"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Εκλογικός νόμος και βουλευτές (Χ.ν., 14-1-2020)

 

 

 

 

ΕΚΛΟΓΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΚΑΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ

 

ΑΝΕΚΑΘΕΝ ο Έλληνας πολίτης ήταν -και είναι- καχύποπτος με τους “εκλογικούς νόμους”. Η αιτία; Μα, όποτε αρχίζουν στη Βουλή να συζητούν για “αλλαγή” εκλογικού νόμου, όλα τα κόμματα -μηδε αυτού που την εισηγείται- αναρωτιούνται ποιες θα είναι οι παγίδες του! Ή, πώς θα είναι “κομμένος και ραμμένος” στα μέτρα του κυβερνώντος κόμματος.

 

ΤΟ ΛΕΓΟΜΕΝΟ bonus των 50 επιπλέον εδρών στο πρώτο κόμμα σίγουρα φαλκιδεύει την αντιπροσωπευτικότητα του συστήματος, αφού η αναλογικότητα ανατρέπεται υπέρ του πρώτου κόμματος σε βάρος των μικρότερων ή αυτών που δεν μπαίνουν στη Βουλή.

 

ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ της κυβερνησιμότητας (!) ένα σωρό καλπονοθευτικά συστήματα εφαρμόστηκαν. Πάντα σε βάρος του δεύτερου κόμματος!

 

ΕΞΑΛΛΟΥ η λεγόμενη “κουλτούρα της συναίνεσης” για τα ελληνικά δεδομένα παραμένει είδος εν ανεπαρκεία… Ακόμη και σε περιπτώσεις κινδύνου αφανισμού της χώρας. Το είδαμε στη διάρκεια της κρίσης.

 

ΑΥΤΟ όμως που επίσης φαλικιδεύεται, πάντα στο όνομα της κυβερνησιμότητας της χώρας, είναι η ουσία της δημοκρατίας- όπως, όταν για παράδειγμα στα Χανιά στις εκλογές του 2019, άλλο κόμμα ήρθε πρώτο σε αριθμό ψήφων και άλλο έβγαλε τους περισσότερους βουλευτές!

 

ΙΣΩΣ πουν μερικοί πως οι εθνικές εκλογές υπήρξαν και παραμένουν ένα αλισβερίσι μεταξύ των βουλευτών και των ψηφοφόρων/πελατών μιας περιοχής. Πιθανόν να παραμένουν σ΄αυτό το επίπεδο, αλλά όταν (το 1985) το ΠΑΣΟΚ “πειραματίστηκε” με τη λίστα καταργώντας τη σταυροδοσία, όλο το πολιτικό σύστημα “ζεματίστηκε”, διαμαρτυρήθηκε έντονα και ζήτησε να επιστρέψουν στην… παράδοση!

 

ΕΤΣΙ, με το να υπάρχουν πολλές παραδοξότητες και βαθιά ριζωμένες “πεποιθήσεις” για τους “ελληνικούς” εκλογικούς νόμους, φαντάζει δύσκολη κάθε αλλαγή του εκλογικού συστήματος. Μακάρι από τις συζητήσεις, αν και δεν ευελπιστούμε, να βρεθεί ένας “ενδιάμεσος” εκλογικός νόμος που να ικανοποιεί τόσο το αίτημα της δίκαιης αναλογικότητας των κομμάτων στη Βουλή, όσο και την προστασία της δημοκρατίας μας… (Στ.Γ.Κ.)

 

ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΑ

-(περί τον ΣΥΡΙΖΑ) Πλην του κ. Τσίπρα που σηκώνει μόνος του το βάρος της αντιπαράθεσης με τον κ. Μητσοτάκη, έχουμε την αίσθηση ότι η άλλοτε “πρώτη φορά” αριστερά κραταιά κυβέρνηση βρίσκεται σε “αγρανάπαυση”. Ακούμε για “ανασυγκρότηση”, για σύσταση νέου κόμματος, για αναστοχασμό των μελών του περί των πεπραγμένων, για συγκερασμό αριστερής ιδεολογίας με αυτην της “κεντροαριστεράς” κάποιων παλαιοπασόκων, για διαμάχη μεταξύ των μεν και των δε κ.λπ. Πώς τώρα θα “συγχωνευθούν” μαρξιστές, ζαχαριαδικοί, οπαδοί του Βελουχιώτη, με “τυχάρπαστους” παλαιοπολιτικούς αν-ιδεολόγους που μεταπηδούν από κόμμα σε κόμμα για να επιβιώσουν, ο χρόνος και η ποιότητα του “νέου” ΣΥΡΙΖΑ θα δείξουν. Σίγουρα ο αναπροσανατολισμός ρόλου και καθηκόντων του ΣΥΡΙΖΑ, η αναδιάρθρωσή του, η “νεα αφήγηση” που θα χρησιμοποιήσει, θα είναι και εκείνα που θα πείσουν ή όχι τον κόσμο να τον ξαναεμπιστευθεί. Υπάρχει βέβαια πάντα κι ο κίνδυνος να ξαναθυμηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ τον παλιό “καλό” εαυτό του και να ξαναρχίσει να κατεβαίνει-ή να κατεβάζει κόσμο- στο δρόμο. Ο χρόνος θα δείξει.

-(μια κρίσιμη δεκαετία: 2011-2020) Ήταν μια δεκαετία λαϊκών εξεγέρσεων και μεγάλης παγκόσμιας πολιτικοοικονομικής ύφεσης (διεθνής οικονομική κρίση, Ελλάδα, άνοδος δεξιάς, Brexit, “αραβική άνοιξη”, κλιματική αλλαγή). Καθ΄όλη τη δεκαετία πραγματοποιήθηκαν μαζικές διαμαρτυρίες κατά της διαφθοράς, του αυταρχισμού, των ανισοτήτων, αλλά και της κλιματικής αλλαγής. Αυτό που σίγουρα άλλαξε μέσα στα δέκα τελευταία χρόνια είναι ο ρόλος των social media με τα fake news (ΗΠΑ) να συγκλονίζουν κυβερνήσεις και καθεστώτα. Αυτό που αλλάζει με την ανατολή της νέας δεκαετίας η εμφάνιση νέων περιφερειακών δυνάμεων, η απόσυρση των ΗΠΑ από ζωτικές περιοχές του κόσμου, η αναζωπύρωση εστιών πολέμου ή η “γέννηση” νέων, η αποδυνάμωση της ΕΕ, η γιγάντωση της Κίνας… Κάθε αλλαγή έχει τα καλά και τα άσχημά της. Συνήθως το τίμημά της είναι ακριβό… (Στ.Γ.Κ.)

ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ

Κύριε πρόεδρε

Σύμφωνα με την κα Σοφία Ζαχαράκη, υφυπ. Παιδείας, από εφέτος η ημέρα των Τριών Ιεραρχών (άλλοτε σχολική αργία) παύει (;) να είναι αργία:
“Παιδιά και εκπαιδευτικοί”,
είπε η κα υφυπουργός, “θα τιμούν τους ιερούς πατέρες με εορταστικές εκδηλώσεις. Η σπουδαία ημέρα μπορεί να γίνει μέσα στο σχολείο και εάν οι συνθήκες το ευνοούν να γίνει και ο εκκλησιασμός”!

Πόση “σοφία”, άραγε, κρύβει η παραπάνω απόφαση, όταν γνωρίζουμε πως λέξεις όπως “σπουδαία μέρα”, “εορταστικές εκδηλώσεις” και “εκκλησιασμός” μόνο σύγχυση θα προκαλέσουν στα σχολεία;

ΕΡΜΟΛΑΟΣ

 


Σχολιάστε