"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Έπαρση και υποστολή…

 

 

 

 

ΕΠΑΡΣΗ ΣΗΜΑΙΑΣ

(Μια από τις sine qua non εκδηλώσεις μας, κάθε πρωί, μετά το εγερτήριο με σάλπιγγα, αφού πλενόμασταν, πλέναμε τα δόντια, ντυνόμασταν, στρώναμε τα κρεβάτια μας και κάναμε την πρωινή προσευχή μας, ήταν να συγκεντρωνόμαστε στο χώρο συγκέντρωσης της παιδόπολης-στην Καλή Παναγιά ήταν στο γήπεδο, όπου βρισκόταν ο υψηλός ιστός της σημαίας μας.

Πριν απ’ το πρωινό πρόγευμα.

Κάθε μέρα ήταν και μια ομάδα υπεύθυνη για την έπαρση και την υποστολή της σημαίας)

Σγκεντρωνόμασταν όλες οι ομάδες και λέγαμε τα εξής τραγούδια/εμβατήρια, όσο ανυψωνόταν η σημαία:

 

Η ΣΗΜΑΙΑ

Λευκή σαν όνειρο, γαλάζια, ωραία,
κάθε σ’ αντίκρισμα καρδιάς παλμοί (δις),
πάντα τρισένδοξη, ελληνική σημαία,
το καμάρι του Έλληνα, της πατρίδας η τιμή.

Από τα κύματα μέσα βγαλμένη,
καθάριο σύννεφο στον ουρανό (δις)
και στο κοντάρι σου, σημαία δοξασμένη
έχεις ατίμητο για στολίδι σου το σταυρό.

Διπλός σκοπο-ο-ός ας αντηχήσει τώρα

στης λευτεριάς (δις) το σύμβολο μπροστά
κι ας ευχηθου-ούμε μεσ’ απ’ την καρδιά μας,
τη δόξα να’ χει πάντα συντροφιά.”

 

 

 

Ή, το πιο κάτω:

 

«Μέσα μας βαθιά για σένα

μια λαχτάρα πάντα ζει (δις)

του λευκού σταυρού σου η χάρη

δυναμώνει κι ευλογεί

Κι όσοι χάνονται για σένα

σπουν τα σίδερα βαριά

Ξεψυχούν και τραγουδούνε

«Χαίρε, ω, Χαίρε λευτεριά»

 

Βέβαια δεν έλειπε κι ο Εθνικός Ύμνος.

 

(Στ.Γ.Κ.)

 


Σχολιάστε