροδιαφυγής, μέσω της συγκέντρωσης αποδείξεων.

Έλεγε:

Αγαπάς την Ελλάδα; Απόδειξη!”

Στην εποχή του κορωνοϊού, μάλλον πρέπει να είναι:

Αγαπάς τη ζωή σου; Εμβολιάσου!”

 

ΕΡΜΟΛΑΟΣ

 

 


Σχολιάστε