"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Αξιοπιστία περιφερειακού Τύπου (Χ.ν., 18-6-20)

 

 

 

 

 

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΕΝΤΥΠΗ ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ

 

  1. ΜΟΝΟ τυχαία δεν είναι η εμπιστοσύνη των Ελλήνων αναγνωστών στον περιφερειακό Τύπο. Ανέκαθεν, μου έκανε εντύπωση πώς κρατιούνται ορισμένες εφημερίδες του κέντρου με τα χαμηλότατα ποσοστά πωλήσεων, όπως αυτά φαίνονται στα εβδομαδιαία στοιχεία που δίνει η ΕΣΗΕΑ. Η μόνη δικαιολογία είναι ότι, ή είναι καθαρά κομματικές (οπότε είναι αυτονόητη η επιβίωση αυτών όσο και του κόμματος που τις υποστηρίζει), ή “ενισχύονται” από άγνωστα κονδύλια.
  2. ΚΑΙ στις δυο περιπτώσεις η δημοσιογραφία που παρουσιάζεται είναι ελεγχόμενη και άρα αναξιόπιστη.
  3. ΑΝΤΙΘΕΤΑ, μια σωστή εφημερίδα, κυρίως στην περιφέρεια, για να είναι αξιόπιστη οφείλει να είναι και οικονομικά αδέσμευτη. Βέβαια το “αδέσμευτος” προκαλεί αλλεργία σε κάθε κυβέρνηση που θέλει να ελέγχει τα ΜΜΕ, ειδικά του κέντρου, όπου συγκεντρώνεται κι ο μεγαλύτερος αριθμός αναγνωστών.
  4. ΚΑΙ επειδή πολλές εφημερίδες σήμερα (ειδικά των Αθηνών) αποτελούν οικονομικές δραστηριότητες ανθρώπων που δεν πολυέχουν σχέση με τον Τύπο, αυτοί, για να κρατήσουν σε ανεκτό επίπεδο την αναγνωσιμότητά τους, καταφεύγουν σε “προσφορές” άσχετες με την ειδησεογραφία/ενημέρωση. Μια πρακτική που ξεκίνησε από την Ευρώπη και φαινομενικά απέβλεπε στην ποιοτική άνοδο του επιπέδου του λαού, στην πραγματικότητα σήμερα είναι μια “κίνηση” με μοναδικό στόχο την επιβίωση της εφημερίδας.
  5. ΦΙΛΟΣ καρδιακός, ο Θ. Ηλ. Από τη Μελβούρνη, σημαίνον στέλεχος της ελληνικής αυστραλιανής παροικίας και σπουδαίος αρθρογράφος στην εφημερίδα “Νέος Κόσμος” (Αυστραλία), συχνά πυκνά μας εξομολογείται: “Πρώτη μου δουλειά, όταν ανοίξω το κομπιούτερ είναι να ανημερωθώ για τα συμβαίνοντα στην πατρίδα, την Ελλάδα. Όχι, δεν ψάχνω στις εφημερίδες του κέντρου. Πρώτα κοιτάζω τα “Χανιώτικα νέα” (!) στα οποία οι τοπικές ειδήσεις καθώς και οι άλλες της Ελλάδας, έχουν μια καθαρότητα που δεν έχουν οι του κέντρου! Έπειτα διαβάζω τα σχόλια των αθηναίκών. Εξάλλου, η εφημερίδα των Χανίων, δεν έχει να ζηλέψει τίποτε από τις αθηναϊκές, τόσο στην ποικιλία των σχολίων και των άρθρων της, όσο και στην όλη παρουσία της…”
  6. Η ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ, λοιπόν, μιας σωστής περιφερειακής εφημερίδας δεν είναι ευκολοκατάκτητη. Έγκειται στην, με επιχειρήματα πάντα, επισήμανση-και επίλυση- των προβλημάτων της περιοχής, στο σωστό χειρισμό της γλώσσας, στην ποιότητα των άρθρων που επιλέγει να παρουσιάσει, στα πλούσια ρεπορτάζ, στο συντονισμό της ομάδας -και των θεμάτων- των δημοσιογράφων της, στο αταλάντευτο της ακολουθητέας γραμμής της και γενικά στην αγάπη της για μια έγκυρη και έγκαιρη ενημέρωση των αναγνωστών της. (Στ.Γ.Κ., www.stcloris.gr)

—————————————————-

ΜΙΚΡΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ

    -(Ημέρα μουσικής και Καλλιτεχνικά μαθήματα) Σε λίγες μέρες (21/6) έχουμε την Ευρωπαϊκή Ημέρα της Μουσικής. Πρόκειτα για ένα θεσμό που καθιέρωσε το 1982, ο Ζακ Λανγκ, τότε υπουργός Πολιτισμού της Γαλλίας, πιστός φίλος της Μελίνας και λάτρης της Ελλάδας. Πρόκειται για μια “γιορτή” που εξυμνεί τη μαγεία της μουσικής, που όπως και η ποίηση, λείπει από τη ζωή μας. Η μέρα αγαπήθηκε αμέσως, αποκτώντας μάλιστα φανατικό κοινό, όχι μόνο στη Ευρώπη αλλά σε όλο τον κόσμο. Δεν είναι τυχαίο ότι σήμερα, 38 χρόνια μετά, η γιορτή επεκτάθηκε σε όλον τον πλανήτη, αφού περισσότερες από 110 χώρες στις πέντε ηπείρους θα συμμετάσχουν στην ομορφιά της μουσικής την ημέρα του θερινού ηλιοστασίου και όχι μόνο… Όσο για την Ελλάδα του 2020 αυτές τις μέρες ίσως βρεθούμε αντιμέτωποι με τη νομοθετική κατάργηση της διδασκαλίας της Μουσικής και των λοιπών Καλλιτεχνικών μαθημάτων από τα σχολεία της Μ.Ε.! Και ενώ σε όλο τον κόσμο, εκείνες τις μέρες, θα πάψουν τα πουλιά να κελαηδούν για να ακουστούν οι ανθρώπινες νότες, στη χώρα μας θα ακούγονται μόνο διαμαρτυρίες…

     


     

    -(η εξωτερική πολιτική) Η Τουρκία βαδίζει σύμφωνα με την “πολιτική του τσαμπουκά”: με απειλές και ενέργειες άκρως επικίνδυνες. Που αποβλέπουν μόνο στη σύγκρουση και δια της σύγκρουσης στην επιτυχία των στόχων της. Έτσι πιστεύει. Ο “διάλογος” με την Ελλάδα (ουσιαστικά επί ανύπαρκτων θεμάτων πλην της υφαλοκρηπίδος) δεν τη συμφέρει, διότι δεν έχει επιχειρήματα που να εδράζονται στο διεθνές δίκαιο, οπότε δεν μπορεί να έχει και διεθνή στήριξη. Πάρτε παράδειγμα το τουρκο-λιβυκό σύμφωνο. Υπάρχει καμιά χώρα που να το υποστηρίζει; Το Δίκαιο της Θάλασσας, ό, τι και αν λέει η Τουρκία, δεν έχει εφαρμογή “όπως μας αρέσει”. Υπόκειται σε κανόνες δικαίου αναγνωρισμένους διεθνώς (1982). Νησιά όπως η Βρετανία έχουν υφαλοκρηπίδα, όπως υφαλοκρηπίδα έχει και η Κρήτη, αλλά και μικρότερα ελληνικά νησιά. Ό, τι ισχύει στο Ιόνιο και αποτέλεσε το πεδίο συμφωνίας Ελλάδας και Ιταλίας, μπορεί να έχει εφαρμογή στο Αιγαίο αλλά και στην ανατολική λεκάνη της Μεσογείου. (Στ.Γ.Κ.)

     

     

     


    Σχολιάστε