"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Και μια σωστή κυβέρνηση…! (Χ.ν., 17-3-20)

 

 

 

 

ΣΟΒΑΡΗ ΚΑΙ ΣΩΣΤΗ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

ΕΚΤΟΣ από την ιδεολογική της ομοιογένεια, η κυβέρνηση Μητσοτάκη παρουσιάζει σπουδαία αντανακλαστικά στις διάφορες προκλήσεις που έχουμε ως χώρα. Ιδιαίτερα στις δυο ασύμμετρες απειλές: το προσφυγικό και τον κορωνοϊό. Η χώρα ανταποκρίνεται με επάρκεια, για την ώρα, στο διπλό χτύπημα και οι αντιπολιτευτικές ψηφοθηρικές αντιθέσεις που έχουμε, ευτυχώς, δεν ξεπερνούν τα όρια του ανεκτού.

ΕΝΤΑΞΕΙ! Δεν μπορούν όλα να λειτουργήσουν στην εντέλεια σε μια αιφνίδια και καθημερινώς μεταβαλλόμενη πραγματικότητα (κορωνοϊός, απρόβλεπτος Ερντογάν). Ούτε κι ο Έλληνας μπορεί εύκολα να αλλάξει συνήθειες δεκαετιών και νοοτροπία.

ΟΜΩΣ, ούτε η αντιπολίτευση πρέπει να είναι μικρόψυχη, ούτε τυφλωμένη από πάθη (όπως μερικοί βουλευτές της). Πολύ δε περισσότερο, ούτε να επιμένει σε παλιές ιδεοληψίες: μπροστά στο γενικό κίνδυνο, απαιτείται ενότητα. Οι δυο προκλήσεις (Ερντογά, κορωνοϊός) είναι κοινές, επομένως και η αντιμετώπισή τους πρέπει να γίνει από κοινού με όλο τον πολιτικό κόσμο ενωμένο. Ο κορωνοϊός ούτε χρώμα έχει ούτε ιδεολογικό πρόσημο, όπως ας πούμε το προσφυγικό που ο Ερντογάν το χρησιμοποιεί ως “πολιορκητικό κριό” εναντίον μας.

ΚΑΘΗΚΟΝ βέβαια της αντιπολίτευσης είναι να ασκεί κριτική στα “κακώς κείμενα”. Μάλιστα, αυτή η κριτική να είναι εποικοδομητική, ώστε να διορθώνονται τα “στραβά” της κυβέρνησης. Όταν η αντιπολίτευση ασκεί σοβαρά το ρόλο της, συμβάλλει στο να βελτιωθεί η κυβέρνηση, η ποιότητα της ζωής των πολιτών, ενώ και η ίδια αποκομίζει ωφέλη.

ΕΧΟΥΜΕ μια παγόσμια πανδημία και όλοι οφείλουμε να συστοιχηθούμε πίσω από μια πρόσφατα εκλεγμένη δημοκρατικά κυβέρνηση. Τα μέτρα που παίρνει, αρέσουν δεν αρέσουν, είναι αυτά που πρέπει για την ανακοπή της μετάδοσης της ασθένειας. Είναι μεν ασφυκτικά, σωτήρια δε. Αν μη τι άλλο οφείλουμε ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ και μια ευγνωμοσύνη σε όλους (γιατρούς, νοσηλευτές, εργαζόμενους στα παραϊατρικά επαγγέλματα) που δίνουν κυριολεκτικά καθημερινές “σκληρές μάχες” για την υγεία όλων μας: με οποιοδήποτε κόστος και για τη δική τους υγεία! (Στ.Γ.Κ.)

 

———————


 

ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ

-(ένας αγαπημένος Άγιος) Του Αγίου Αλεξίου σήμερα (17/3). “Του Ανθρώπου του Θεού”, όπως τον ονομάζει η Εκκλησία μας (φωτό,1).

 

 

 

Η Πόντια μάνα μου, τέτοια μέρα κάθε χρόνο, άναβε την καντήλα στο εικονοστάσι του σπιτιού- ευλαβούμενη εικόνες αγίων αλλά και φωτογραφίες αποθαμένων τοποθετημένων μαζί. Μπέρδευε συχνά τους αγίους της με τ’ αγαπημένα πρόσωπα που πέθαναν στον Πόντο στο μεγάλο χαλασμό (1922). Και μας διηγιόταν, σε σπαράγματα μνήμης, ιστορίες καημού και πόνου από τιςαλησμόνητες πατρίδεςτου Ελληνισμού.

 

 

 

Την ίδια μέρα θυμάμαι με πολλή αγάπη το μικρό εκκλησάκι στον Κάστελο Κισσάμου, το αφιερωμένο στον Άγιο Αλέξιο (φωτό, 2) και κτισμένο από τον Αθαν. Δεικτάκη. Κάθε χρόνο, με οποιοδήποτε καιρό, το λειτουργούσε ευσεβώς. Ο καθένας μας κουβαλάει μέσα του, σε δύσκολους καιρούς, μαζί με την έννοια της πατρίδας και μερικούς αγίους για να τον προστατεύουν από το κακό.

 

-(χρήματα για τους πρόσφυγες) Βλέποντας στο διαδίκτυο τις συνθήκες των hotspot στα νησιά, αλλά και την εκρηκτική κατάσταση στον Έβρο -πάλι με τους πρόσφυγες του Ερντογάν-, αναρωτιόμαστε πού πάνε τόσα δισεκατομμύρια της Ε.Ε.; Σε ποιον δίνουν -αν δίνουν- λογαριασμό οι ΜΚΟ που ενισχύονται από αυτά; Οι κρατικές δομές που χρηματοδοτούνται -σε Ελλάδα και Τουρκία- για τη διαχείρηση του προσφυγικού, λογοδοτούν σε κανένα Κοινοβούλιο; Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι όλα τα χρήματα της ΕΕ, που προορίζονται στη στήριξη των προσφύγων χρησιμοποιούνται σωστά για τον επιδιωκόμενο σκοπό και όχι κάπου αλλού.

 

-(ο κορωνοϊός και η οικονομία) Τα Χρηματιστήρια, οι αεροπορικές εταιρείες, τα μεγάλα τουριστικά γραφεία, οι πρώτες ύλες, τα νομίσματα, το εμπόριο κ.λπ. έχουν πέσει σε μια περιδίνηση που κανείς δεν ξέρει που θα καταλήξει. Αυτή τη φορά, αντί για οικονομικό σκάνδαλο ή “φούσκα” (Lhemann), έχουμε ως αντίπαλο ένα αόρατο πραματάκι, έναν ιό. Που όμως είναι ο φόβος κι ο τρόμος όλου του πλανήτη. Ενδεικτικό του κλίματος είναι ότι μέρα με τη μέρα αυξάνονται τα κρούσματα (και στη χώρα μας), οι νεκροί πολλαπλασιάζονται καθώς και οι αρνητικές προβλέψεις για την πορεία της παγκόσμιας οικονομίας. Και όσο διαρκεί η ακάθεκτη “εισβολή” του ιού σε περισσότερες χώρες, τόσο ο τρόμος θα επικρέμαται ως δαμόκλειος σπάθη, πάνω από τη διεθνή Οικονομία. Μένει να προσδιοριστεί το μέγεθός της ζημίας. Το αποτέλεσμα, κατά τους ειδήμονες, θα κριθεί από την ταχύτητα με την οποία αντιδρούν οι κυβερνήσεις και οι διεθνείς οργανισμοί, αλλά κι από το ψυχολογικό κλίμα που θα επικρατήσει στους λαούς. Πρωτίστως βέβαια από την όσο το δυνατόν ταχύτερη ανακάλυψη κάποιο εμβολίου ή αντιδότου στο κορωνοϊό που σαρώνει. (Στ.Γ.Κ.)

——————————

ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ

 

Κύριε πρόεδρε,

 

Οι γείτονες μας Ιταλοί, για να εξορκίσουν το κορωνοϊό, βγαίνουν στα μπαλκόνια και τραγουδάνε!

Ένεση αισιοδοξίας ή μήπως φτάσαμε στο πικρό σημείο του Αισώπειου μύθου (Κοχλίαι), με τον θλιβερό αυτοσαρκασμό “των οικιών ημών εμπιμπραμένων ημείς άδομεν”; (=ενώ τα σπίτια μας καίγονται, εμείς τραγουδάμε;)

 

ΕΡΜΟΛΑΟΣ

 


Σχολιάστε