"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Χανιά: μια πόλη απροσανατόλιστη (ακόμη) (Χ.ν., 11-2-21)

 

 

 

 

ΧΑΝΙΑ: Μια πόλη απροσανατόλιστη!

 

ΖΟΥΜΕ αυτή την πόλη ανελλιπώς για περίπου τέσσερις δεκαετίες. Μια πόλη πολλά υποσχόμενη αλλά για χρόνια στάσιμη. Δυστυχώς, έχει μείνει αδρανής μέχρι τώρα εν σχέσει με τις υπόλοιπες πόλεις της Κρήτης.

 

ΣΚΟΝΤΑΨΕ” σε εμμονές και ιδεοληψίες των ιθυνόντων της; Αναπαύτηκε σε “δεδομένα” κομματικά κι αδιατάρακτα στελέχη, ή μήπως θάφτηκε από πολιτικές σκοπιμότητες; Ήταν ατυχής στις διεκδικήσεις της, ή ατυχής στους ανθρώπους της;

 

ΜΙΑ ΕΙΝΑ η αλήθεια: δεν ευτυχήσαμε να έχουμε άρχοντες με οράματα και προοπτική, με “ευλιγισία” σε προσαρμογές και αλλαγές: δυστυχώς δεν υπήρξε ποτέ ομοφωνία διεκδικήσεων (τοπικών αρχόντων και φορέων) αφού πάντα υπερίσχυε το στενό κομματικό/παραταξιακό ή συντεχνιακό συμφέρον. Όχι το συλλογικό.

 

ΤΟ ΙΔΙΟ σκηνικό βλέπουμε περίπου και τώρα: οι “άνθρωποί” μας στερούνται δυναμισμού -πλην ελαχίστων. Επιμένουν σε στείρες και χρονοβόρες αντιπαραθέσεις μεταξύ τους, χάνοντας έτσι πολλές ευκαιρίες για μια ώθηση του “συλλογικού” προς τα εμπρός.

 

ΑΝ ΚΑΙ τα Χανιά παραμένουν ακαταμάχητη πόλη σε γοητεία, οι αρχές της δεν έμαθαν ποτέ τι ακριβώς είναι αυτά που τα διαφοροποιούν (Μεσόγειος, ποικιλόμορφος πολιτισμός, τουρισμός, φύση).

 

Η ΠΟΛΗ χρειάζεται, ας πούμε να αναπνεύσει: καμιά πύλη εισόδου και εξόδου δεν είναι αντάξια της ομορφιάς και του εύρους της· για δεκαετίες τα 9 νεώρια αφήνονται ετοιμόρροπα· η μιζέρια στους δρόμους (αεροδρόμιο, Σούδα, Κολυμπάρι) είναι χαρακτηριστική. Σκοτάδι τα βράδια σε νευραλγικά σημεία, σκουπίδια τη μέρα, απαράδεκτη στενότητα σε πολλά σημεία (ακρωτήρι-Σούδα) με αναπόφευκτα ατυχήματα. Όσο για την “νεκρή” κτηριακή περιουσία του Δήμου, επί δεκαετίες τώρα μένει αδικαιολόγητα αναξιοποίητη. Για ό,τι δε, δεν ανήκει στο Δήμο αλλά θα μπορούσε να του παραχωρηθεί, λείπει η επίμονη διεκδίκηση με σχέδιο και επιχείρημα.

 

ΟΣΟΙ επισκέπτονται σήμερα Ρέθυμνο, Ηράκλειο, Άγιο Νικόλαο, μελαγχολούν-για να μη πούμε αγανακτούν- διαπιστώνοντας τη ραγδαία ανάπτυξη αυτών των πόλεων. “…Την ίδια ώρα”, όπως τόσο συνοπτικά και εύστοχα σημείωνε σε σχόλιό του ο κ. Παρασκευάς Περάκης, δ/ντής της εφημερίδας (8/2), “Τα Χανιά παραμένουν δέσμια της ανυπαρξίας οραματικού σχεδιασμού από τη δημοτική Αρχή (και όχι μόνο, προσθέτουμε). Παρατηρητές της ανάπτυξης των άλλων πόλεων. Στα μεγάλα έργα, “απαντάμε” με μπογιές και κλαδέματα. Απέναντι στην πρόοδο, τα Χανιά παρατάσσουν την οπισθοδρόμηση.” Και έτσι πορευόμαστε “μοιραίοι και άβουλοι” που θα έλεγε κι ο ποιητής, περιμένοντας κάποιο θαύμα! (Στ.Γ.Κ.)

 

 

———————————————–

 

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΜΙΚΡΗ ΠΕΡΙΣΚΕΨΗ

 

Ι.-Ναι, έχουμε κουραστεί όλοι από την επιμονή της πανδημίας και την αδυναμία μας να την καταπολεμήσουμε.

 

Ναι, είμαστε απογοητευμένοι με την όλη δραματική κατάσταση, αλλά διακρίνουμε έστω και αμυδρά, ακούμε έστω αχνά και νιώθουμε έστω ανεπαίσθητα τη διαφορά που έρχεται.

 

Ξέρετε, ο χρόνος της πανδημίας δεν έχει καμιά σχέση με τον πολιτικό χρόνο, όπως κι αυτός με τον πραγματικό χρόνο τού τώρα. Ας μη τους συγχέουμε.

 

Αλλά και το να αντιπολιτεύεσαι άστοχα, εν καιρώ πανδημίας, μάλιστα με όρους “κανονικότητας” σημαίνει πως δεν έχεις αντιληφθεί τίποτε από ό,τι συμβαίνει γύρω σου.

 

Είναι περίοδος που δεν πρέπει να εμπιστευόμαστε το “φαίνεσθαι”, αλλά το “είναι” του άλλου. Σκεφθείτε μόνο πόσος κόσμος δουλεύει αθόρυβα και αγόγγυστα για να σωζονται ζωές στα νοσοκομεία. Σκεφθείτε τους σιωπηλούς εθελοντές και τους αλληλέγγυους…

 

ΙΙ.- Συμβαίνει πάλι, εν καιρώ πανδημίας, μερικοί να μας μιλούν στο τηλέφωνο όταν έχουν ελεύθερο χρόνο, ενώ άλλοι βρίσκουν πάντα χρόνο για να μας μιλήσουν.

 

Σκεφθείτε ακόμη αυτούς που βυθίζονται στην αδράνεια, την απελπισία, την πλήξη ή την παραίτηση: μοιάζουν με κάτι φορτηγά που βουλιάζουν σε τέλμα και κανείς δεν μπορεί να τα τραβήξει έξω. Κι όμως, εμείς πρέπει να το προσπαθήσουμε. Με τον τρόπο μας…

 

Η επόμενη μέρα θα πρέπει να μας βρει όλους πιο ώριμους, πιο σοφούς, πιο ανθρώπινους. (Στ.Γ.Κ.)

 

 

 


Σχολιάστε