"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Αντ. Βενέτης-Ειδήσεις από το παρελθόν

 

 

ΑΝΤ. ΒΕΝΕΤΗΣ-επιστολές-2020

 

Θέμα: Ο τελευταίος ιερολοχίτης του Δραγατσανίου

 

Η “είδηση” της Αθηναικής εφημερίδος ΝΕΑ ΕΦΗΜΕΡΙΣ  της 21/10/1884 με ξάφνιασε, και, θα έλεγα, με συγκίνησε. Κατ ‘αυτή απεβίωσε στον Πειραιά ο τελευταίος επιζίσας ιερολιχίτης της μάχης του Δραγατσανίου, Μακεδόνας την καταγωγή, 63 χρόνια μετά…

 


 

Στην φονική μάχη τον Ιούνιο του 1821 στο Δραγατάνι της Βλαχίας, ο ιερός λόγος της Φιλικής Εταιρίας, αποτελούμενος από νεαρούς, αλλά άπειρους έλληνες της διασποράς, οι οποίο και κατεσφάγησαν από τον επαγγελματικό σταρατό της Οθομανικής Αυτοκρατορίας. Παραθέτω την σχετική “είδηση”.

 

” Αποβιώσας κηδεύεται σήμερον ο Χαρμόλαος Ζηνόβιος, υποστράτηγος του πηροβολικού και ιερολοχίτης, ο τελευταίας επιζήσας, πατηρ δε του δηκιγόρου Υδραιοφίλου Ζηνοβίου και πενθερός του υποστατήγου Δ. Βότσαρη. Ούτως απέρχεται και το τελευταίο λείψανο του τετιμιμένου λόχου των εν Δραγατσανίω  πρωταθλησάντων  υπέρ της ελληνικής ελευθερίας.”

 

Το φύλλο εξάλλου της 23/10/1884, της ίδιας εφημερίδος μας πληροφορεί ότι τον επιτάφιο λόγο εξεφώνησε ο Ρόκκος Χοιδάς(1830 – 1890), γιός ιερολοχίη και εκδότης του “Ραμπαγά” “εξυμνήσας τους αγώνες και την τιμιότηα του ανδρός” και ότι περαιτέρω “ο περισωθείς της εν Δραγατσανίω πανωλεθρίας των ιερολοχιτών, υπο τα πτώματα των οποίο έμεινε επι 3 όλας ημέρας κατήλθε στην Ελλάδα και έλαβε μέρος στην μάχη της Γραβιάς και εις πλείστας άλλας”.

 

 

Ετσι φρονώ εν όψει και του εορτασμού των 200 ετών από την  Εθνική Παλιγγενεσία, η δημοσιεύση της παρούσης επιστολής είναι ένας οφειλόμενος φόρος τιμής στην μνήμη του τελευταίου επιζήσαντος ιερολοχίτης της μάχης του Δραγατσανίου, για τους οποίος πεσόντες και μη, τους αξίζει ο έπαινος του Καβάφη.

 

” Όταν θα θέλουν οι Ελληνες να καυχηθούν,

τέτοιους βγάζει το Εθνος μας θα λένε

για σας. Έτσι θαυμάσιος θα’ναι ο έπαινο σας.”

 

Αντώνης Βενέτης

Μονστηράκι Δωρίδος

===================

 

 

ΕΙΔΗΣΕΙΣ… ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ

Περί Τουρκικού Στρατού

Επληροφορήθην από τηλεοπτικόν δίαυλον ότι ελέχθη από τον πρώην αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας και πρώην επίσης Υπουργό Εθνικής Αμύνης κ. Αποστολάκη, ότι υπάρχει στην Ελλάδα μια τάση υπερτίμησης της ισχύος και των δυνατοτήτων των στρατιωτικών δυνάμεων της Τουρκίας και ότι, η τοιαύτη αντίληψη είναι λανθασμένη. Κάπως έτσι.

 

Κατά συμπτωση τις ημέρες αυτές διαβάζω το βιβλίο «Μεταπολεμική Παγκόσμιος Ιστορία» του σημαντικού και σοβαρού ιστορικού Ραίημόν Καρτιέ. Εις αυτό διεπίστωσα ότι η αντίληψη αυτή, περί ακαταμάχητου, κατά κάποιο τρόπο, των τουρκικών δυνάμεων υφίστατο και κατά τον πόλεμο της Κορέας [25.6.1950 - 27.7.1953], μεταξύ Δυτικών και Ανατολικού Κομμουνιστικού μπλοκ, με φόντο την εμφύλια διαμάχη Βορείων και Νοτίων Κορεατών.

 

Αλλά ας μεταφέρω επί λέξει το σχετικό απόσπασμα του Ραίημόν Καρτιέ:

 

«Για τους Τούρκους, είναι η πρώτη εμφάνιση που φτάνουν στην Κορέα. Είχε προηγηθεί μια λαμπρή φήμη για την ανδρεία, ακόμα και για την αγριότητά τους. Οι πρώτες ειδήσεις από τις μάχες τους ηλεκτρίζουν τα γραφεία συντάξεως των Αμερικανικών εφημερίδων. Οι Τούρκοι εφόρμησαν με τις ξιφολόγχες, έκαναν μακελειό, συνέλαβαν εκατοντάδες αιχμαλώτους. Το μόνο σφάλμα των ανδρείων αυτών στρατιωτών είναι ότι έκαναν λάθος στον εχθρό! Πήραν για Κινέζους [που ήταν οι εχθροί], τους Νοτιοκορεάτες [που ήταν οι σύμμαχοι] που τρέπονταν σε φυγή, όταν συναντούν τους πραγματικούς Κινέζους έρχεται η δική τους σειρά να κατακρεουργηθούν. Τα λείψανα της [Τουρκικής] Ταξιαρχίας καταφεύγουν στις γραμμές του 38ου [Αμερικανικού] Συντάγματος Πεζικού.»

 

Παρακάτω ο Ραίημόν Καρτιέ αναφέρεται σε μια τουρκική εφοδιοπομπή, η οποία «εξοντώθηκε [από τους Κινέζους] πέφτοντας, σε τρεις ενέδρες, τη μία πίσω από την άλλη…»

Η πραγματικότητα λοιπόν, η οποία κατά τον Θουκυδίδη ουδέν τίθεται υπεράνω αυτής, διέψευσε, εν προκειμένω, οικτρά, την επικρατούσα υπερφίαλη αντίληψη περί τουρκικού στρατού.

 

Αντώνης Ν. Βενέτης,

Μοναστηράκι Δωρίδος

 


———————————————-

 

Αντ. Βενέτης-Ειδήσεις από το παρελθόν

Ξεφυλλίζοντας, στην Παπαχαραλάμπειο βιβλιοθήκη της Ναυπάκτου, την αθηναϊκή εφημερίδα ΜΕΛΛΟΝ, η οποία εξεδίδετο «δις της εβδομάδος» από το 1863 μέχρι το 1877, βρήκα «ειδήσεις» που αναφέρονται και στην περιοχή της Καβάλας.


Οι δύο όμως πρώτα αναγραφόμενες «ειδήσεις» έχουν διαχρονικό ενδιαφέρον και στην εποχή της κρίσης, άμεση επικαιρότητα. Έτσι και στη μακρινή εκείνη εποχή, αμέσως μετά την έξωση του βασιλέως Όθωνα, τον Οκτώβριο του 1862 και την άνοδο στο θρόνο του νεαρού Δανού πρίγκιπα Γεωργίου Α’ (1843-1913), κυκλοφόρησε στο Λονδίνο η φήμη ότι η Ελλάδα δεν θα σεβαστή τις διεθνείς αυτής υποχρεώσεις, οι οποίες προήρχοντο από τα δάνεια που είχε ήδη λάβει. Ο σχολιογράφος της εφημερίδας χαρακτηρίζει μια τέτοια ενδεχόμενη συμπεριφορά της χώρας, ως «εθνική ατιμία».


Η «είδηση», της 8-12-1864, είναι ένας ύμνος για το εμπορικό δαιμόνιο των Ελλήνων της διασποράς. Έτσι κατά τη διάρκεια του Αμερικανικού εμφυλίου πολέμου (1861-1865), μεταξύ Βορείων και Νοτίων, επεκράτησαν τελικώς οι Βόρειοι, οι οποίοι με επικεφαλής τον αρχιστράτηγο Οδυσσέα Γκράντ (1822-1885) κατενίκησαν το στρατό των Νοτίων, του οποίου ηγείτο ο πολύ ικανός στρατηγός Ρόμπερτ Λη (1807-1870). Ο νικητής μάλιστα Οδυσσέας Γκράντ, ένθερμος φιλέλλην, αφού διετέλεσε επί δύο τετραετίες πρόεδρος των ΗΠΑ, επεσκέφθη την Ελλάδα το 1878.


Κατά την παραπάνω λοιπόν «είδηση» οι ΗΠΑ γνωρίζουν μια πρωτοφανή οικονομική ύφεση και ο εμπορικός κόσμος μαστίζεται από έλλειψη ρευστού. Οι μόνοι που είναι «πλήρεις μεταλλικού» δηλαδή διαθέτουν «ζεστό» χρήμα είναι οι Έλληνες έμποροι της Αμερικής, οι οποίοι έτσι αποκερδαίνουν «αμύθητα κέρδη».

 

Πρωταγωνιστούν οι δαιμόνιοι Χιώτες, δηλαδή-ο οίκος Ράλλη-«Ralli Bros»-ο οποίος ιδρύθηκε από πέντε αδέλφια, τους Παντιά, Ζαννή, Στρατή, Τομάζη και Αυγουστή Ράλλη και είχε έδρα το Λονδίνο και υποκαταστήματα σʼ όλη σχεδόν την υφήλιο, μεταξύ των οποίων και στη Σαβάν, Ν. Ορλεάνη και Νέα Υόρκη των ΗΠΑ. Στη μεγάλη ακμή του ο οίκος Ράλλη απασχολούσε, σʼ όλη την υφήλιο, 20.000 άτομα!


Η «είδηση» της 7-5-1865 αναφέρεται στη νήσο Θάσο και στο ενδιαφέρον που επεδείκνυε προς αυτήν ο βασιλικός οίκος της Αιγύπτου, ο οποίος, ως γνωστόν, εδραιώθηκε από το δαιμόνιο Καβαλιώτη Αλβανό Μωχάμετ Άλυ (1769-1849) ο οποίος, σε μικρή ηλικία, έζησε στη Θάσο. Οι απόγονοι του Μωχάμετ Άλυ βασίλευσαν στην Αίγυπτο μέχρι το 1952, ότε ο τελευταίος βασιλεύς της δυναστείας ο περιβόητος Φαρούκ (1936-1952), απομακρύνθηκε από το θρόνο της Αιγύπτου, συνεπεία στρατιωτικής επεμβάσεως. Αλλά ας παραθέσουμε, επί λέξει, τις «ειδήσεις» της εφημερίδος ΜΕΛΛΟΝ.


ΜΕΛΛΟΝ, 6-12-1863 – Εν Λονδίνω συνεκινήθη μεγάλως το κοινόν ένεκα τινος εξ Αθηνών επιστολής εσπευσμένως δημοσιευθείσας υπό του κ. Στ. Ξένου εν τω Χρόνω, δʼ ης εφαίνετο ότι το Ελληνικόν έθνος ουδόλως σκοπεύει να λάβη υπʼ όψιν, τας υποχρεώσεις, ας έχει προς τους συνδραμόντας διά των δανείων των τον κατά των Τούρκων αγώνα. Ο Χρόνος εδημοσίευσε δριμύ καθʼ ημών άρθρον, η εθνική ατιμία διεκωδωνίζετο, ότε την ακόλουθον, ο πρόεδρος της επί των ελληνικών χρεωγράφων, επιτροπής, διεσκέδασε την απαισίαν ταύτην εντύπωσιν, διαψεύσας το ακριβές των προδημοσιευθεισών ειδήσεων.


ΜΕΛΛΟΝ, 18-12-1864 – Εξ Αμερικής μανθάνομεν οπ ουδείς εκ των εκεί ελληνικών εμπορικών οίκων διακινδύνευσε και την άρτι ενσκήψασα εμπορικήν κρίσιν. Τούτο δε όχι μόνον ένεκα της περί το εμπόριον ικανότητος και ευφυΐας των ειρημένων ομογενών, αλλά και διότι αι εκεί επιχειρήσεις των συνιστάμεναι εις το αγοράζειν και διαπέμπειν εις τους εν Ευρώπη και Ασία ανταποκριτάς των εκ των αμερικανικών προϊόντων, επόμενον ήτο να τους θέσωσιν εις κατάστασιν ουδέποτε να εκτεθώσιν ή κινδυνεύσωσι εις το σάλον, όστις επέφερε την πτώσιν των εγχωρίων εμπόρων. Ούτω λοιπόν ου μόνον η πίστις των ημετέρων ομογενών υψώθη μεγάλως εν Αμερική, αλλά μείναντες όρθιοι ενώ οι πάντες σχεδόν έπεσαν, πλήρεις μεταλλικού, ενώ εκεί ήδη τα μετρητά ελλείπουσι, κάμνουν κολοσσιαίας προμηθείας αποικιακών προϊόντων, άτινα εκπέσαντα ήδη ένεκα πολλών λόγων, τοις υπόσχονται αμύθητα κέρδη. Χαίρομεν εκ καρδίας ότι η έξω Ελλάς, η μεγάλη αύτη Ελλάς των ομογενών, η περισφίγγουσα εις τους πλοκάμους της πάντα της οικουμένης τα παράλια πλουτεί και αυξάνει. Η αύξησις και ο πλούτος διά την μικράν ταύτην του εσωτερικού Ελλάδα, είναι εφόδιον ακένωτον και μέγα διά καιρούς γονίμους και ευτυχεστέρους, όταν ημείς σωφρονούμεν.


ΜΕΛΛΟΝ, 7-5-1865 – Η Α.Υ. ο αντιβασιλεύς της Αιγύπτου Ισμαήλ Πασάς εισακούων τας παρακλήσεις των κατοίκων της Νήσου Θάσου ηυδόκησε να διατάξη τη δαπάνη αυτού ανοικοδόμησιν ελληνικής εν τη νήσω ταύτης σχολής και να διαθέση προς τούτο εκ του ιδιαιτέρου αυτού ταμείου 600 χιλιάδων δραχμών.


ΜΕΛΛΟΝ, 16-2-1868 – Μας γράφουσιν εκ Καβάλλας τη 1 Φεβρουαρίου 1868.

«Ο κ. Ιωάννης Δ. Ναλμπάντης γνήσιον τέκνον της Πατρίδος, αφʼ ής ημέρας εγκατεστάθη εις την πόλιν μας, δεν επαύσατο εξοδεύων και χρησιμοποιών τον πλούτον αυτού υπέρ των κοινοφελών έργων και ιδίως υπέρ της συντηρήσεως των ενταύθα απόρων ελληνικών εκπαιδευτηρίων. Επαινούντες όθεν τη φιλοπατρίαν του κ. Ναλμπάντη και διαβεβαιούντες αυτόν περί της οφειλομένης εις το άτομον του ευγνωμοσύνης της σπουδαζούσης νεολαίας, ευχόμεθα ίνα εντός ολίγου ευρωθώμεν εις θέσιν να επαινέσωμεν δημοσίως και άλλους της πόλεως μας ομογενείς, οίτινες και πλούτον πλειότερον του κ. Ναλμπάντη έχουσι και από αισθήματα ευγενή δεν αμοιρούσε».


ΜΕΛΛΟΝ, 24-5-1868 – Ο εν Καβάλλα επί τη φιλογενεία του διακρινόμενος Ιωαν. Ναλμπάντης έπεμψε διά του εκεί προξένου εις την εθνικήν βιβλιοθήκην εν αξιοσπούδαστον κινεζικόν βιβλίον.


ΜΕΛΛΟΝ, 10-8-1865 – Τηλεγραφικώς ανηγγέλθη εις τα πατριαρχεία λυπηρά είδησις, ότι την 1 Αυγούστου απεβίωσεν εν Θάσω ο Μητροπολίτης Μαρωνείας Θεόκλητος, εις των τροφίμων της εν Χάλκη Θεολογικής Σχολής και των διακεκριμένων Αρχιερέων.

 

Αντώνης Ν. Βενέτης,

Μοναστηράκι Δωρίδος

 

—————————–

 

 

——————————————————————

 

 

ΑΠΟ ΠΕΤΡΟΣ ΒΕΝΕΤΗΣ

 

Θεωρώ ότι είναι χάσιμο χρόνου να κριτικάρουμε τις ανοησίες που λεν ή κάνουν ορισμένοι… «αντιφρονούντες», σε σχέση με τα μέτρα για τον κορονοιό.

Θα ήθελα μόνο να αναφερθώ σε κάτι, που ίσως μπορούσε να βοηθήσει τους παρασυρμένους.

Γιατί για τους ανόητους θερμοκέφαλους δεν υπάρχει ελπίδα πειθούς.

Μόνο βούρδουλας (όχι για να συνετιστούν, αλλά για να γλυτώσουν οι ίδιοι, οι συγγενείς τους και εμείς οι υπόλοιποι)!

Κατ΄ επανάληψη  έχει παρομοιαστεί η κατάσταση με πόλεμο (μ΄έναν αόρατο εχθρό).

Το κακό είναι ότι ακούγεται (και εκλαμβάνεται) σαν μία ωραία παρομοίωση, με μια δόση υπερβολής.

Δυστυχώς, η πανδημία είναι ένας πολύ σκληρός πόλεμος, πολύ χειρότερος απ’ αυτούς που ξέραμε.

και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεται, απ’ το Κράτος και τους πολίτες.

Κάποιος (δεν έχει σημασία που είναι ιός και όχι στρατός), που δεν μπορούμε να τον δούμε, θέλει να μας ξεκληρίσει.

Αυτό το «αόρατος», είναι μια ανατριχιαστική λεπτομέρεια, που κάνει αυτόν τον πόλεμο άνισο, αν σκεφτείς, ότι αυτός μας βλέπει. Μόνο εμείς δεν τον βλέπουμε.

(Αυτό, βέβαια, για μερικούς σημαίνει ότι δεν είναι εκεί…μόνο για τους άλλους ήταν).

Η χώρα αντιπαρατάσσει τις δικές της δυνάμεις (δεν έχει σημασία που δεν είναι στρατός και χαρακώματα, αλλά νοσοκομεία και νοσηλευτές).

Το κακό είναι πως δεν έχει επιθετικά όπλα. Μόνο άμυνα μπορεί να κάνει, κι αυτή προοδευτικά και με ό,τι μαθαίνει στην πορεία.

Γι αυτό η Χώρα, βγάζει κανόνες για την προστασία των αμάχων.

Στον πόλεμο, μόλις χτυπάει η σειρήνα, πρέπει να σβήσουν τα φώτα και να πάει ο κόσμος στα καταφύγια..

Αν εσύ είσαι παλικάρι και δεν σε νοιάζει να σκοτωθείς, τράβα μια αυτοκτονία στα σκοτεινά.

Γιατί αν ανάψεις φως, θα δώσεις στόχο στα αεροπλάνα και θα βομβαρδίσουν την περιοχή. Όχι μόνο το τετραγωνικό μέτρο που βρίσκεσαι εσύ.

Ύστερα, δεν είναι σίγουρο πως θα σκοτωθείς. Μπορεί να τραυματιστείς βαριά και πρέπει να σε πάρουν να σε μεταφέρουν και να σε νοσηλεύσουν παίρνοντας χρόνο και χώρο νοσηλείας, από άλλους που τραυματίστηκαν χωρίς να κάνουν «ταρζανιές».

Στην πανδημία, τα πράματα είναι χειρότερα. Όταν κυκλοφορήσεις εκεί που δεν πρέπει ή με τρόπο που δεν πρέπει, μπορεί να σε βρει ο εχθρός και να σε «τραυματίσει».

Αλλά πριν σε πάρουν για το νοσοκομείο θα έχεις «τραυματίσει» πολλούς άλλους συγγενείς, φίλους, ή συνεργάτες σου, στους οποίους έπιασες τον εχθρό απ΄ το χεράκι και τον πήγες εσύ για να τους «πυροβολήσει».

Τότε πόσο μάγκας και τσαμπουκάς θα νοιώθεις.

 


2 Σχόλια

  1. I just couldn’t depart your site prior to suggesting that I actually enjoyed the standard information a person provide for your visitors? Is gonna be back often to check up on new posts

  2. τασος σταυροπουλος

    Ουδεν σχολιο γιατι αυτη ειναι η επιθυμια σας. Καλο καλοκαιρι τασος

Σχολιάστε