"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Της πόλης και όχι μόνο (σχόλια)

 

 

 

 

ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ

 

-(οι εκκλησίες) Ανασπόσπαστο τμήμα της Ιστορίας του Ελληνισμού, αλλά και της καθηερινότητάς μας, οι εκκλησίες: με τους γάμους, τα βαφτίσια, τους θανάτους, τις επίσημε τελετές, τις Μεγάλες Γιορτές της Ορθοδοξίας κ.λπ. Σε πολλούς μπορεί να κακοφάνηκε το κλείσιμο των εκκλησιών, προκειμένου να αποφεύγεται ο συνωστσμός των πιστών σε λατρευτικούς χώρους, όμως ήταν αναγκαίος. Ο κορωνοϊός, και κάθε μεταδοτική θανατηφόρα νόσος, δεν λογαριάζει θρησκείες… Από τις 18/5 που άνοιξαν ξανά οι ιεροί ναοί, το σκηνικό άλλαξε αισθητά (φωτό, 1). Αραιά τοποθετημένες οι καρέκλες για τους πιστούς, τα στασίδια με απαγορευτικές ασπροκόκκινες πλαστικές κορδέλες, οι εικόνες πεντακάθαρες, με τζάμι οι περισσότερες κ.λπ. Αλλάζει το εθιμοτυπικό αιώνων προς προστασία των πολιτών. Πως το λέγαν οι Ρωμαίοι; O tempora, o mores! (=Ω καιροί, ω ήθη)


 

 

-(η διασπορά του ιού) Στην απαγόρευση της Θείας Κοινωνίας με τη μορφή που αυτή χορηγείται στους ορθοδόξους χριστιανούς, προχώρησαν οι γερμανικές αρχές θεωρώντας ότι ευνοεί τη διασπορά του κορωνοϊού και θέτει σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία. Στο μέτρο προχώρησαν λίγο πριν ανοίξουν οι ιεροί ναοί -στη Γερμανία, περίπου ταυτόχρονα με την Ελλάδα- επειδή στους ορθόδοξους χριστιανικούς ναούς η θεία μετάληψη τελείται με τη λαβίδα. Η παραπάνω συμμόρφωση περιέχεται σε εγκύκλιο του μητροπολίτη Γερμανίας κ. Αυγουστίνο προς τους ορθόδοξους ιερείς στη Γερμανία, ενημερώνοντάς τους «με βαθύ πόνο ψυχής», ότι δεν θα μεταλαμβάνουν οι πιστοί. Αντίθετα, εδώ, λίγο πριν ανοίξουν οι εκκλησίες είχαμε έναν “αφορισμό” από τον πρών Μητροπολίτη Καλαβρύτων Αμβρόσιο, που περιλάμβανε συλλήβδην πρωθυπουργό-υπουργό Παιδείας και υφυπουργό Προστασίας του πολίτη! Ευτυχώς που η Ιερά Σύνοδος της Ελλάδας έβαλε τα πράγματα στη θέση τους. Ένας εκκλησιαστικός αφορισμός-σπάνια και πολλή σοβαρή κίνηση-δεν επιτρέπεται να γίνεται από μεμονωμένα άτομα, ούτε είναι προϊόν επιπολαιότητας, εγωισμού ή άγνοιας των επιστημονικών δεδομένων-όταν πρόκειται για θανατηφόρες ασθένειες. (Στ.Γ.Κ. Www.stcloris.gr)

———————

 

ΑΧ! ΕΞΟΥΣΙΑ…

 

ΤΟ πόσο μιμητικό “πολιτικό ον”, ως κόμμα, γίνεται ο ΣΥΡΙΖΑ αποδεικνύεται από τη μέχρι τώρα Πασοκοποίησή του. Ήδη, εσωκομματικές φατρίες αλληλοδιαπληκτίζονται για το ποια θα κυριαρχήσει, ποια θα είναι η ιδεολογία του κόμματος, πώς θα γίνει η διεύρυνση. Αν, μάλιστα, πιστέψουμε τις δημοσκοπήσεις που μετεκλογικά δημοσιοποιούνται, τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ βρίσκονται παγιωμένα γύρω στο 20%. Και το ΠΑΣΟΚ επί Ανδρέα είχε ξεκινήσει με χαμηλά ποσοστά (1977, 13,5%), αλλά γρήγορα κινήθηκε ανοδικά, ώσπου το 1981 κέρδισε απόλυτα τις εκλογές. Αντίθετα, ο ΣΥΡΙΖΑ δυσκολεύεται να παρουσιάσει ανοδική πορεία (μάλλον μετεκλογικά παρουσιάζει… καθοδική). Έτσι, η προσφυγή σε λαϊκισμούς του τύπου υπογραφή “νέου συμβολαίου” με το λαό, είναι παράταιρη. Ο Αντρέας δεν ξαναγεννιέται.

 

ΑΣ θυμηθούμε μερικές από τις οικονομικές απαιτήσεις του “πρώτου” συμβολαίου του ΣΥΡΙΖΑ με το λαό (ΔΕΘ, 2014), ώστε να κερδίσει τις εκλογές:

  • Τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους της ονομαστικής αξίας του χρέους για να γίνει βιώσιμο. Εγινε για τη Γερμανία το 1953. Να γίνει και για την Ελλάδα το 2014.
  • Ρήτρα ανάπτυξης στην αποπληρωμή του υπόλοιπου χρέους, ώστε να εξυπηρετείται από την ανάπτυξη και όχι από το πλεόνασμα του προϋπολογισμού.
  • Περίοδο χάριτος, δηλαδή moratorium, στην εξυπηρέτησή του, για την άμεση εξοικονόμηση πόρων για την ανάπτυξη.
  • Εξαίρεση του προγράμματος δημόσιων επενδύσεων από τους περιορισμούς του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης.
  • Συμφωνία για «Ευρωπαϊκό New Deal», με δημόσιες επενδύσεις για την ανάπτυξη και χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων.
  • Ποσοτική χαλάρωση από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, με απευθείας αγορά κρατικών ομολόγων. Τόνιζε:”Το πρόγραμμά μας είναι ρεαλιστικό και ανατρεπτικό. Μόνος ρεαλισμός είναι η ανατροπή των Μνημονίων στη χώρα και η διεκδίκηση ενός νέου ρόλου στην Ευρώπη”.
  • Φυσικά, δεν αναφερόμαστε στο “εν μια νυκτί και με ένα νόμο σχίσιμο των μνημονίων”. Αλλά κι από τα παραπάνω, πόσα τηρήθηκαν στα 4,5% χρόνια διακυβέρνησης της χώρας από την “πρώτη φορά” αριστερά; Λησμονιούνται οι δεξιόστροφες “κολοτούμπες” και η εφιαλτική περίοδος ενός προαναγγελθέντος Grexit; (Στ.Γ.Κ.)

 

 

 


Σχολιάστε