"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Της πόλης και των Ημερών (Χ.ν., 9-6-20)

 

 

 

 

ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ

 

-(της Αγίας Τριάδας) Η Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Αγίας Τριάδος των Τζαγκαρόλων-που γιόρταζε προχθές- αποτελεί ένα σπάνιο αρχιτεκτονικό εκκλησιαστικό μνημείο, πραγματικό κειμήλιο της Ορθοδοξίας. Είναι κτισμένη σε ένα ήσυχο μέρος του Ακρωτηρίου, περίπου 15 χιλιόμετρα μακριά από τα Χανιά, κοντά στο αεροδρόμιο της πόλης. Αποτελεί μια αριστουργηματική αρχιτεκτονική σύλληψη των Ενετών αρχόντων Ιερεμία και Λαυρέντιου Τζαγκαρόλο, που έζησαν τον 17ο αιώνα. Το μοναστικό συγκρότημα απέκτησε τη σημερινή του μορφή (φωτό, 1)

 

 

κατά τον 19ο αιώνα, όταν ολοκληρώθηκε η κατασκευή των τρούλων του καθολικού, του ηγουμενείου και της σπουδαίας Ιερατικής Σχολής στην ανατολική πτέρυγα. Αποτελεί ένα από τα αξιολογότερα επισκέψιμα αρχιτεκτονικά μνημεία του νομού, αλλά και της Κρήτης. Είναι ένας σημαντικότατος “τόπος” ορθοδόξου προσκυνήματος για τους εραστές του Θρησκευτικού τουρισμού.

 

-(επιτύμβιο) Τα σλόγκαν που συναντά κανείς γραμμένα στους χανιώτικους τοίχους, εκτός από την “ιστορία” , τους καημούς και τα άγχη των συντακτών τους, κρύβουν και μια πικρή φιλοσοφική διάθεση. Όπως αυτή (φωτό, 2)

 

 

που θέλει τον “συγγραφέα” να μιλά, δίκην επιτύμβιας στήλης, “για τα χαμένα νιάτα μας που θάφτηκαν άδικα σε αναμνήσεις”. Αν το καλοσκεφτεί κανείς, έχει δίκαιο “ο φιλόσοφος”, αφού από το 2008 μέχρι σήμερα, τουλάχιστον δυο γενιές καταστράφηκαν επαγγελματικά. Τόσο με τα μνημόνια (οικονομική κρίση) όσο και με τον κορωνοϊό σήμερα (υγιεινομική παγκόσμια κρίση). “Χαμένα νιάτα”, λοιπόν, “χαμένες”και οι αναμνήσεις.

 

-(η Κάντανος) Στις 3 Ιουνίου 1941 οι Γερμανοί κατακτητές κατέστρεψαν εκ θεμελίων την Κάντανο και εκτέλεσαν 180 αμάχους κατοίκους της. Τους οποίους οι κατακτητές συνέλαβαν, ως αντίποινα, για την σθεναρή αντίσταση που πρόβαλαν οι κάτοικοί της στη διάρκεια της Μάχης της Κρήτης (20-31/5/1941). Μετά το επαχθές έγκλημα πολέμου (εν ψυχρώ εκτέλεση άμαχων ομήρων) στο Κοντομαρί, οι Γερμανοί, με το ανοσιούργημά τους, κατέστησαν την Κάντανο έναν από τους “μαρτυρικούς” τόπους της χώρας.

 

 

 

Η δικαίωση των αδίκως-παρά το διεθνές δηλαδή, περί πολέμου, δίκαιο- εκτελεσθέντων Καντανιωτών μαρτύρων, δεν ήλθε ποτέ. Κι ας πέρασαν κοντά 80 χρόνια. Έμειναν μόνο οι μαντινάδες και τα ποιήματα να μας θυμίζουν το τραγικό γεγονός. Έχει αυτό το χάρισμα ηρωισμού ο κρητικός λαός: να γράφει την ιστορία του τραγουδώντας την, μέσα απ’ τα δάκρυα και το θρήνο, συνεχίζοντας έτσι το παλιό καλό δημοτικό ελληνικό τραγούδι (φωτό, 3):

 

Φωνή και κλάημαν ήκουσα τση Κάντανος τον κάμπο

σε ποια μεριά τση Κάντανος, σε ποια μεριά του κάμπου;

Στ’ Ανισαράκι κλαίγανε τσι γιους των οι μανάδες

κλαίνε και στον Κουφαλωτό τσ’ άντρες των οι γυναίκες

που των αφήκαν ορφανά…” (Στ.Γ.Κ.)

 

——————————————————

 

ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ η Ξ.Γ. ΣΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ!

 

Συμφωνούμε απόλυτα με την επιστολή των Αναπληρωτών Νηπιαγωγών, που στάλθηκε στη Βουλή πριν 25 ημέρες και αφορούσε στο γιατί δεν πρέπει να εισαχθεί το μάθημα των Αγγλικών στα νήπια. Η επιστολή μέχρι τώρα είναι αναπάντητη, ενώ το σχετικό νομοσχέδιο, όπου να’ ναι κατατίθεται στη Βουλή από την υπουργό Παιδείας, κα Κεραμέως.

 

Πράγματι, από παιδαγωγική άποψη δεν μπορείς να προκαλείς αντιληπτική σύγχυση στο νήπιο, φορτώνοντάς με λέξεις τόσο από τη μητρική του γλώσσα όσο και από μια ξένη. Τι θα πρωτοεμπεδώσει; Εκτός κι αν βαθύτερη επιθυμία μας είναι να αντικατασταθεί η ελληνική γλώσσα ως μητρική από την αγγλική!

 

Εξάλλου, οφείλει το υπουργείο Παιδείας να έχει υπόψη του πως σεβαστό ποσοστό των νηπίων παρουσιάζει μεγάλες μαθησιακές και άλλες δυσκολίες τις οποίες η Πολιτεία οφείλει αυτές πρωτίστως να αντιμετωπίσει διορίζοντας το κατάλληλο προσωπικό. Και όχι επιβαρύνοντας το πρόγραμμα των νηπίων με μια άλλη -μάλιστα ξένη-γλώσσα.

 

Έπειτα, σύμφωνα πάντα με την επιχειρηματολογία των Αναπληρωτών Νηπιαγωγών, “οι απόφοιτοι της αγγλικής φιλολογίας” που κατά το νομοσχέδιο θα αναλάβουν το έργο της εκμάθησησης της ξένης γλώσσας, δεν μπορούν να μπουν σε νηπιακές τάξεις, από τη στιγμή που δεν έχουν λάβει τα κατάλληλα γνωστικά εφόδια στις σχολές τους.

… Δυστυχώς, το κακό με τις ελληνικές κυβερνήσεις είναι ότι πάντα αποφασίζουν για πράγματα, χωρίς να κάνουν τον κόπο να συμβουλεύονται τους ειδήμονες επ’ αυτών. Μα, τόσο δύσκολο είναι; (Στ.Γ.Κ.)

 

 


Σχολιάστε