"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Η ζωή μου εν τάχει (Για όσους ρωτούν και ξαναρωτούν…)

 

 

 

 

Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΕΝ ΠΕΡΙΛΗΨΕΙ

Γνώρισα εξ ακοής το μέταλλο του εμφυλίου πολέμου (όπως ο Σατωβριάνδος το Βατερλό, όπως ο Διονύσιος Σολωμός το Μεσολόγγι), τότε που η χλαπαταγή των ανταρτών (1946-1947) μαύριζε τα μακεδονικά χωριά.

Ένοιωσα τον πόνο και το αίμα στο βλέμμα απόγνωσης της πάντα μαυροφορεμένης και χαροκαμένης μάνας μου.

Έζησα το κυνηγητό των ανταρτών του Μάρκου, τον τρόμο και την προσφυγιά του συμμοριτοπόλεμου, την ορφάνια, πριν καν αντιληφθώ τί είναι ο κόσμος.

Έζησα και ζω τον απόηχο του θανάτου πολύ στενών συγγενικών προσώπων, όπως και τις παράπλευρες απώλειες από τον επάρατο συμμοριτοπόλεμο (κατ΄ ευφημισμόν “εμφύλιο”).

Αισθάνθηκα την πείνα να θερίζει το μικρό μου σώμα και τον τρόμο τα βράδια από τα γιουρούσια τους στο χωριό.

Έτρεχα πεντάχρονο, ορφανό παιδάκι, στους δρόμους του Κιλκίς με ένα τενεκεδάκι στο χέρι, πίσω από τα εγγλέζικα τζέιμς για λίγη σκόνη γάλα.

Πέρασα κακουχίες με τις υποχρεωτικές μετακινήσεις και τους διωγμούς από τους αντάρτες.

Κράτησα άσβηστες εικόνες από τα χρόνια εκείνα-τα δικά μου “πέτρινα”- αλλά και μέρες ευλογημένες από τη ζωή μας στις Παιδοπόλεις.

 


 

 

 

Συμμετείχα ως πρωτοετής φοιτητής της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ, στην περίφημη γενιά του 114 και τους αγώνες της (1961-1965) με το “γέρο της Δημοκρατίας”, για “ψωμί, παιδεία, δημοκρατία”.

Ήταν ωραία εκείνα τα χρόνια της ανα-γέννησης της δημοκρατίας μας!

Σάρκασα τη δικτατορία των συνταγματαρχών (όντας στη Σύμη)

Βρέθηκα και συμμετείχα στα Κυπριακά του 67-68 (Κοφινού-Άγ. Θεόδωροι-Καντάρα) από όπου μας… έδιωξαν οι Αμερικανοί για να προετοιμάσουν σε λίγα χρόνια τους “Αττίλες” Ι και ΙΙ και τη διχοτόμηση του νησιού.

Έζησα τον απόηχο του Πολυτεχνείου των Αθηνών στη Θεσσαλονίκη (1973).

αγαθά της μεταπολίτευσης και τα πολύ άσχημα της κρίσης…

Παντρεύτηκα μια χρυσή γυναίκα Κρητικοπούλα.

Αποκτήσαμε δυο παιδιά-τον Παναγιώτη και το Μανόλη.

 

Δίδαξα για 36 χρόνια στη Μ.Ε. ως καθηγητής Ξ.Γ. (1968-2004)

Υπήρξα υπεύθυνος στο ΚΕΣΥΠ (Κέντρο Συμβουλευτικής και Προσανατολοσμού) Χανίων (1998-2004).

Αρθρογραφώ (σχολιογραφώ και γράφω αφηγηματικά δοκίμια-βραβευμένα-) στην τοπική εφημερίδα (Χ.ν.)

Έδωσα συνεντεύξεις σε περιοδικά, εφημερίδες, ραδιοφωνικούς σταθμούς αλλά και σε έρευνες σχετικά με τις Παιδοπόλεις.

 

 

Συνεργάστηκα με ποικίλα περιοδικά, έγραψα ποίηση, βιβλίο για νέους που μεταφράστηκε στα γαλλικά, λήμματα σε εγκυκλοπαίδεια, ταξιδιωτικά, άρθρα για την παιδεία και τον επαγγελματικό προσανατολισμό των νέων κ.λπ.

Πήρα συνεντεύξεις από αξιόλογους δημιουργούς (Κ.Καστοριάδης, Β. Θεοδώρου, Γ. Μανουσάκης)

Ταξίδεψα επανειλημμένα με υποτροφία στη Γαλλία, αλλά και σε δημοσιογραφικές αποστολές (Τυνησία, Βρυξέλες)

Συμμετείχα σε συνέδρια και επιστημονικές ημερίδες σε Ελλάδα και Γαλλία κ.λπ.

 

Πορεύτηκα κι εγώ, όπως και τόσοι άλλοι μέσα από όλα αυτά, λές και περνούσα ανάμεσα από τις σταγόνες μιας βροχής, της βροχής της ιστορίας της Ελλάδας, που έλουζε κάθε λίγο και λιγάκι τη γενιά μου.

Μιας γενιάς που πολλά αξιώθηκε να κάνει ή να μη κάνει στη ζωή της, αλλά δεν έπληξε ποτέ της! (Στ.Γ.Κ.)

 

 

 


Σχολιάστε