"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

L’ Attente (francais-grec)

 

Η ΖΩΗ μας ουσιαστικά είναι μια μάταιη αναμονή του… καλύτερου!

Το θέμα της μάταιης αναμονής περιέγραψε πολύ παραστατικά ο Μπέκετ στο “Περιμένοντας τον Γκοντό”. Μια θαυμάσια θεατρική παρασταση-προβληματισμός πάνω στο ανεκπλήρωτο που μας σιγοτρώει και αδειάζει τη ζωή μας, γιατί πάντα είναι πάνω απ΄τις δυνατότητές μας ή τις προσδοκίες μας. Μας διαφεύγει το τώρα και οι κοντινοί άνθρωποι που μας αγαπούν, όσο εμείς βρισκόμαστε στην αναζήτηση του μέλλοντος και των … καλύτερων ανθρώπων.

 

L’ ATTENTE                                                                                              Η ΠΡΟΣΜΟΝΗ (απόδοση απ΄τα γαλλικά Στ.Γ.Κ., Απρ. 2011)

“Elle attend que le monde change                                                 “Περιμένει ο κόσμος (της) ν΄αλλάξει

Elle attend que changent les temps                                               Περιμένει ν΄αλλάξουν οι καιροί

Elle attend que ce monde étrange                                                  Περιμένει αυτός ο παράξενος  κόσμος

Se perde et que tournent les vents                                                να χαθεί και και ν΄ αλλάξουν οι άνεμοι πορεία

Inexorablement, elle attend                                                              Αμετανόητα, περιμένει.

 

Elle attend que l’horizon bouge                                                          Περιμένει τη μετακίνηση των οριζόντων

Elle attend que changent les gens                                                      Περιμένει ν΄αλλάξουνε οι άνθρωποι

Elle attend comme un coup de foudre                                             Περιμένει, σαν τον ξαφνικό τον κεραυνό,

Le règne des anges innocents                                                               τη  βασιλεία των αθώων Αγγέλων.

Inexorablement, elle attend                                                                 Περιμένει, αμετάκλητα.

 

Elle attend que la grande roue tourne                                                Περιμένει να γυρίσει ρότα ο μεγάλος τροχός

Tournent les aiguilles du temps                                                             Ν΄αλλάξουν φορά οι δείκτες του χρόνου

Elle attend sans se résoudre                                                                    Περιμένει χωρίς να λύνει κανένα πρόβλημά της

En frottant ses couverts en argent                                                        Τρίβοντας τα ασημικά της

Inexorablement, elle attend                                                                     Αδιόρθωτα, περιμένει

 

Et elle regarde des images                                                                         Και χαζεύει τις εικόνες

Et lit des histoires d’avant                                                                          και διαβάζει αλλοτινές ιστορίες

D’honneur et de grands équipages                                                          τιμής και σπουδαίων πληρωμάτων

Où les bons sont habillés de blanc                                                          που οι καλοί ήταν ντυμένοι στα λευκά

Et elle s’invente des voyages                                                                     Και επινοεί ταξίδια για τον εαυτό της

Entre un fauteuil et un divan                                                                    από την πολυθρόνα στο ντιβάνι

D’eau de rose et de passion sage                                                             μ΄ανθόνερο και συνετή φρονιμάδα

Aussi purs que ces vieux romans                                                          το ίδιο αγνά με τα παλιά μυθιστορήματα

Aussi grands que celui qu’elle attend.” (JJ Goldman)                    εξίσου σπουδαία μ΄αυτό που περιμένει”


Σχολιάστε