Εκπληκτικό Μουσείο Τυπογραφίας-Δεκαπέντε χρόνια (Χ.ν., 23-1-2020)
Posted on 23 Ιαν, 2020 in Κείμενα | 0 comments
ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΥΠΟΓΡΑΦΙΑΣ (2005-2020)
ΠΟΤΕ πέρασαν κιόλας δεκαπέντε χρόνια; Στην αρχή δειλά, αργότερα, εμπλουτίζοντας τις συλλογές του πιο επιθετικά, σήμερα είναι σχεδόν το μοναδικό (και πρώτο) στη χώρα μας Μουσείο, αφιερωμένο επί τούτου στην τέχνη της Τυπογραφίας: μια τέχνη που άλλαξε όχι μόνο την ιστορία του γραπτού λόγου και της διάδοσης των ιδεών μέσω του βιβλίου, αλλά και τον τρόπο σκέψης μας.
ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ Τυπογραφίας των “Ελένης και Γιάννη Γαρεδάκη” (ιδρυτών και των “Χ.ν.”) βρίσκεται στο ΒΙΟΠΑΧ (Βιοτεχνικό Πάρκο Χανίων-Σούδα). Είναι αδιάλειπτα σε λειτουργία από το 2005.
ΧΑΡΗ στους εμπνευσμένους και ανήσυχους ιδρυτές του, τον συνεχή εμπλουτισμό του με νέο υλικό, αλλά και το ευφάνταστο και ενθουσιώδες νεανικό προσωπικό του -ιδιαίτερα τη διευθύντριά του την κα Έλια Κουμή-, το Μουσείο είναι σήμερα ένα από τα ζωντανότερα κύτταρα πολιτισμού και παιδείας για τα Χανιά, την Κρήτη και την Ελλάδα.
ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΟΥΝ οι αλλεπάλληλες επισκέψεις προσωπικοτήτων Ελλήνων και Ξένων που αφήνουν το αποτύπωμά τους, το πλήθος σχολείων και επισκεπτών του όλη τη διάρκεια του χρόνου, αλλά και οι χιλιάδες εκπαιδευτικές δραστηριότητές του.
ΚΟΜΒΙΚΑ έτη υπήρξαν το 2012 (προσθήκη νέας πτέρυγας) και το 2015 (10 χρόνια λειτουργίας του)-έτος εγκαινίων μιας ακόμα αίθουσας με σπάνιες εκδόσεις, γκραβούρες, ξυλογραφίες κλπ. Το Μουσείο εκτείνεται σε δύο μεγάλες πτέρυγες και τρεις επιμέρους αίθουσες. Καλύπτει δε μια επιφάνεια περίπου 1.200 τ.μ.
ΣΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ της ποικίλης ξενάγησης, οι επισκέπτες του “έχουν την ευκαιρία να τυπώσουν στα παλιά πιεστήριά του, και να ανακαλύψουν έτσι”, όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα του Μουσείου, “ένα ξεχασμένο αυτονόητο: τον κόπο και την ανθρώπινη ευφυΐα που βρίσκονται πίσω από κάθε τυπωμένο κείμενο”.
ΚΑΙ δεν βρίσκονται εδώ μόνο η Τυπογραφία και η ιστορία της, αλλά και ο πολιτισμός εν γένει. Στους χώρους του φιλοξενούνται συνέδρια, παρουσιάσεις βιβλίων, αξιόλογες θεατρικές παραστάσεις, μουσικές εκδηλώσεις κ.α., ενώ κάθε χρόνο διοργανώνεται διεθνής διαγωνισμός αφίσας για την Τυπογραφία με άριστα αποτελέσματα.
ΓΙΑ τα δεκαπέντε χρόνια του -περνάει πια στην ενηλίκιωση- ευχόμαστε να κρατάει πάντα ζωντανή την πρωτοτυπία με νέα εκθέματα, τη μοναδικότητά του και κυρίως τη δημιουργική προσφορά του στις νέες γενιές…
Και στα εκατόχρονά του! (Στ.Γ.Κ., www.stcloris.gr)
————————————————
ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΚΑΙ ΚΡΗΤΗ
ΟΙ ΠΑΛΙΕΣ σταθερές -πολιτικοϊδεολογικές διαφορές και παγκόσμιες ισορροπίες που ξέραμε-έχουν χαθεί.
ΣΤΗ Μεσόγειο, ειδικότερα στην ανατολική λεκάνη της, επίκεινται κοσμογονικές αλλαγές, με επανακαθορισμό των επιρροών των μεγάλων δυνάμεων στην περιοχή.
ΟΙ ΑΓΩΓΟΙ μεταφοράς φυσικού αερίου είναι οι ρυθμιστές.
ΜΟΝΗ σταθερά παραμένει η κεντρική “σπονδυλική στήλη” που διατρέχει όλη τη Μεσόγειο από τη Δύση μέχρι την Ανατολή και περιλαμβανει ως “σπονδύλους” (της αμερικανονατοϊκής πολιτικής ισχύος) το Γιβραλτάρ, τη Σικελία, την Κρήτη και την Κύπρο-νησιά από τα οποία εποπτεύεται ολόκληρη η Μεσόγειος, η Ρωσία και η Μέση Ανατολή.
ΣΤΟ παιχνίδι αυτό που από “πολεμική” πολιτική μετεξελίσσεται σε “ενεργειακή” με τα κοιτάσματα υδρογανανθράκων νότια της Κύπρου και πιθανόν και νότια της Κρήτης, θέλει να εμπλακεί με το στανιό η Τουρκία-ως δήθεν περιφερειακή δύναμη-υποστηρίζοντας πως τα νησιά-και η Κρήτη!- δεν έχουν υφαλοκρηπίδα!
ΠΙΣΩ της υποκρύπτονται συμφέροντα των ΗΠΑ, Ρωσίας, Γερμανίας και ΝΑΤΟ.
Η ΤΟΥΡΚΙΑ δρα ήδη ως “ιδιοκτήτης” όλης της Μεσογείου μιλώντας για “γαλάζια πατρίδα” (!) αγνοώντας ηθελημένα Ιστορία, αγώνες, κυριαρχικά δικαιώματα παράκτιων μεσογειακών χωρών, διεθνές δίκαιο και διεθνείς Συνθήκες που και η ίδια υπέγραψε (Σεβρών, Λωζάννης)!
Ο ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ αναθεωρητισμός της είναι πολύ εύκολο να ανάψει “φωτιά” στη Mεσόγειο (κάτι που το επιδιώκει διακαώς). Διότι, όπως κανείς δεν διαμαρτυρήθηκε με την αυθαίρετη δημιουργία ΑΟΖ με τη Λιβύη (προκλητική αιτία πολέμου με Ελλάδα), το ίδιο δεν θα γίνει και με το Αιγαίο;
ΕΙΜΑΣΤΕ σε θέση να την εμποδίσουμε; Νομίζουμε πως ναι! Πώς; Μόνο με στερεές συμμαχίες, με επιβολή σκληρών οικονομικών κυρώσεων από μέρους της ΕΕ, με επίκληση της αμοιβαίας άμυνας των συνόρων της ΕΕ, με εντατικό “παίξιμο” στο διπλωματικό πεδίο, με ικανούς εξοπλισμούς. Και κυρίως με εθνική ενότητα. (Στ.Γ.Κ.)
