"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Ας το καταλάβουμε, επιτέλους…! (Χ.ν., 24-3-20)

 

 

 

 

ΑΣ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ…!

 

Η ΓΗ είναι ένα διαστημόπλοιο στο οποίο όλοι είμαστε “ένοικοι”! Λαοί, κυβερνήσεις, ζώα, φυτά, ενάλιος και εναέριος κόσμος. Αν, σε όσους είμαστε σήμερα “επιβάτες”, συμβεί κάτι, όλοι θα υποστούμε τις συνέπειες: άλλοι χειρότερα, άλλοι ηπιότερα. Αλλά όλοι.

 

ΓΙ ΑΥΤΟ απαιτείται αλληλεγγύη, υπακοή και εμπιστοσύνη στους χειριστές του “σκάφους’- τους ηγέτες μας.

 

ΚΑΙ ΚΑΘΕ χώρα από μόνη της, σε σμικρογραφία αποτελεί ένα μέλος του πληρώματος. Έτσι, σε περίπτωση λοιμού (όπως τώρα), όλοι πρέπει να συμβάλλουμε για την κοινή σωτηρία. Αλλιώς, όλοι είμαστε μελλοθάνατοι. Κανείς δεν γλυτώνει…

 

… Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ που αντιμετωπίζουμε παγκόσμια με τον κορωνοϊό, είναι πρωτόγνωρη και ραγδαία εξελισσόμενη. Πολλοί συμπολίτες μας επιμένουν-ακόμη και τώρα-να την αντιμετωπίζουν επιπόλαια θεωρώντας πως η πανδημία αυτή “είναι κάτι σαν γρίππη”! Η πραγματικότητα με τους καθημερινά, πολλαπλασιαζόμενους μάλιστα, νεκρούς τους διεψεύδει οικτρά. Την απλή γρίππη την ξέρουμε και την ελέγχουμε. Τον κορωνοϊό δεν τον γνωρίζουμε και γι αυτό ανόητες κινήσεις δεν συγχωρούνται.

 

ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ψυχραιμία, ΥΠΟΜΟΝΗ, μόνο αναγκαίες έξοδοι από το σπίτι. Σχολαστική και επίμονη καθαριότητα, απολύμανση ό,τι εγγίζουμε, προφύλαξη μύτης, ματιών, στόματος, σύνεση, σοβαρότητα, αλληλεγγύη στους ασθενέστερους, έγκυρη και έγκαιρη-ηλεκτρονική- ενημέρωση. Η καθημερινή επίσημη τηλεοπτική κυβερνητική ενημέρωση, με τη στατιστική των κρουσμάτων και την επιβολή νέων μέτρων είναι απολύτως αναγκαία. Ώστε, να έχουμε λιγότερα θύματα και ελάφρυνση του φόρτου εργασίας των νοοκομείων. “Μένουμε σπίτι”.

 

Η ΜΟΝΗ ελπίδα μας είναι ότι η συντριπτική πλειονότητα των ερευνητών σε όλο τον πλανήτη εργάζεται πυρετωδώς για να βρει τις απαντήσεις σε ερωτήματα που προέκυψαν αιφνίδια με τον κορωνοϊό. Ώστε να θωρακιστεί όλος ο πλανήτης αποτελεσματικά, γρήγορα. Δυστυχώς, ο ανθρώπινος οργανισμός απέναντι στον κορωνοϊό και την ταχύτατη εξάπλωσή του-ιδιαίτερα στην Ευρώπη, είναι ανοχύρωτος. Όμως, για πρώτη φορά στα ιατρικά χρονικά, φτάνουμε στη δοκιμή της πρώτης δόσης πειραματικού εμβολίου, μόλις 70 ημέρες μετά την έναρξη των δοκιμών για την ανακάλυψή του! Πρέπει όλοι να είμαστε ζωντανοί, όταν κυκλοφορήσει ευρέως. Αισιοδοξούμε… (Στ.Γ.Κ.)
——————————————————-

 

 

Οι νόμοι της αγοράς και ο κορωνοϊός

Η ζήτηση σε αγαθά και φάρμακα της αγοράς έχει ανέβει κατακόρυφα, ειδικά σε είδη προσωπικής υγιεινής (αντισηπτικά, μάσκες, οινόπνευμα, εμποτισμένα χαρτομάντηλα, χαρτικά, απολυμαντικά κ.ά.). Μάλιστα παρατηρείται αύξηση- εντελώς αδικαιολόγητη-και σε τρόφιμα μακράς διαρκείας!

Ο φόβος και περισσότερο ο πανικός είναι κακοί σύμβουλοι. Σε αντιδιαστολή, η απληστία, η τεχνητή έλλειψη και η εκμετάλλευση φουντώνουν σε περιόδους πολέμου, λιμών και σύγχυσης με πανδημίες.

Ας μην αυτοδιαλυθούμε ως κοινωνίες.

Έτσι, ο κλάδος του φαρμάκου και των ιδιωτικών παρόχων υπηρεσιών υγείας πρέπει να επιδείξουν κοινωνική ευθύνη και να προλάβουν τάσεις αισχροκέρδειας. Πριν από λίγο καιρό πληροφορούμασταν ότι γινόταν διακίνηση από φαρμακεία διαγνωστικών (!) τεστ για τον κορωνοϊό, αμφιβόλου ποιότητας. Αυτό καταγγελλόταν, με επιστολή προς τον ΕΟΦ, από τον Ιατρικό Σύλλογο Αθηνών (ΙΣΑ). Αν συμβαίνει κάτι τέτοιο, καιρός να παρέμβει η πολιτεία ή η Δικαιοσύνη.

Καλοί οι νόμοι της ζήτησης και της προσφοράς για τη γιγάντωση του καπιταλισμού, αλλά όχι και τώρα που η κατάσταση με τον κορωνοϊό είναι “βεβαρυμένη” με κίνδυνο να καταρρεύσει ένα ολόκληρο δημόσιο σύτημα υγείας. Σε μια τέτοια περίπτωση, όλοι -μα όλοι- θα αφανιστούμε. (Στ.Γ.Κ.) (αδημ.)

 

———————–

ΜΗΝΥΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΡΛΑΝΔΙΑ

Το “μένουμε σπίτι” είναι ευκαιρία για αναστοχασμό: Ένας Ιρλανδός μοναχός, ο Richard Hendrick (περιοδ. “Εντευκτήριο”, Μάρτιος 2020), στέλνει το δικό του μήνυμα με το ποίημά του “Κλειδωμένοι” (αποσπασμα):

…Σε όλον τον κόσμο οι άνθρωποι ξανακοιτούν τους εαυτούς σαν σε καθρέφτη

Σε όλον τον κόσμο οι άνθρωποι κοιτάζουν τους γείτονές τους με νέο τρόπο

Σε όλον τον κόσμο οι άνθρωποι ξυπνούν σε μία νέα πραγματικότητα.

 

Για το πόσο σημαντική είναι η ζωή./Για το πόσο χάσαμε τον έλεγχο

Κι αποδεχόμαστε απ’ την αρχή /O,τι πραγματικά έχει σημασία.

Ποια είναι η ουσία /Κι αυτό είναι:/Το να αγαπάς.

 

Ναι, υπάρχει φόβος./Αλλά δεν χρειάζεται να υπάρχει μίσος.

Ναι, υπάρχει απομόνωση./Αλλά δεν χρειάζεται να υπάρχει μοναξιά.

Ναι, υπάρχει πανικός /Αλλά δεν χρειάζεται να γίνεται κακία.

Ναι, υπάρχει αρρώστια./Αλλά δεν χρειάζεται να υπάρχει αρρώστια στην ψυχή μας

Ναι, υπάρχει ακόμη και ο θάνατος./Αλλά μπορεί πάντα να υπάρξει μια αναγέννηση της αγάπης…”

 

Όταν η δύναμη της ποίησης εκφράζει όχι μόνο το αντικαθρέφτισμα της τραγικότητας της ζωής, αλλά και την αυτογνωσία που μας λέιπει. “Μένουμε, λοιπόν, σπίτι”, αγαπάμε τους γύρω μας, αγαπάμε τη ζωή. (Στ.Γ.Κ., www.stcloris.gr) (αδημ.)

 

 


Σχολιάστε