"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Οι “αρμοί της εξουσίας” (Χ.ν., 20-2-20)

 

 

 

 

ΟΙ “ΑΡΜΟΙ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ”

 

ΑΠΟ ΟΤΙ φαίνεται ο κ. Τσίπρας και οι στενοί του συνεργάτες εξακολουθούν να διατηρούν στο πίσω μέρος του μυαλού τους ακραίες εμμονές!

 

ΠΩΣ αλλιώς λοιπόν να εξηγηθεί η πομπώδης δήλωση του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ στο πρόσφατο συνέδριο του κόμματος; Ο κ. Τσίπρας έθεσε το ερώτημα: «Πώς θα καταφέρουμε τη δεύτερη φορά η Αριστερά, πώς θα καταφέρουμε κερδίζοντας τις εκλογές, αυτή τη φορά να αναλάβουμε την ευθύνη και τον έλεγχο, όχι μόνο των κυβερνητικών θέσεων, όχι μόνο των υπουργείων, αλλά και κρίσιμων αρμών της εξουσίας; Είναι ένα ερώτημα αυτό», συνέχισε, αγνοώντας φυσικά ότι οι Έλληνες από τη φύση και την ιστορία τους δεν είναι διατεθειμένοι να δεχθούν οποιασδήποτε μορφής διαστρέβλωση της δημοκρατίας.

 

ΦΥΣΙΚΑ, όταν ένας πρώην πρωθυπουργός αναφέρεται στους “αρμούς της εξουσίας” τι άλλο εννοεί παρά τα “ερείσματα” της δημοκρατίας; Ποια είναι αυτά; Η διάκριση και η ανεξαρτησία των τριών εξουσιών (δικαστική, νομοθετική, εκτελεστική), οι Ανεξάρτητες Αρχές, η ελεύθερη έκφραση κ.λπ. Πάνω απ΄όλα εννοεί προφανώς την ποδηγέτηση της Δικαιοσύνης καθώς και την άλωση του Τύπου και των ΜΜΕ.

 

ΑΛΛΑ, κάτι τέτοιο δεν προσπάθησε να εφαρμόσει, έστω και ανεπιτυχώς, κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του; Ποιος λησμονεί τις αμείλικτες επιθέσεις εναντίον του προέδρου της ΤτΕ (που σύμφωνα με τις ευρωπαϊκές συνθήκες είναι πρόσωπο ανεξάρτητο από την κυβέρνηση;). Ποιος λησμονεί τις επιθέσεις εναντίον της Δικαιοσύνης, όταν η τελευταία έβγαζε αποφάσεις δυσάρεστες για την “πρώτη φορά” αριστερά; Ποιος λησμονεί τη “συμφωνία των Πρεσπών” για την οποία κανείς δεν ενημερώθηκε, ούτε καν οι αρχηγοί των κομμάτων-ούτε φυσικά η Βουλή- παρά μόνον εκ των υστέρων δόθηκαν πληροφορίες κατά το δοκούν;

 

ΟΥΤΩΣ ή άλλως, η δήλωση και μόνο περί “ανάληψης ευθύνης και ελέγχου, όχι μόνο των κυβερνητικών θέσεων, όχι μόνο των υπουργείων, αλλά και κρίσιμων αρμών της εξουσίας” προβληματίζει ως προς την πραγματική μελλοντική επιδίωξη του ΣΥΡΙΖΑ, όταν και εφόσον ξαναγίνει κυβέρνηση. Προβληματίζει επίσης κι ο τρόπος επίτευξης ενός τέτοιου στόχου.

 

ΕΙΝΑΙ απορίας άξιον πώς τελικά αντιλαμβάνεται ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο κ. Τσίπρας, εν καιρώ εθνικής κρίσης, την πραγματικότητα, τις προτεραιότητες της χώρας και τις ανάγκες όλων μας. (Στ.Γ.Κ.)
——————————————

ΜΙΚΡΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΑ

 

-(ερείπια Αγ. Αποστόλων) Η περιοχή των Αγίων Αποστόλων αποτελεί μια πραγματική “νησίδα” ποικίλων αθλητικών δραστηριοτήτων για όλους τους πολίτες των Χανίων: κολύμβηση (υπάρχουν και χειμερινοί κολυμβητές), πεζοπορία, ποδόσφαιρο, βόλει, τρέξιμο κ.λπ. Έχει επισημανθεί πολλές φορές η οικιστική “παραφωνία” που δεσπόζει στο χώρο. Κι αυτή δεν είναι άλλη από τα υπολείμματα καποιων παλαιών κτισμάτων (φωτό, 1, 2 και 3) που σήμερα είναι έτοιμα να καταρρεύσουν. Πριν από δυο χρόνια οι μαθητές των σχολείων της περιοχής είχαν εκπονήσει-και βραβευτεί γι αυτό από την εφημερίδα “Χ.ν.” -μια μελέτη πολιτιστικής αξιοποίησής τους από και για τους μαθητές.

(φωτο, Στ.Γ.Κ.)

———————

 

(φωτό, Στ.Γ.Κ.)

——————-

 

(φωτό Στ.Γ.Κ.)

Μια δραστηριότητα που θα έδινε διεξόδους στα παιδιά, αλλά και μια άλλη διάσταση στο χώρο. Τί σκέφτονται Δήμος, Περιφέρεια και συναρμόδια Υπουργεία για το θέμα;

 

-(το Πνευματικό Κέντρο Χανίων) Εδώ και μερικά χρόνια, ξεπερνώντας παλιές αγκυλώσεις και αλλάζοντας το καταστατικό του, το Πνευματικό Κέντρο Χανίων έχει βρει το δρόμο του: φιλοξενεί ποικίλες πολιτιστικές εκδηλώσεις (διαλέξεις, σεμινάρια, εκθέσεις, θεατρικές παραστάσεις, κινηματογραφικές προβολές, διδασκαλία δημιουργικής γραφής, παρουσιάσεις βιβλίων κ.λπ. Ένα θαύμα που διαρκεί ολόκληρο το χρόνο! Ας πούμε, παρεμπιπτόντως παρακολουθήσαμε την εξαιρετική μουσική εκδήλωση (15/2) του “Ελληνογαλλικού Συλλόγου” (σε συνεργασία με την Περιφέρεια Κρήτης), με τίτλο “Με φωνάζουν Μελαχρινή”, με τους GreCanto, ένα θαυμάσιο νεανικο μουσικό σύνολο (φωτό).

 

 

 

Τα τραγούδια “μικρές ιστορίες, μεγάλοι λαοί” αναφέρονταν στους καημούς των λαών που περιβρέχονται από τη Μεσόγειο. Μια θάλασσα που αδιάκοπα παραμένει “ζωντανή”, που διαρκώς παράγει αιμάτινες ιστορίες (πολέμους, προσφυγικό), αλλά και ωραίους πολιτισμούς. (Στ.Γ.Κ.)

 

 

 

 

 


Σχολιάστε