"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Les larmes (=τα δάκρυα)

LARMES                                                          ΔΑΚΡYA

Soudain elle surgit                                      Ξαφνικά αναβλύζει

venue des profondeurs,                            προερχόμενο από τα βάθη

sa valeur est inestimable                           Η αξία του είναι ανεκτίμητη

tant elle est vraie.                                        Όσο είναι αληθινό.

Plus riche qu’un trésor,                                Πιο πλούσιο κι από ένα θησαυρό,

elle perle au gré du moment,                     Λαμπυρίζει στη στιγμή του χρόνου

scintillante de vérité                                     αντανακλώντας την αλήθεια

et pourtant si indéchiffrable                        Κι όμως παραμένει αναποκάλυπτο

qu’aucun n’eut pensé la comprendre.        Έτσι που κανείς να μη το καταλαβαίνει.

Merveille qu’elle est,                                     Θαύμα που είναι,

elle s’ecoule vivement                                  κυλάει γοργά

pour la laisser fuir l’autre qui la suit.          Και φεύγει για να έλθει το άλλο

Rempli e de joie ou de mélancolie,              Γεμάτο χαρά ή θλίψη

seul l’être qui la laisser filer                          Μόνο το άτομο που κλαίει

peut la comprendre                                      Μπορεί να το καταλάβει

car elle crie sous le silence.                           Γιατί φωνάζει κάτω απ΄τη σιωπή.

Où il y a une larme,                                         Όπου υπάρχει ένα δάκρυ

il y a un coeur. ( auteur inconnu)                  υπάρχει μια καρδιά. (Αγνώστου)

[Για την απόδοση στα ελληνικά: Στ.Γ.Κ.., Απριλ. 2011)


Σχολιάστε